Immagini della pagina
PDF
ePub

JO ANNI MATTHÆ O

VV ACKERO, A VV ACKENFELS A, EQU. s. CÆS MAJEST. A CONSILIIS IMP: A U LICIS,

Domino & Patrono in primis honorando.

S. P. D. DA V ID HO E SH E LIUS AUG:

C

de re

VOnftantinus Porphyrogenneta , ut a Theodosio proditum invenio

non contentus ex omnibus terrarum Orbis partibus libros quofque optimos cura summa conquirere, id etiam operæ publice utilis, navari voluit , ut pro rerum discrimine auctorum quorumque scripta in certas classes, quæ xxxxxiii. fuerunt, tributa congererentur: ut quaque

si tempus poftularet , exemplorum hypothefes in promptu effent. illarum prima περί βασιλέων αναγορεύσεως erat, vigefima feprima περί upéo Bem. Cæterarum, neque ’nifi paucarum, præter to iTwUMOn scitur nihil, idque ex margine libri Legationum calamo exarati, ubi Lector argumentum quod alias aliud attingitur obiter , Śnteio jubetur ir tớ tred επιβοών , εν τώ τερά κυνηγεσίας , εν τω περί σρατηγημάτων, τα ορατών, εν τώ περίviuns, wiei Anganywesão, d'isodãridū. Hæ igitur, injuria nc temporis sint amissæ , an alicubi ferventur, nondum liquet : Ejus vero, quæ de Legatis agit , partem Fulvius Ursinus , vir præclarissime de omni antiquitate meritus , magno eruditorum applausu, ante annos aliquot quam multos edidit ; partem ex Serenissimi Maximiliani Bojorum Ducis , & Cl. viri Andreæ Schotti bibliotheca, quæ nemini rem publicam juvare cupienti non patet , nos jam evulgamus; hancque eo nobiliorem , quod corum historicorum fragmenta suppeditat , quorum nihil fere hactenus præter

nomen extitit. His corollarium addidimus, * Eclogas librorum Diodori mus in hac Siculi amisforum, quas e Codice Ludovici Alemanni Florentini docti fs.

R. Thomson Anglus mecum amice communicavit. Hæc veterum monufoDiodoro e- menta, Vir amplissime , tibi tantæ dignitatis tantæque cruditionis di. ditæ fura: .

care non fuissem ausus, nifi nobiliss. Marcus Velserus Duumvir noster amicus tuus, me confirmaslet, cujus liberalitati editio hæc debetur. Ac sane jucundam fore horum tibi lectionem arbitramur , cognituro cum alia observatu perquam digna, tum exempla ( quæ potior Operis pars ) ejus muneris , quod singulari fide, cura, & prudentia de gravissimis rebus, qua per Germaniam & Sarmatiam, qua per Italiam, a maximo Cæsare ad fummos Principes missus obiisti . Jucundiorem , quia lingua Græca isthæc prodeunt: cujus is est amor tuus, ea peritia , ut locos scias auctorum restituere illos, ad quos ab aliis conclamatum est. Nihil dicam de bencficio , quo me in Reip. litterariæ commodum ornasti maximo. Pro quo grati & memoris animi testimonium hoc esse aliquod patiaris , meque porro commendatum habere digneris, etiam atque etiam oro. Bene vale præsidium ac decus Musarum.

Auguftæ Vindelic. poftridie Non. Aprilis, A. S. N. Clɔ. 13C. III:

• Easami

editione , quia cum it

ΥΠΟ

Σ

I

Σ

Υ Π Ο Θ Ε ΤoΥ ΠΕΡΙ ΠΡΕΣΒΕΙ Ω Ν ΤΕΥΧΟΥΣ

ΡΩ Μ Α Ι Ω Ν ΠΡΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ..

ARGUMENTUM COLLECTIONIS DE ROMANORUM LEGATIONIBUS

A D Ε Τ Η Ν Ι C OS
CANTOCLARO INTERPRETE.

O

Q

πPoo 1 M 1ο Ν.

PRO OE MI U M.

A ΣΟι η πάλαι ποτέ βασιλέων τε και 'διωτών UICUMQUE olim Reges aut privati μη τον νοώ παρασύρησαν ηδονώς, η καθεμα

mentem minime voluptatibus deprava

runt, aut emolliverunt, sed innatam ingenii λακίθησαν, αλλά το της ψυχής έμες ακελίδω

vim, nulla labe afperfam , integram virtuti τον αρετη σωετήρησαν· δτοι δή και ο πόνοις ένεκαρ reservarunt , illi , illi, inquam, labores pertu

lerunt & aut arti dicendi, aut alius aliæ rei τέρησαν, 6 λόγοις ενηχολήθησαν, και άλλος άλλο

studium & operam navavit. Horum qui celeτι, σ' όσοι λογικώερον επεβίωσαν, παιδοίας έρα

briores post morcem vitam produxeruot, cum τα γεγονόες σεδαιότερον τινα σωεγράψαντο, το doctrinæ cupidi & amantes extitiffent , accura

cius quædam conscripserunt , partim suæ vaμό της σφών αυτών πολυμαθίας δάγμα εναργές τους

riæ & multiplicis eruditionis illustre monuμετέπνα καταλιπών έμειρόμοι» το δε και 40.. mentum pofteris relinquere cupientes, partim ndoav deíponsov Ĉn SPS ituyqQv6rtwo napraeter Badepti, immortali gloria fruerentur. Poftquam

ut inter suos æquales nominis celebritatem.

. μνώμδυοι , έπω δε οκ σ η τοσέτων ετών περίδρο

vero in tam longo annorum decursu infinitæ μής άπλετών τι χρήμα και πραγμάτων εγίγνετο, και res & evenerunt & litteris sunt comprehenλόγων επλέκετο, επ' άπoιρόν ε και αμήχανον και της

sæ, in immenfum quoque historia textura ,

ut minime comprehendi poffet, eft extenfa & ίς ορίας Δρίώετο συμπλοκή. Άδει δε επιρρεπέςερον

dilatata . Sed pofterioribus fæculis omnia in προς τα χείρω τω το ανθρώπων προαίρεσιν μετατί pejus propenderunt & hominum mutata ratio θεθαι χρόνοις ύς ερον, και ολιγόρως έχειν προς τα κα.

est . Itaque cum honeftum nihili ducerent

postpofita veritatis commentatione, negligenλα, και ραθυμόπρον διακείθαι προς τίω θα φθα

tiores fuisse oportuit , quam ut res præclare σάντων μέθαι κατάληψιν, κατόπιν γινομένης της gestas scriptis comprehenderent. Unde factum

eft modo librorum ucilium penuria , αληθές επιτεύξεως: ως εντεύθεν αδηλία σκιάζε

propterea quod prolixam & ingentem scriθα τίω της εφορίας έφαίρεσιν , πη μου ασάνει βίβλων C ptorum molein homines horrerent & averfaεπωφελών, πή δε πρός τω οκτάω πολυλογίαν rentur, ut historiæ investigatio, quoniam va

ga & incerta erat, in tenebris jaceret. Quamoδει μαινόντων, και κατορρωδούτων και της πορφύρας

brem Constantious Porphyrogeneta Princeps απόγονος Κωνςαντίνος, ο ορθοδοξότατος και χριςιανι omnium , qui ante se Imperium tenuerunt κώτατος της πώποε βεβασιλοκότων, οξυωπέςερον

Christianiffimus & valde orthodoxus, cum acu

ratius in rerum honeftarum cognitionem inπρος τίω καλών κατανόησιν διακό μιος , και δρα

cumberet , vir prompto & acri ingenio opeiσήριον έχηκώς νοιώ, έκρινε βέλτις ον είναι, κοινω.. mum esse judicavit & ex utilitate publica , φελες, τώ π βίω δνησιφόρον, πρότερον μου ζητητί

vitæ etiam humanæ fructuosum & commodum

primum quidem diligenti perquisitione , alios κή διηγήσει βίβλες, άλλοθεν άλλας , ξ απάσης

aliunde libros omnis generis scientia refertos, έκαναχύ οίκε μίης συλλέξαθω, παντοδαπής &

per

universum terrarum orbem colligere. DeD

inde cum immensa & confusa verborum conπολυειδες επιςήμης εγκυμονας έπειτα το της πλα

geries multis gravis & moletta videretur, & τυεη φίας μέγεθος, και ακοάς αποκνον, άλλως π και

ideo ab auditu deterrerentur, exiltimavit oοχληρόν και φορτικόν φμνό μέρος τους πολλούς· δεν portere historiæ commentarios in breviores φήθη κατα μερίσα στο ως λεπτομέρειαν και ανεπιφθό. partes contrahere , & fine rulla invidia , in

commune percipiendam eam, qux ex his li. νως ε προθναι κοινή τω εκ τέτων αναφυoμένω

bris oritur, utilitatem proponere . Ad hxc ωφέλυαν ως εκ μέν της εκλογής προσεκτικωτέρως και ut ex hac collectione litterarum alumni ενδελεχέςερον κατεντυγχάνων εις τας τροφίμως της

tentius & perfectius aliequerentur res cogni

tione dignas , & firmius mentibus suis eas inλόγων , και μονιμότερον έντυπεθαι τέτοις τίω Γculperent, & majari cum animi alacritate Excerpt. de Leo

A

inodo

[ocr errors]

της πρώ

& facilitate edifcerent , quinquaginta libros Α λόγων (φράδειαν μεγαλοφυώς ε και επηβόλος
( totidem enim funt libri, in quibus & fub

πρός (επι) τέτοις καταμερίσαι εις υποθέσεις δια-
quibus totum historiæ opus, quantumvis lon-
gum continetur & concluditur ) per classes φόρες , τρεις επι τοίς πεντήκοντα τον αριθμόν έσας: έν
& hypotheses distinctas & differentes dividen ώς και υφ' ώς άπασα τις celκή μεγαλεργία συγκλείε-
dos cenfuit. Neque ulla materia est quz el-

τα κ' εκ έςιν δεν τη εγκλημένων, και διαφάξεθα
fugiat harum clalium, & hypotheseon dispo-
fitioncm. Neque omnino ista per communes

τιω τοιαύτώ της υποθέσεων απαρίθμησιν· δεν το-
notiones & locos facta distinctio quicquam

παράπαν αφαιρεμένης της το λόγο ακολοθίας τη
de perpetuo operis tenore & continuatione
etrahit. Sed in unum corpus redactum con-

διαιρέσει το εννοιών, αλλά σύσσωμον σωζάσης και
fervat unicuique subjectæ materiæ & hypo εκάςη υποθέσει προσαρμοζομένης της τηλικαύτης και
theft adaptata hujufmodi dilucidi compendii, σόψεως, αληθέςερον δ' ειπών οικειώσεως .ών κε-
νει με νεrius dicam, frus & collocationis TΑ Β φαλαιωδών υποθέσεων, και προκειμένη αύτη επι-
tio . Inter istorum locorum communium &
hypothefeon capitula caput infcriptum de γραφομένη περί πρέσβεων " Ρωμαίων προς Εθνικές , " ετών πρα
Legatis Romanorum ad Ethnicas erat ordi-
τυγχάνει όσα εβδόμη επί τοις είκοσι ,

Ρωμαίες .
ne vigefimum feptimum. Primum vero de Im-
peratorum proclamatione . Declarat

της και επώνυμον λαχέσης περί βασιλέων αναγο-
hoc prooemium , quos patres & auctores hi ρδίσεως. εμφαίνει δε τετο ο προοίμιον, τίνας οι
sermones habeant & laudent, & unde isti par-
tus editi in lucem prodierunt , ne fint ulla

λόγοι πατέρας κέκτίωτα, και δεν αποκυΐσκοντα.
cápita istarum hypotheseon, nullo citato au ω, αν μη ώσιν αι κεφαλαιώδες υποθέσεις κατονόμα-
ctore, non genuina, fed fictitia & fuppofici σοις μη γνήσιοι, αλλά νόθοι πε και μοδώνυμοι.
tia. Sunt vero defumpta ex his chronicis quæ

εισί δε οκ ο υποεπιγμένων χρονικών. α'. Πέτρα
fubjiciuntur. Primo, ex Petro Patricio &
magistro : Secundo, ex chronico Georgii mo-

Πατρικίου & μαγίςρα. β'. Γεωργία Μοναχ8 χρο-
nachi. Tertio, ex Joanne Antiocheno. Quar-

C

νικής. γ'. Ιωάννα Αντιοχέως . δ'. Διονυσία Αλι-
to, ex Dionysio Halicaroasseo de Antiquita.
tibus Romanorum. V, & VI. ex Polyb. καρνασσέως Ρωμαϊκής Αρχαιολογίας. ε.ς'. Πολυ-
Megal. & Appiano. VII. ex Zozimo Alcalo βία μεγαλοπολία, και Αππιανε. ζ. Ζωσίμα
nita. VIII. ex Joseph. de Antiquitate Ju-

Ασκαλωνία. η'. Ιωσήπε Ιεδαϊκής Αρχαιολογίας. θ'.
daica . IX. ex Diodoro Siculo, X. ex Dio-
ne Cocc. XI. ex Procopio Cæfarienfi. XII.

Διοδώρα Σικελιώνα. ί. Δι'ωνος Κοκκιανά. ια. Προ-
cx Prisco Rhetore. XIII. ex Malcho Sophia κοπία Καισαρέως. ιβ'. Πρίσκο Ρήτορος. γ. Μάλ-
ita. XIV.

XIV. ex Menandro Protectore . XV.
ex Theop. Exconsule & contrafcriba Simo-

χο Σοφις. ιδ' Μενάνδρα Προτίκαρος. ιε' . Θεοφυ.
λάκτε απ' επάρχων και αντιγραφέως 28 Σιμοκάτ8.

autem

catta,

(

ΠΩΣ ΔΕΙ ΠΡΕΣΒΕΥΕΣΘΑΙ

Κ Α Ι Π Ρ Ε Σ Β Ε Υ Ε Ι Ν.

QUOMODO OPORTET LEGATOS ADMITTERE,

aut Legatos mittere,

ημάς

,

[ocr errors]
[ocr errors]

Herodot.
Thalia.

TIRA

ΡΕΣΒΕΙΣ ή παρ' ημών και προς ημάς αποφίλ- ALEgarisast nobis aut adnos micruntur.. λονται. έαν μεν δω προς ποςέλωνται

cos humaniter & liberaliter excipere. Omnes χρή φιλοτίμως τε και δαψιλώς τούτους υποδέχεθαι. και enim ipsos honorant. Cum eorum ministris tuτιμώσιπάντες αυτές τους υπηρετούτας αυτοίς δι ασφα te cauteque agere , ne quid ab ullo interrogan

tes discant, & si gentium longo a nobis interλείας έχειν, εις το μηδενί τι διδάσκειν επερωτωμένες αυ

vallo diftantium legati sint , ne forte inter nos τές. κάναμώ των λίαν άφεσηκότωνοι αρέσβεις ελεν ,ώςε & ipfos fint aliquæ gentes, quibus quæ & quaμεταξύ εκείνων τε και ημών είναι τινα των εθνών, εμφανί

lia nobis fint confilia in licent . Idem quoque de

his qui nobis vicini sunt , licet viribus & poζαν αυτοίς των ημετέρων όπόσα και οία

οία βουλόμεθα. ομοί

tentia fint inferiores. Qui etiam fi nobis conως δεει κ πλησιόχωροι μυ ημών καθεισήκεσαν, ένδεώς cedant, five multitudine hominum , five virtuδέπρoς των ημετέραν έχεσι διώαμιν. ει δε κατα πολυ te, non oportet illis ostentare, neque opes , neημων διενωόχασιν, άε πλήθει σρατού, άτε ανδρεία

que noftrarum mulierum palcritudinem : fed ho

minum abundantiam, & armorum palcre conχρή μέτε πλούτον, μήτε γυναικών κάλη εμφανίζειν αυ ftitutum apparatum , & mirorum propugnacula. τους πλήθη δε ανδρών, και όπλων και κοσμίων, και ειχών Β Si a nobis legati mittuntur, oportet viros et υψώματα. Ει δε παρ' ημών πρέσβεις υποτίλονται χρη Probos, picture infigmes, neque publicorum ju

diciorum crimine damnatos , prudentes indole τούτες πρώτον μεν δυσεβεία γνωρίζεθαι, μη επ' έγκλή qui caram rem?: habeant , ut pro ea capitis μασι κατηγορηθέντας ποτέ δημοσία κατακριθίωα. fortunarumque suarum periculum adire non reάναι και φρονί μες τίω φύσιν, δένες τα κοινά, ως και προ

cusent, ficut Regulus : qui prompto animo lega

tionem obeant, non inviti , ficut Ægyptius me. Γηγελος κινδυνεύειν ή ιδίων, καθάπερ "Ριβουλος και τίω οπο: dicus. Hyrum primus apud Carthaginienses ca

σολίω προθύμες , αλ' ου βεβιασμένες , καθάπερό Αι ptivus, & ad Romanos legatus pro pace miffus, γύπτιος Γαβός. ώνομεν παραXαρχηδονίοις δέσμιος ών,

juravit se reverfurum fi Romani pacem nol

lent. Ubi ad Romanos venit pacem dehortatur προς Ρωμαίες περί ειρίύης πρεσβύσων απεσαλμονος,

tamquam eorum rebus infructuosam, & minime. όμνυσιν επανελθων προς αυτούς, η Ρωμαίων ή ειρώω id quod juramento promiserat omnino exequens

fuadet, ut fe ad Carthaginienfes remittant. AIου καταδέχομοίων. έπει δε εις Ρωμαίες αφίκετο , άπα

ter vero cum Persarum Regem in Ægypti Regem γορούει μεν Ρωμαίος και ειρίύω, ασύμφορον αυτοίς ού

C concitaret res Ægyptiorum pessumdedit. Oportet σαν, πείθει δε αυτες επανελθειν αυτών προς Χαρχηδο autem legatos , ubi ad eos.ad

quos

mittuntur veneνίες, το δε όρκο φειδόμενος και δε κατα τα βασιλέως και

rint, fese humanos & benignos exhibere, magnani.

mos , & liberales quantum eorum facultates ferΑιγύπτα η Πέρσην κινήσας, τα Αίγυπτίων διοίλωλε.

re poffunt, æque sua & hoftium laudare, neque Xρή δετες πρέσβεις,παραγενομένες προς ες Αποσέλον), eorum apud quos legati funt, res parvi pendeφαίνεθαι επιχαρείς, μεγαλοψύχες , δυεργετικές α ας

re. Oportet etiain legatos res cuin fumma mo.

deratione adminiftrare & temporibus fervire . δεύαμιν, άμφω α, τε οικεία πα , τπτ πολεμίων εν

Nec enim illis necessitas incumbit quibusvis επαίνω ποιουμένες , αλα μη τα εκείνων ενδιαβάλον modis fibi imperata facere · Ut videlicet elt τας. Οικονομών δε δει τους πρέσβεις, και τους καιρούς έπα

aliquis missus ad dona ferenda vicinis, tamquam

amicis, & eos deprehendit hoftilia facientes : κολεθείν, αλ' εκ ξ ανάγκης πράττειν τα κελειόμμα,

munera cum literis retinuit , fermones benevoΗ μήτι πραξαι πασι ξόποις πα ρεκελούθησαν. διον, los pro donis protulit. Dicet aliquis , neque id απεσάλη τις, ως φίλοις δώρα τους γείοσιν επικομιζό

immerito, oportuisse legatum magis dona tradeμδυος. ο δε τέτες καταλαβων τπτ εχθρών πράττοντας Dro, guibus inimicorum hoftilem animum placa

ret & liniret : vel pretiofiora quidem retinere, τα μεν δώρα σωω τα γράμματα παρακατέχε, λόγες alia vero dare , fed non omnia in fua poteftaδε φιλίας αυτί δώρων επεκομίσατο. έρα και τις εικό

te penes se retinere debuisse : cum hoc tempeτως , ως εχρίω μάλλον επιδομώαι τα δώρα και καθημε

ramento ut velit quidem hoftium malevolentiam

compefcere & refecare , fed non eos auctiores ρούτα και πολεμίων το άγριον ή , τα μεν τιμιώτερα & validiores opibus reddere . Probatur vero παρακαταχάν, τα δε άλλα επιδούναι, αλλά μη πάντα legatus antequam mittatur , fi illi proponantur

capita legationis & interrogetur quomodo fine κρατείν' ως μήτε τες έχθρές πλατενέθέλαν , και το πολύ

gula est gesturus , an ita

an ita , an aliter prout res της έχθρας υποτέμνειν πολεμίων. Δοκιμάζεται δε illi acciderint . πρέσβυς και προ της Αποτολής , υποτιθεμένων αυτο η κεφαλαίων, και ερωτώμενος, όπως περί εκάσε αυτών οικονομήσειεν, ούτως ή ετέρως αυτό των πραγμάτων Επισυμβαινόντων.

[merged small][ocr errors]

Π Ε Ρ Ι Δ Ε Ξ Ι Π Π Ο Υ. A

ΝΕΓΝΩΣΘΗ Δεξίππε πε μετ' Αμέξανδρον , έν λόγοις τέασαρσιν . Αναγνώθη δ:

αυτά και έτερον σιμώτο μου ιστορικόν μεχρι και κλανδίε , επιτρέχον τας κεφαλαιώδεις πράξης βασιλέας . Ανεγνώθη δε αυτά και η Σκυθικα , εν οις αι της Ρωμαίων αυτω και Σκυθών αναγράφονται προς αλλήλες μάγοι & αξιόλογοι πράξεις. Εςι δε τω φράσεις απέ. υπτος π, « όγκο και αξιώματι χαίρων, (ως άν τις όποι) άλλος μετά τινος σαφωνίας Θυκυδίδης μάλιςα γε εν ταις Zκυθικάς ισορίως, εκ της η Φοίο βιβλιοθ.

L

D E D Ε Χ Ι Ρ Ρ Ο.
ECT I sunt DEXIPPI rerum post Alexandrum geftarum libri quatuor : Le&ta es

ejufdem altera Epitome historica usque ad Imperium Claudii Augusti fumma rerum capita attingens . Scythica quoque ejufdem legimus, quibus Romanorum a Scytharum inter, je pralia, refque memoratu dignas commemoras .

Oratio ejus ut nibil habet redundans , ita pompam quamdam ac majestarem affectat Unde quis eum jure dixerit alterum effe, fed cum perfpicuitate quadam, Thucydidem : potissimum vero in Scyrbicis illis historiis . e Photii Bibliotheca .

DE EODEM DEXIPPO

VE.

EN ET IAN O item duce , navali bello Gotthi fuperati sunt : tum ipse Ve.

netianus militari periit morte . Atque inde Cyzicum & Asiam, deinceps Achajam omnem vaftaverunt , & ab Athenienfibus , duce DEXIPPO , scriptore borum temporum , vićti funt . Trebell. Pollio in Gallienis duobus . Idem DEXIPPUS citatur ab Ælio Lampridio in Alexandro Severo: a Julio Capitolino in Maximinis 11.& in Gordianis ill. ( ubi DE XIPPUS , Græcus auctor , etiamfi breviter ad fidem tamen omnia perfecurus scribitur :) in Maximo e Balbino a Trebell. Pollione in Tito , a D. Claudio.

« IndietroContinua »