Immagini della pagina
PDF
ePub

δ. κ. κ. επι:

fed Berichus χάνομη όντες, προκαθεθέντος ημών Βεείχε παρα Σκύ- A chus νir apud Scythas nobilis

superiore loco · Nam Onesegius in cathedra ad θαις ουγεγονότος ανδρός. Ονηγήσοθ επι δίφρα ήσον

dextram regi thori , & e regione Onesegii duo δοξια και το βασιλέως κλίνης

. αντικρυ 3* Ονηγησία επι ex Attilæ filiis fedebant . Senior enim in eodem, δίφρα έκαθέζοντο δύο ή Αττήλα παίδων ο αρεσβύτερος

quo pater throno , non prope, fed multum infra

accumbebat, oculis præ pudore , propter patris επί δεκάνε ήσο κλίνης,εκ εγγύς, αλ' επ' άκρα αιδοί τα præsentiam, semper in terram conjectis. Omniπαβός βλέπωνές γω. παύτων δέν κόσμο καθεσώπων

bus ordine sedentibus, qui Attilæ erat a pocuπαρελθων οινοχόος τω Αττήλα οίνε κιασύβιον επιδίδωσε lis, ingrediens pateram vini tradit . Hanc ubi

fufcepit , priorem ordine falutavit , falutatione δοξάμμος 3, της τάξα αρωτoν ήπάζετο. ούτω αασασμα

-honoratus surrexit , neque prius eum federe fas τιμηθείς διανίσατο. και Φρότερον ιζήσαι θέμις ώ, πριν ή erat, quam merum deguftans, aut etiam ebibens, το οινοχόω απογδυσάμμος, ή και εκπιων απέδωκε τoκιασύ poculum pocillatori redderet. Sedenti autem Atti

læ, ex more qui convivio intererant , pocula βιον. καθεθέντα και αυτόν τοξόπωοι παρόντες έτίμων, δε

fufcipientes, & poft falutationem deguftantes , hoχόμενοι τας κύλικας, μη ασασμόν απογδόμυοι εκά norem exhibebant: Unicuique vero unus pocillaσοβάς οινοχόος παρώ,δνέδει και τοίχον εισιέναι, τα Αη tor aderat, quem pincerna Attilæ exeunte introiτηλα οινοχόεύπεξιόντος . τιμηθέντος και τα δευτέρα , και τη Β 1iquis deinceps ad hunc modum honore afetis,

re fuo ordine oportuit. Secundo fedente, & reεξης ημάς τους ίσοις ο Αττίλας έδεξιώσατο, 27 Θρα Attilas nos ex Thracum inftituto, ad parium poκων τάξιν. ωδή αστασμό πάντων τιμηθέντων, υπεξήεσαν culorum certamen provocavit. Tum omnibus sa

lutationis honore delato, pincernæ recesserunt. μεν οι οινοχόοι δάπεζωή και Αττήλα παρετίθοντο

Menfæ vero juxta Attilæ inensam erant erectæ, δας και τετταρας αύδρας ή και πλείες όθεν έκαςος οίός της excipiendis tribus & quatuor, aut etiam pluribus ωή τη μάγισιπ διεπιτιθεμένων μεταλαβείν, μη υπεξιων

convivis idoneæ , quorum unusquisque poterat ,

minime transgressis sedium ordinibus cultello τη θρόνων τάξεως και ωρώτος εισήειο τα Αττήλα υπηρέτης,

ex ferculis , quod sibi libitum erat , defumere. χρεών πλήρη πίνακα φέρων, και οι πάσι διακονέμνοι μετ' Deinde primus in medium acceflit Attile minister,

αυή οιτων και οψα ή δαπέζας επίθεσαν. αλλα τοις μεν άλ discum carnibus plenum ferens. Poft ipsum, qui και πολυτελές

reliquis miniftrabant , panem, & opfonia menlis Edit. Paris, . λοις βαρβάροις και ημϊν "πολυτελή δαπνον κατασκεύασο,

suerunt. Sed cæteris quidem barbaris, & no- pag. 67. κεί με ο κύκλους επικείμενα αργυροις το 3 Αττήλαιπι ξυλίνου bis cena omni eduliorum genere referta , & inftruπίνακος ώ έδέν πλέον κρεών.μέτριον 3 εαυή καιν τοις άλ eta , præparata erat, & in discis argenteis repofi

ta, Attila in quadra lignea, & nihil præter carλοις άπασινάδείκνυ, οις δυωχίας ανδράσι κύλικες

nes. Moderatum pariter in reliquis omnibus fefe χυσαι εκ αργυραι επεδίδοντο.το και αυτά έκπωμα ξύλινον C prebebar Convivis

aurea & argentea pocula bv. roza jeures de vie duis érezzancu šo aguendès śmwv, quibus bibebant , fuppeditabantur, Attilä pocuπλω και καθαρά είναι, διαφυλάττεσα. και έπ τοπαρίωρημέ

lum erat ligneum. Frugalis admodum illius veftis,

nihil , quo ab aliorum veftibus dignosci poffet , haνον αυτώ ξίφος,έτε οι τ βαρβαρικών σοδημάτων δεσμοί, bebat, nisi quod erat pura & impermixta . Neque έτε τείππεο χαλινός, ώασερ της άλων Σκυθών,χρυσω

ejus ensis erat aliqua illustri elegantia conspicuus, λίθοις,ή τινι ή τιμίων έκοσμείο. 3οψών,τών τους αρώ- εμs equi frena , ut reliquorum Scytharum, au

neque calceorum barbarorum ligamina , neque τους πίναξιν επιτεθέντων, αναλωθέντων, πάνπς διανέση ro, aut lapidibus, & aliis hujusmodi pretiofis gemμυ, και πρότερον έπι και δίφρον ανασας ήλθε, πριν ή ης mis erant ornata. Ut opfonia primorum ferculo

rum fuere consumpta, furreximus , neque prius Φοροτέρα τάξιν έκαςος επιδιδομένων αυτώ οίνε πλήρη ε

quisquam nostrum ad sedem suam est reversus ξέπιε κύλικα, Αττίλαν σων είναι επάξαμδυος. και τατον quam fibi traditam pateram, vini plenam , fervaτιμηθέντος αυτό τον βόπον, έκαθέθιμα και δεύτερος εκά to, quem supra diximus , ritu, Attilam falvum & τη δαπέζι επετίθετο πίναξέτερα έχων εδώδιμα. ως δε και

incolumemprecatusebibisset . Eo ad hunc modum

honore culto sedimus. Tum nova fercula cuique αυτά οι παύες μετέλαβον, και το αυτό εξανεσάντες ξόπω mensie sunt illata , quæ alia continebant exculenαυθις εκπιόντες έκαθίσημω. έπιγενομένης δε εασέρας D Raffaa Bodo quo upra, pedes eroti, ebi

ta , ex quibus ubi omnes, quoad satis esset, coδάδες ανήφθησαν. δύο δε αντικρυ τα Αττήλα παρελθόντες

bito calice, fedes noftras repetivimus. Advenienβάρβαροι , άσματα πεποιημένα έλεγον , νίκας αυτά και τας te vespere , sublatis epulis , duo viri Scythæ coη πόλεμον άδοντες αρετάς ές ες οι της δυωχίας απέβλε ram Attila prodierunt, & versus a fe factos, qui

bus ejus victorias, & bellicas virtutes canebant, πον και οι μεν ήδοντο τους ποιήμασιν' οι δε η πολέμων α

recitarunt . In quos convivæ oculos , vultusque ναμιμνησκόμυοι, διεγείροντο εις φρονή μασιν άλλοι δε defixerunt. Et alii quidem verfibus delectabanέχώροωές δάκρυα , ώνυμο τα μόνα ήθένει π σώμα , και

tur, aliis bellorum recordatio animos exsuscita

bat, aliis manabant lacrymæ , quorum ætas affer ησυχάζειν ο θυμός ωαγκάζετο. η δε πα άσματα, Σκύ

ta reddiderat corpus effætum & imbecillum θης τις παρελθων φρενοβλαβής,αλόκοτα και παράσημα και ex quo eorum pugnandi ardor, & cupiditas quieέδενυγιές φθεγγόμενος , ές γέλωτα πάντας παρεσκασε

fcere cogebatur . Ρoft cantus & carmina, Scyπαρελθείν μεθ' ώνυπεισήλθε Ζέρκων ο Μαυρέσιος ο gioia, nec tani Tenius quicquam habentia , refo

tha nefcio quis, mente captus, abfurda & prodiΕδέκων αυτον παρά τον Αττίλαν έλθείν παρέπεισω , ως .nans & deblatterans, risum omnibus commovit. τη εκείνε εδη γαμετάω ποληψόμδυον , ω κατα * Ε Ρoftremo

Zerchon Mauruius introlvit - Edecon

enim illi persuaserat, ut ad Attilam veniret , omη βαρβάρων ειλήφι χώραν , τω Βλήδα περιπέδαφος

nem operam, & ftudium pollicitus, quo uxorem ών. Απολελοίποι δε αυτόν τη Σκυθική παρα το Ατ - recuperaret. Ηanc enim, cum illi Bleda ftuderet, τήλα δώρον Αετίωπεμφθείς. αλα μεν τοιαύτης διήμαρ

in barbarorum regione acceperat, quam in Scyπνέλπίδος, το Αττηλα χαλεπήναντος , ότι γε δή ές ή αυ

thia , ab Attila ad Aetium dono missus reliquerat.

Sed hac fpe frustratus eft, quia Attilas illi luccenτο επανήλθε. τότε δε δια της ευωχίας καιρόν, παρελθων . fuit, quod ad fua remigrafet. Itaque tunc arrepta τω πάδει , και τοις έθήμασι, και τη φωνή και τους συγκεχυ

festivitatis occasione progressus, & forma , & ha

bitu, & pronuntiatione, & verbis confufe ab eo μένως παρ' αυτά οροφερομένοις ρήμασι τη δ Αυσονίων και

prolatis , modo Ausoniorum, modo Hunnorum , η Ούννων και και τη Γότθων παραμιγνύς γλώτταν παύτας modo Gorthorum linguam intermiscens , omnes διεχε», καιές άσβεσον ορμήσαι γέλωτα παρεσκέυασε lætitia & hilaritate diffudit, & effecit , ut in riπλίω Αττηλα. αυτος γέμωνάς εμφής , και το είδος αμε

sum , qui sedarı & extingui non poterat , pro

rumperent. Sed Attilas semper eodem vultu πέτρεπτος, και δεν υπ λέγων άτε ποιών γίλωτος εχώμε omnis mutationis, expers , & immotus perman- pag. 68.

[ocr errors]
[ocr errors]

fit , neque quicquam facere : aut dicere, quod Α τον εφαίνετο πλίω ότι τον νεώτατον την παίδων, Ηρνας δε
jocum , aut hilaritatem præ se ferret, confpectus

όνομα τέτω , εισιόντα και παρεσώτα, άλκε της παρειάς, γα-
eit: præterquamquod juniorem ex filiis introcun-
tem , & adventantem, nomine Irnach, placidis & λαούς αποβλέπων όμμασι προς αυτόν έμε θαυμάζον-
lætis oculis eft intuitus, & eum gena traxit. Ego τες, όπως η μεν άλων παίδων ολιγωρόιν, αρος δέ ε-
vero cum admirarer Attilam, reliquos suos libe-

κείνον έχει τον νομοπαρακαθήμενος βάρβαρος, σωιεις
ros parvi facere , ad hunc solum advertere , &
animum adjicere , unus ex barbaris , qui prope της Αυσενίων φωνής, και η παρ' αυτά μοι ρηθησομένων
he fedebat, & Latinæ linguæ ufum habebat , fi-

μηδένεκλέγειν αγοειπων, έφασκε τες μάντεις τω Ατττή-
de prius accepta, me nihil eorum, quæ diceren-

λα προηγορουκέναι, ο μεν αυτά πεσείθαγένος, υπο δε και
tur, evulgaturum , dixit , Vates Attilæ vaticina-
tos effe , ejus genus , quod alioquin interiturum παιδός αναςήσεθα τούτα . ως δε εν τω συμποσίφ αλκον
erat, ab hoc puero restauratum iri. Ut vero τίω νύκτα υπεξήλθομων επιπολύ, μη βουληθέντες το
convivium ad multam noctem protraxerunt, mi-
nimc diutius nobis compotationi indulgendum er-

πότε ωροσκαρτερεiν. ημέρας δε γενομένης, έπι τον Ονηγή-
se duximus, fed frequentes exivimus. Die exor στον ήλθομ, ωαι ημάς διαφεθάναι λέγοντες , και μη
to Onesegium adivimus , dicentes nos dimitti τωάλως τρίβειν τον μόνον. κος έφη, έθέλειν τον Ατ-
oportere, neque nobis diutius in vanum tempus te-
rendum edelle Attilam φιoφue in ea et Polan B τάλαν ποπέμπαν ήμας και μικρών δαλιπών άμα τους λο-
tate, & nos dimittere conftituiffe refpondit. Ita γάσιν , έβουλεύετο περί του Αττίλα δεδογμένων, και τα βα-
que non multo pott consilium Procerum de his, σιλεί αποδοσησέμμα συνέταττε γράμματα τωογρα-
quæ Attilas ftatuerat , habuit, & litteras , quæ
ab eo Imperatori redderentur , digeflit · Aderant

φίων αυτώ παρόντων , και Ρουσικίου , ανδρος ορμωμένου
enim, quorum curæ epiftolas fcribere incumbe μεν εκ αύω Μυσίας, αλόντος δεόν τω πολέμω, και δια
bat, Inter quos erat Rudicius vire fuperiore My- λόγων αρετίω τω βαρβάρω επί τη γραμμάτων Σαπο-
fia ortus, qui ab hoftibus captus, cum dicendi fa-
cultate valeret, barbaro laborem & operam in

νεμένα συνυπάξι. ως δε εκ της σωόδου διανέση εδείθη μεν
conscribendis epistolis navabat. Dimiffo consilio αυτά περιλύσεως και Σύλλου γαμετης, και τι εκείνης παί-
ab Onelegio precibus contendimus, ut Syllæ uxo-

δων ,αν τη Ρατιαρίας ανδραποδισέντων αλώσει. καρος
ri & ejus liberis, qui in expugnatione urbis Ra-
tiarize una cum matre servituti mancipati fue-

μεν τω αυτώ εκ απηγόρούσε λύσιν, επί πολλούς και στρας
rant, libertatem reftitueret. Et vero ab his liberan εβάλετο ρήμασιν απεμπολάν. ημών, έλύειν αυτές της
dis minime abhorrebat, fed eorum liberationem

τύχης, ικετουσάντων, τίω αροτέραν ευδαιμονίαν λογι-
magna fecuniæ fumma emptam volebat. Itaque
nos eum fupplices orare & obteftari, ut habita eo-

ζόμυον διέβη τε προς τον Αττίλαν. και τι μέν γυαίκα
rum priting fortuna ratione , prafentis calamita-0 επί πεντακοσίοις διαφηκε χυσοίς , τας δε παιδας δωρον
tis commiseratione moveretur . Ille ut Attilam έπεμπε βασιλά. Εν τούτω 5 κή Ρέκαν, και το Αττίλα γα-
adiit , mulierem pro quinquaginta aureis liberam
abire sivit, & ejus filios dono ad Imperatorem

μιτη , παρά αδαμειτών αυτής αραγμάτων τίω επιβοπίω
misit. Interea Reccam Attilæ uxor, quæ ejus res έχoντι, δειπνείν ημάς παρεκάλει. και παρ' " αυτος ελθόν-
domesticas curabat, nos etiam ad cænain invita-
Vit. Ad cam , ut erat multis Scythia Principias - τες, άμα τισι τω εκ τα έθνες λογάδων, φιλοφροσμύης ε-

τύχομυ οδεξικο 3 ημάς μειλιχίοις τε λόγοις, και τη την
dis confibulationibus, & magnifco cpularum ap- φιλοτιμία, κύλικα ημίμπλήρη δζανισάμδυος εδίδα - ηαι
πίτate frui. Πε νετο που εχcepit melitis & acun- έδoθίμων παρασκευή και έκασος του παρόντων, Σκυθικη
paratu. Tum unusquisque eorum qui aderant für-

τον έκα gens, Scythica comitate poculum plenum nobis

εκπιόντα περιβαλων, και φιλήσας, ταύτίω εδέχετο.
porrexit , & eum qui biberat amplexus, & exo με και τον δείπιον έπι τίω σκηνίωελθόντες, ές ύπνον εξά-
Tculatus illud excepit. A cena nos in tentorium

παμίν τη δυσεραία επί συμπόσιον αύθις υμάς Αττίλας
noftrum recipientes, fomnum ccepimus. Poftridie
iterum nos Attilas ad cænam invitavit, & eodem

εκάλα. το αροτέρω ξόπο παρά π αυτον εισήλθομική
quo prius ritu ad eum acceflimus , & ad hilarita ες του διωχίαν εβαπημα. σωέβαινε και επί της κλίνης ά-
tem nos convertimus. Accidit autem, feniorem D μα αυτό μη τον αρεσβύτερον ή παίδων Ηθαι , αλαδο
ex filiis Attila minime in hoc convivio in ejus

ΩΣηβαρει Edis. Paris. thoro una cum ipso accumbere, sed Oebarsiun

ω βάσιον, θείον αυτώ τυγχάνοντα Φρος παρός. παρα φα- δ..

patruum, quem patris loco ducebat. Per totum παν και το συμπόσιον λόγοις φιλοφρονέμμος, φράζειν ήμας
convivii tempus nos blandis fermonibus appel- βασιλεί παρεκελόύει το Κωνςαντίφ, δς αυτω παρα Αε-
lans, Maximinum Imperatori dicere præcepit ,
ut Conftantio, quem ad eum Aetius, ut ab episto-

τίου απέναλτο υπογραφέως χάριν , διδόναι υδ αυτό γυ-
lis esset, miserat, u xorem daret eam , quæ illi pro ναίκα κυπέχετο.παραδό τον βασιλέα Θεοδόσιον άμα τους
missa fuerat . Etenim Conftantius , una cum Atti σαλείσι παρα τα Αττήλα Φρέσβεσιν άφικόμενος ο Kων-
læ legatis, ad Theodosium venerat, & fe operam
daturum, ut pax longo tempore inter Romanos,

σάντιος, ειρώω Ρωμαίοις και Σκύθαις έφησε επί μικρον
& Hunnos servaretur, dixerat, modo sibi uxorem φυλάττεται μόνον "παρασκευάσεις αν αυτω σιωαίκα δ'- * παρασκεύα.
locupletem matrimonio copularet. Huic petitioni πoρoν δοίη . καρος το επένδυσε βασιλούς, και Σατορνί-
Imperator annuerat, & Saturnilli filiam viri &
opibus, & genere clari & ornati , se illi nuptui da-

λε, περιερία και γίνει κοσμημένου θυγατέρα ειρήκει δώ-
turun promiserat. Saturnillum autem occidit At σειν. τον δέ Σατορνίλον "ανηρήκει Αθωας η κ. Ευδοκία.
henas, feu Eudocia, (utroque enim nomine vo-
cabatur , neque Imperator ad exita Beria: αμφοτέροις δε εκαλείτο τους ονόμασιν. ές έργον δε τίω αν
cere, quod promiferat , per Zenonem virum Con- Ε τάου σωεχώρησαν αχθlώαι ισόχεσιν Ζώων , υπατι-
fularem licuit. Is enim tunc temporis magna Itau- κος ανήρ, απολώ αμφ' αυτον έχων Ισάυρων διύαμιν,
Torum multitudine tipatus urbi Conftantinopoli, μεθ' ής και των Κωνσταντίνα και τον τα πολέμου καιρον φυ-
quæ bello premebatur, præsidio erat, & Eoos exer-

λάττειν, εποπ απο. τότε δή τι ν τη έω τρατιωτι-
citus regebat. Itaque puellam cuftodia eduxit , &
Ruffo cuidam uni ex suis necessariis defpondit κων άρχων ταγμάτων,υπεξάγει ή φρουρία ή κόρίω, Ρέ-
Hac puella sibi subtracta , Constantius barbarum
orabat , ne fibi factam contumeliam negligeret ,

φωτινι, εν την επιτηδείων , κατεγγυά ταύτης αφηρημέ-
sed perficeret , ut illi uxor daretur , aut ea quæ

ο Κωνσάντιος έδειο τα βαρβάρου, ανυβρισμένον
erepta fuerat, aut etiam alia quæ dotem adferret. αυτόν με περιοραθαι" αλ' ή τίω αφαιρεθάσων , ή και
Quamobrem per cænæ tempus Barbarus jussit άλλω αυτώ δίδοθαι γαμετίω φέρνίω ασοίσουσαν.
Maximino, ut Imperatori diceret: Non oportere
Conftantium ftia φέ falli, & ab Imperatori digni παρά τον ή δείπνου τoίνω καιρόν ο βάρβαρος λέγειν
tate alienum videri mendacem effe. Hæc Attilas το βασιλόύοντι τον Μαξιμίνον εκέλευε , μη χρώαι

[ocr errors]
[ocr errors]

ong ,

in

της εξ αυτά τον Κωνσάντιον ελπίδος Σαμαρτείν δε ο A Maximino in mandatis dabat, propterea quod Co

ftantius illi ingentem pecuniæ fummam daturum βασιλεί το ψέδεθαι" ταύτα δε ο Αττίλας ανετέλεστο ,υ pollicitus erat, fi ejus ftudio & opera uxorem e ποχoμένα Κωνσταντία χρήματα δώσειν, α τη ζαπλύτων Romanis puellis locupletem duceret. Adveniente

nocte a cena difceflimus. Tribus deinde diebus αυτό παρα Ρωμαίοις κατεγγυηθάη γωή . &δε συμπο ,

elapsis, muneribus donati dimiffi fumus . Attilas σίου υπεξελθέντες με τίω νύκτα ημερών διαγενομένων quoque Berichum, virum e Scythiæ primoribus, τριών, διηφοίθημα δώρoις τις προσήκεσι τιμηθέντες multorum vicorum in Scythia dominum, & qui έπεμπε3ο Αττήλας και Βέρεχον ή ημών εν τω συμποσίω

in convivio eodem , quo nos ordine , sed supe

riore loco federat , nobiscum legatum ad Impeπροκαθιθέντα άνδρα ή λογάδων, και πολώνων τη Σκυ ratorenm mifit. Hunc enim & alias Romani pro. θαη κωμων άρχοντα παρα βασιλέα ορεσβολσόμενον , legato admiserant. Nobis autem iter conficien. άλως ες αυτών οία δή πρέσβιν παρα Ρωμαίων δόξα tibus , & ad quemdam vicum appellentibus θαι. ποιημένων και ημών τωπορείαν, και ορος κώμη κατα

captus est vir Scytha , qui a Romanis explo

randi gratia in barbaram regionem descendeλυσάντων τινι , ήλω Σκύθης ανήρ, κατασκοπής ένεκα rat , quem crucis fuppiicio affici Attilas præεκ της Ρωμαίων ές τω βάρβαρον διαβεβηκως χώρας και cepit. Poftridie etiam dum per alios νicos proαυτον Αττίλας ανασκολοπιθίώαι παρεκελίσατο τη δέ B fervicbant , manibus vinai poft terga trahebanεπιέση, δι ετέρων κωμων πορόυομένων ημών , άνδρες cur, quod his , quos belli cafus fua vita neδύο την παρα Σκύθας δουλσόντων ήγοντο, οπίσω τω χεί cisque dominos fecisset , vitam eripuiffent. Hos

immiffis inter duo cornua lignea capitibus ρε δεδεμένοι, ως τους και πόλεμον ανελόντεε δεασότας και

cruce necarunt : Berichus vero ufque dum Scyεπι ξύλων β'. κεραίας έχόντων αμφοίν τας κεφαλας εμβα

Edit. Parif

thia exivimus , cominuni , eademque via noλόντες , άνεσαύρωσαν, έφ' όσον δε τίω Σκυθικίω διεξήea

biscum iverat, & placidus, & amicus visus pag. 70.

erat. Ut Iftrum trajecimus, μω, δBέριχος έκοινώνει το ημίν της όδε , και ήσυχές τις

propter quasdam

vanas causas a servis profectas , nos inimicorum και επιτήδειος όνομίζετο. ως και τον Ιερον επεραιώθημα loco habuit . Et primum quidem equum, quem αν έχθρα ήμίν έγένετο μοίρα , διά τινας εώλες οροφά

Maximino dono dederat, ad fe revocavit. Etσας, έκ τη θεραπόντων σιωενεχθάσας - και πρότερον εγως comitatu erant , donis Maximinam ornare

enim Attilas omnes Scythiæ principes , qui in μεν τον ίππον αφείλετο, ως τον Μαξιμίνον δωρησάμνος. juferat , & unufquifque certatim illi equum ω.ο Αττήλας παύτας τες αμφ' αυτόν λογάδας παρε

contulerat, inter quos & Berichus. At ille cum κελεύσατο δώρους τον Μαξιμίνον φιλοφρονήσαθαι , και

frugi se probare & moderationis glo riam repor

tare ftuderet , ex equis oblatis paucos acceperat, έκασος έπεπόμρειίππον αυτό μεθ' ών κο Βέριχος ό- c reliquos rejecerat: Berichus igitur equum, quem λίγες δε λαβών, τις άλλες απέπεμπε, το σώφρον δηλώ Maximino dederat, ademit, neque deinceps ea

dem via ire, aut converfari nobifcum inftituit. σαι εκ μεξιότητος εσεδακώς . τετον δω αφείλετο τον

Itaque hospitalitatis tessera , in barbara regione ίππον, και έτε σωοδοιπορών, επ σωεσιάθαι ωέχε

contracta,

eo ufque progreifa eft. Ηinc per. το. ώςε ημϊνών τη βαρβάρων χώρα γενομένα συμβόλου, Philippopolim ad Adrianopolim nobis iter fuit.

In hac civitate paulum moræ trahentes, & quieές τέτο ωροελθαν εντεύθεν δε της Φιλίππε επι τω

scentes, Berichum sumnus fermone aggresti , & Αδριανόπολιν τω πορείαν εποιησάμεθανή διαναπαυ cum eo, quod tamdiu erga nos silentium tenuif- :

set σάμνοι , ες λόγες ήλθομωτο Βερέχα και αυτόν της προς

expoftulavimus . Nec enim ullam fuiffe

caufam , cur nobis irasceretur , quandoquidem in ημάς σιωπής καπμεμψάμεθα , ότιγε δή οργίζεται εκ

nulla re eum offenderamus · Itaque eo placato αδικασιν έδεν θεραπεύσαντες δω αυτόν, και επι εςίασιν & ad cenam invitato , ab Adrianopoli moviκαλέσαντες, εξωρμήσαμω . και το Βιγίλα ν τη οδώ

mus . In itinere Bigilam , qui in Scythiam reαπαντήσαντες επί τω Σκυθικίωέπαναζωγνώτι, και τα

vertebatur , obvium habuimus : quo edocto

quæ Attilas ad legationem noftram responderat, παρα Αττήλα ηπίν της επί τη φρεσβεία αποκρίσεως α cæptum iter continuavimus. Ut Constantinopo

Berichum exiftimabamus iram ρημενα αφηγησάμενοι, της επανόδε είχόμεθα.ως δεές *p lim venimus

abjecisse fed

agreftis & feræ fuæ naturæ miΚωνσταντίνε παρεγενόμεθα, μεταβεβλήθαι μεν οιώμε

nime eft oblitusNam Maximinum infimulaθα τον Βέροχον της οργής. ός δε της άγριας έκέπελέλη vit dixiffe , Areomindi & Asparis exercituum το φύσεως. αλ' ες διαφορας εχώρια , και αν κατηγορία

ducum auctoritatem apud Imperatorem nullius

effe ponderis, & cum barbarorum levitatem &
ποιείτο τον Μαξιμίνον, ως έφσω εις τίω Σκυθικίω δία-

incoftantiam notaffet, eorum gefta in nullo pre-
βας , τον Αρεόμινδον και τον Ασερα άνδρας σρατηγές και tio habenda.
μηδεμίαν παρα βασιλα έχαν μοίραν και ως ν ολιγο-

Reversum Bigilam ( tum forte contigerat

Attilam in his locis effe unde profectus fueεία τα κατ' αυτους εποιήσατο, τίω βαρβαρικίω ελέγξας

rat) circumftantes barbari ad id præparati comκερότητα.

prehenderunt , & manus in pecunias, quas EΑναζούξαντα3 Βιγίλαν, καιν οίς Αττίλαν τόποις deconi adferebat , injecerunt, & eum ad Atti

lam adduxerunt . Is ex eo quæfivit , cujus rei δατειβιωσωέβαινεν άφικόμενον , περισάντες και είχαν οι gratia tantum auri adsportasset. Ad subsidia rei ωρος τετο παρεσκευασμένοι Βάρβαροι και τα χρήματα, ά familiaris respondit , & ut eorum, qui mecum περ τω Εδέκωνιεκόμιζω, αφείλοντα, ως δε και αυτών πα

funt , necefficatibus providerem , όγο; ο'.

aut alioραή Αττίλαν ήγον, και αναρωτάτο ότου χάρων ασετον φέροΕ neceffariarum inopia , aut equorum ,

rum animalium vecturæ aptorum penuria , quæ ουσίον, έφη οικείας ο κήπαρεπομένων αυτονοίας ένεκα, per longa itinera deperierant a studio obeώσε μη δωδεία ξοφών ή ίππων απαίει, ή και φορτηγών

undarum legationum avocarer Præterea in ποζυγίων, υπό της μακράς έκδαπανηθέντων οδε , δα

redemptionem captivorum · Multos enim ex

Romanis a fe magnopere periisse , ut proximos μαρτείν και περί της αρεσβείας ασεδης , παρεσκόυάθαι fuos redimeret. Cui Attilas : Sed neque jam δε αυτώ και ές αιχμαλώτων ώνω, πολών κατά τω Ρω o dira bestia Bigilaın appellans ullum ti

bi tuis cavillationibus judicii subeundi patebit pag.77. μαίων δοθέντων αυτά, τες σφίσι ωροσήκοντας λύσαθαι:

effugium : neque ulla fatis jufta & idonea καιο Αττίλας , αλάτι, έφη, συ πονηρον θηρίον (ή Βιγί caula erit , qua meritum fupplicium evitare σοριζόμε- λαν λίγων τω δίκίω "σοφιζομένης λύσεις, έδε όσαι σου poslis . Longe enim major summa eft , quam αρόφασις ικανή εις τίω κόλασιν διαφυγείν. μίζονος μεν

qua tibi fit opus ad sustentandam familiam,

vel etiam quam impendas in emptionem equoσης δαπάνης παρασκευής οία χρημάτων υπαρχέσης, και

vel' animalium vecturæ aptorum ,

[ocr errors]

Ω:

[ocr errors]
[ocr errors]

ne rerum

[ocr errors]
[ocr errors]

rum

vel

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

liberationem captivorum , quorum tamen om- A τη σο σε ίππων , και ισοζυγίων ωνηθησομένων,
nium jamdudum Maximino

& his qui
cum eo erant, interdixi commercium . Hæc την αιχμαλώτων λύσεως, ώσω Μαξιμίνω παρ έμε α-
dicens, filium Bigilæ (is tum primum patrem φικομένω ποιείν απαγόρευσα. ταύτα είπων, τον υον (ω
fecutus in barbaram regionem venerat ) ense

3 και το Βιγίλα τότε πρώτον ές τίω βαρβάρων ήκολουθηκώς
trajici jubet , nifi pater palam faceret , quem
in usum , & quam ob causam tantum auri ad χώρων ξίφει καταβληθlώαι παρεκελεύσατο , ει μη φθά-
yexiffet : Ille ut vidit filium morti addictum, σας είπoι, ότι τα χρήματα, και δι ω αιτίαν, κομίζει.
ad lacrymas conversus jus implorare & en ο δε, ως εθεάσατο τον παίδα επι θάνατον είχοντα, ές
sem in fe mitti debere non

in filium , qui
nihil commeruiffet » Nec cunctatus , omnia δάκρυά τε και όλοφυρμες εξάπη και ανεβόα τίω δίκίω,
clandestina confilia , quæ a se ab Edecone επ' αυτόν

φέραν το ξίφος, εκεπι τον νέον άδικουώτα εδέν.
& Eunucho & Imperatore in Attilam com-

και μηδέν μελήσας, τότε αυτό και Εδέκωνι , και το
-pofita fuerant

aperuit & ad Pisces prolap: νούχο, και το βασιλιά μελετηθέντα έλεγε. συνεχώς
fus orare & obteftari , ut se occideret , & fi-
lium nihil promeritum liberaret · Cum autem δεές ικεσίαν ξεπόμενος , ώςε αυτον μεν αναιρεθώα,
Attilas ex his, quæ Edecon fibi detexerat, Bi Σαφεθlώαι δε τον παιδαγνες δε ο Αττίλας Χπο την
gilam nihil mentitum perfpiceret , in vincu-
Σε αυci precepit, a quibus

non prius eum exίο- Β Εδέκωνι ειρημένων , μηδέν διαψεύθαι τον Βιγίλαν, αν
Iuturum minatus eft, quam ejus flius in eam, δεσμούς είναι οροσίαττεν: ε @ρόπρον λύσεων απειλή-
rem dimissus , alias centum auri libras pro)
utriusque liberatione exfolviffet , & Bigilas Mβας υπέρ των σφετέρων κομίσοι λύκων - και ο μεν έδε-

σας πριν και τον παϊδα εκπέμψας, ετέρας αυτών γευσία
quidem in vincula est conjectus , filius autem
ad Romanos rediit · Misit etiam Attilas Ore. δετο , ο δε ες των Ρωμαίων επανει. έπεμπεδέκ Ορέ-
Item, & Eslam Constantinopolim Hinc

illinc Zeno Chrysaphium ad pee-
Attilas

σης και Ησλαν ο Αττίλας ές τίω Κωνςαντίνου. Οτι υπ'
nam depofcebant . Omnium autem in eum ani-

αμφοτέρων, Αττήλατες Ζώωνος , αιτούμενος ο Χρυ-
mis , & ftudiis inclinatis, visum est ad At σάριος , αναγωνία καθεσήκει. πάντων δε αυτώ ούνοιαν
tilam legatos mittere Anatolium & Nomium :
Anatolium quidem regiorum tributorum præfea;

τε και απεδίω σωεισφερόντων, έδόκει παρά τον Αττίλαν
& qui pacis cum barbaro initze con-

αρεσβεύεθαι Ανατόλιον και Νόμον τον μεν Ανατόλιον η ditiones proposuerat : Nomium vero magistri

Nomium νεro magitri αμφί βασιλέα άρχοντα πλων, και τας σωθήσας της dignitatem gerentem , & in numerum patricio. εκείνου ειρίύης ωροθέμμον ή 3 Νόμον και τα μαγίτρου γε- αρχή rum una cum Anatolio alle&tum . Eo illi per omnes honorum gradus ascenderant · Miffus

τιμω άρξαντα, και τοις πατρικίοις σω εκείνη κατα-
vero eft cum Anatolio Nomius

non folum c λεγόμδυον, οι δη τας αρχας αναβεβήκασι πάσας: συ-
propter dignitatis amplitudinem , sed etiam quia
erat benevolo in Chrysaphium animo , &

νεπέμπετο και Ανατολίω Νόμος , και δε μέγεθος της τύ-
apud barbarum gratia , & auctoritate pluri-

χης μόνον, αλα ως και το Χρυσαφίω ευνους ών, και Πιum valebat. Ρropterea quod ad ejus fe ra φιλοτιμία τα βαρβάρε πριεσόμλνος . ότι γαρ μάλισα tiones adjunxerat, cum ei, qui res, quæ tunc προσήν αυτοί το μη φείδεται χρημάτων και το παρόν διαerant componere cuperet ,

minime pecuniis
parcendum eße censuerat . Et illi quidem mit-

θαναι ασουδακότι, και ούτοι με εσέλοντο , ον Αττή-
tebantur , quo Attilam ab' ira dimoverent λαν απάξονες της οργής, και τίω ειρίύίω επί ταϊς συν-
& pacis conditiones obfervare perfuaderent . τάξεσι ξαφυλάττειν πέσοντες λεξοντες και και, ως τον
Qui dicerent quoque Constantio nuptum datum
iri puellam minime
Saturnilli filiæ gene-

Κωνσταντία κατεγγυηθήσεται γωή ; 8 μύων της Σα-
re & opibus inferiorem . Illam enim minime τορνίλου, γένει τις περιουσία και εκείνίω μη βεβελή-
gratum hujusmodi matrimonium habuisse : ita-

θαι , αλ' ετέρω κ νόμον γήμαθαι. ου και θέμις παρα
que secundum legem alteri nupfiffe · Nec
enim apud Romanos fas effe mulierem invi-

Ρωμαίοις, άκουσαν γυναίκα κατεγγυάται ανδρί έπεμ-
tam viro collocare. Misit & Eunuchus au πεδο σύνούχος του βαρβάρ» χυσίον, ώςε αυτον μειλι-
Edit. Pari.

rum ad barbarum , quo mollitus ab ira de-
duceretur Anatolius & Nomius

Ias D χθέντα απαχθίώαι τα θυμά. Ότι οι αμφί των Ανατόλιον
pag. 72. tranmido, ad Drenconem Havium que et Νόμον τον Ισρον περαιωθένες, άχρις το Δρέγκωνος λε-

cnim appellant ) penetrarunt . Illic Attilas γομένου ποταμο,ές τίω Σκυθικίω διέβησαν αιδοι δε την
pudore & reverentia tantorum virorum motus

ανδρών ο Αττήλας, ώσε μη τα της οδού επιτρίβεσαι δε
ne longioribus itineribus defatigarentur , cum
illis collocutus est . Initio quidem multa su σήματι, αν εκείνω τα χωρίς προς αυτός εποιήσατο έντου-
perbe , & infolenter differens ,

tandem ma

ξιν και ρώτον μυ υπερηφάνως δελεχθείς , υπήχθη τώ
gnitudine numerum æquior factus eft , & blan-

πλήθα της δώρων και λόγοις οροσηνέσι μαλαχθείς, φυ-
da legatorum oratione delinitus , se pacem fer-
vaturum secundum conventiones juravit · Se

λάτταν η ειρήνίω επι ταις αυταίς επώμνητο σωθήκαις.
quoque omni regione trans Iftrum , tamquam

tamquam αναχωρείν δε και της το Ισρφόριζομένης Ρωμαίων γης, και
Romanorum juris , ditionisque , cedere ,

τα πράγματι έτι παρέχειν περί φυγάδων βασιλέα , ει
que porro Imperatori de profugis reddendis
moleftum futurum modo Romani in po-

μή γεΡωμαίοι αύθις ετέρες καταφεύγοντας παρ' αυτά δέ-
transfugis admittendis

tempera ξoιντο. Ηφίει δε και Βιγίλαν, τας ρ' τα χρυσή λίρας δεξά-
rent ·
. Liberavit & Bigilam , numeratis cen-

numeratis cen- Ε μυος ( ταύτας δε αυτώ έκεκομίκειο παις, σω τους αρέσ-
tum auri libris ( quas Bigilä filius cum le-
gatis in Scythiam veniens attulerat · ) Tum βεσινές τίω σιωθήκίω διαβας κι αιχμαλώτας άνοι λύ-
& Anatolio , & Nomio gratificans quam ων αφήκε πλήρες, Ανατολία και Νόμω χαριζόμμος
plurimos captivos, illis sine ullo pretio con δωρησάμνος δε και ίππες αυπίς, και θηeίων δορας, ας οι
ceffit · Postremo donatos equis & ferarum
pellibus quibus Scytharum Reges ad or-

βασίλειοι κοσμοιώται Σκύθαι, απέπεμπε συμπέμψας
natum utuntur , dimisit. Comitem illis ad και Κωνστάντιον, ώςε αυτώ βασιλέα εις έργον αγαγειν
didit Constantium, ut Imperator re confirma-

υπόχεσιν. ώς δε επανήλθον οι αρέσβεις, και άπαντα πάτε
ret , quæ verbis promiserat. Ut legati redie-
runt , & cum Attila ultro citroque atta tran-

παρ' αυτών, πάτε παρα τα βαρβάρου διεξήλθον κατεγ-
factaque percurrerunt ,

Conftantio nuptui da γυάται τον Κωνσταντίνωγωή, γαμετη "Αρματίε γενομέ-"Αρμάτου tur quondam uxor Armatii filii Plinthæ

νη, παιδός Πλίνθα τα παρα Ρωμαίοις σρατηγήσαντος, και
qui apud Romanos exercitum dux fue-
& Consulatum inierat. Ille in Ly-

η ύπατον άρχω άρξαντος, σιωεβεβήκει δε τον Αρμάτων
biam profectus , acie cum Auforianis decer ες + Λιβύων διαβάντα επί τη ορος Aύσοριανές μάχη, ύη-

μερή

[ocr errors]

fterum

a

[ocr errors]
[ocr errors]

rat

[ocr errors]

&

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ftuans

Σ

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

an exuvias

&

[ocr errors]

4

μερήσαι μεν εν τω αγος εκείνες πολέμω, νοσήσαντα δε Α taverat, & profpere pugnarat : mox morbo
πλοησαι και βίον. και δη γαμετίω, και γένει και περιε-

correptus vitam finierat. Ejus uxori, forma
genere ,

& divitiis confpicuæ , poft mariti obi-
σία εξαπρέπεσω , έπεισεν ο βασιλεύς τω Κωνσταντίνα tum Imperator nubere Constantio persuaserat.
γήμαθαι. έτω και η αρος Αττίλαν λυθέντων αφο Sed sopitis omnibus ad hunc modum cum At-

tila controversiis , Theodosium novus timor ρων , ο Θεοδόσιος έδεδιέει, μή ποτε και Ζήνων τυραννί

occupavit , ne Zeno tyrannidem invaderet . δι επιθήσεται. Οτι η Αττήλα παρα Θεοδοσία επαν Cum Attilas tributum cum Theodosio conμένον φόρον ζητολώτος, ή πόλεμον απαλούτος η Ρω ventum peteret , aut bellum minaretur

Romani 'fe illi per legatos satisfacturos refμαίον τέλειν παρ αυή πρέσβεις Αποκριναμένων, Α

pondissent, missus est Apollonius · Hic erat πολώνιος επίμπετο.ούπερο αδελφός τίω Σατερνίλαγε frater ejus , qui Saturnili filiam duxerat in uγαμήκει θυγατέρα, ω ο Θεοδόσιος εβάλετο Κωνσαν xorem, quam Theodofius Constantio promiseτίνα καπγγυάν, Ζώων δε Ράφω εδεδώκει ορός γά

vivis efle defierat . Itaque Apollonius Zenoμον' τότε και εξ ανθρώπων εγεγόνει. τα Ζήνωνος ομώ nem cognatione contingebat , & Ducis dignitaτην επιτηδείων ο Απολλώνιος γεγονως, και τίω Κράτη

te au&tus, legatione functurus ad Attilam misγίδα λαχών άρχω, παρα + Αττίλαν επόμπετο ανε- Bad Attilam natus eft. Εtenim Attilas ira ε

sus erat. Sed transmisso Istro, minime aditum σβουσόμενος. και η μεν Ιερον επεραιέτο, εκ έτυχε δε , quod fibi tributum

& ftipendium a και αγοσόθο ορος και βάρβαρον και προέδε. ν οργή σε εκείνος ποιά Theodofio, & optimis quibusque rerum Impe

ratoris ftudiofis , & cupidis conftitutum non μυος, ο " μη κεκομίσθαι τας πόσες, ες έλεγαν αυ

folveretur , legatum minime admifit

eum a Edit. Paris: το παρα τη βελτιόνων και βασιλικοτέρων τετάχθαι quo missus erat, ludibrio habens. Quo tempo- pag. 73. έδε φρεσβουσάμιον εδέξατο, η πέμψαντος κατολι re Apollonius magnanimi viri facinus aufus

effe dicitur . Etenim quamvis Attilas minime γορών. ο δε Απολλώνιος ανδρος έργον τετον ή και

ratam haberet ejus legationem, neque sui conοροσεμί- ρον φαίνεται διαπραξάμνος. * ο Αττίλα μή" αροι ε veniendi poteftatem facere vellet nihilo feμένα και αυτά ωρεσβείαν , μηδέ ες λόγες αυτώ έλθείν βε cius dona , quæ ad eum ab Imperatore Apollo

nius attulerat , sibi tradi poftulabat, ni daret ,
λομένε, παρακελειομένα δε πέμπειν άπερ αυτο εκ βα-

mortem illaturum minabatur · Apollonius au .
σιλέως δώρα εκόμιζε, και θάνατον απειλούτος, ει μη δοί και tem refpondit, non decere Scythas in aliqua
έρηση εκ αιτών ωροσήκε Σκύθας άπερ αυτοίς έξεσιν, ή dubitatione versari, utrum dona
δωρα ή σκύλα λαβείν παραδηλών, δωρα μεν αυτοίς δοθή- accipiant, cum ea res efet in eorum arbitrio
otát ales duit apoo Sigourne
apsorbolówfuos orăde de', C volentibus accepturos , fi fe tamquam

legatum
Η ανελόνες αφέλoιντο. έτω μεν δω άπρακτος επανάει.
Οτι Γεζερίχε τίω Ρώμίω πορθήσανπς, και βασιλεύοντος Botius quam munera cenferi debere. Martianits

Romanorum Orientalium Imperator ad Gen-
Αβίτα, Μαρκιανός οτι έω Ρωμαίων βασιλείς παρά serichum poft Romam ab eo , Avito imperan-
η Γεζέριχον ή και βανδήλων άρχοντα φρέσβεις όσελο,

te, dirutain legatos misit, qui juberent ab Ita

liæ vaftitate abftinere, & uxorem Valentiniaώςε η Ιταλών. απέχεθαι γής, και τας βασιλείας εκπέμ

ni , & ejus filias in captivitatem abductas li.. πεαν γυναίκας αιχμαλώτας αγομένας, τίω ε Βαλντι bertati reftituere. Sed legati re infecta in νιανε γαμιτίω, και τας αυή θυγατέρας. και οι ορέσβεις Orientem reversi sunt, neque quicquam eorum, ή

quæ a Martiano imperata fuerant , facere , aut
έω άπρακτοι επανεσαν. έδινι η απεςαλμένων

liberare mulieres voluit. Quamobrem Martia-
παρα τα Μαρκιανε ο Γεζέριχος υπήκεσαν, έδε μω λύ nus iterum litteras ad Genferichum fcripfit
ειν τας γυναίκας εβάλετο. ο δε Μαρκιανός έτερα ορος per Bledam legatum. Erat autem Bleda Epis-
αυτ διέπεμπε γράμματα, και πρεσβυσόμενον Βλή-

copus hærefeos Genserichi . Vandali enim Chri

ftianorum cultum, & religionem amplexi fue-
δαν ω δε ττα Γεζερίχε αιρέσεως επίσκοπος - και rant. Hic ubi ad Genserichum acceflit, atque
δεν αισιανών θρησκείας και της Βανδήλες είναι συμβα- D alienum a sua legatione perspexit , in verba
αίνει.ός επειδή παρ αυή αφίκε
κετο , και έγνωτη αυτε μη υπα-uperbiora erupit. Non benecefiarum ,

illi secundæ res animos facerent si bellum
κέοντα πρεσβεία αυθαδετέρων λόγων ήπιο. και έρη, cum Romanorum Imperatore contraheret. Sed
μη συνοίσειν αυτω , άπερ υπό παρέσης ευημερίας αρ- neque ulla verborum lenitas, quantumvis a le-
θείς και της τίω έω Ρωμαίων βασιλέα προς πόλεμον επιο ufurpara , neque inculus είmor illum ad

, , αυτό αναςήναι παρασκευάσοι, τας βασιλείες μη λύ mulieres redderet, pertrahere potuerunt · Bleων γναίκας. αλ' έτε η προηγησαμένων επι τη πρεσ

dam enim irrita legatione dimisit & rurfus βεία ρημάτων επιείκεια , έτε απαληθείς φόβος, μέτρια

in Siciliam, & proxima Italiæ loca

tum immittens , omnem regionem vaftavit». Α* Γεζέριχον φρονείν διάγκασω . άπρακτον και και η vitus quoque Romanorum Occidentalium ImpeΒλήταν απέπεμπε. η ες των Σικελίαν αυθις , και rator ad eum legatos misit , qui monerent, ut ες τίω πρόσoικoν αυτή Ιταλίαν , διώαμιν διαπεμ

feederum pridem cum illo initorum meminisset,

& ut ea 'fibi obfervanda statueret fin minus ψάμδυος, πάσαν εδίε.ο κ Αβιτος, και την Εσερίων Ρω fe & domeftico exercitu , & auxiliariis copiis μαίων βασιλείς, έπρεσβεύετο και αυτος παρα + Γεζέριχον, E fretum, bellum apparaturum. Romani Colchiτην πάλαι αυή υπομιμνήσκων σπουδών ας μν φυλάττει

dem profecti, bello adversus Lazos decertant ,

nec multo post Romanorum exercitus ad sua rediit. έλoιντο, και αυή παρασκευάσαθαι, πλήθα ποικείω πί Cum autem Imperator denuo bellum repetere σωον, και την συμμάχων επικερία. έπεμπε δε και πα prepararet, confilium habuit an eadem via infiρα τον Ρεκί μερές τίω Σικελίαν σω σρατώ. Οτι τη Ρω

itens, an per Armeniam Perfarum ditioni confi

nem , fide prius a Parthorum Monarcha accepta,
μαίων ές Κόλχες έλθόντων, και συμβαλλόντων πόλεμον bellum inferret. Etenim cum Colchidis ora effet
προς Λαζες, ο μεν Ρωμαικός σρατός ες τα σφίπρα επανέ- importuofa, neque loca vadofa preternavigare pag. 74-
Soběco, hai augi ta

' Baoilere
tipos rlw é répar pézles portet,

mare fibi undequaque infeftum exitima

bat. Gobafes quoque legatos misit ad Parthos, &
παρεσκευάζοντο,βαλλόμενοι πόπρον τω αυτίω, ή τίω δ:
Αρμείας και Περσών χώρας προσοίκα πορσθέντες οδόν πόλεμον επάξεσι, πρόπρον πρεσβεία και μόναρχον ή
Παρθυαίων πείσαντες, και η θάλατταν άπορος αυτούς παν ένομίζετο τας δυχωρίας παραπλαν, άλιμένα
της Κόλχε τυγχανέσης. ο δε Γοβάζης έπρεσβεύετο μεν και αυτος παρα της Παρθυαίες έπρεσβεύετο δε και

Excerpt. de Leg

[ocr errors]

licet

exerci

[ocr errors]
[ocr errors]

G

« IndietroContinua »