Immagini della pagina
PDF
ePub
[ocr errors]
[ocr errors]

ibi necedarii, gratifcaturus comefatus eft , eque A πίνακα (αργύρεος δε ω εος, εξύψος αραύτων βαρβάρων.
ufpenfam tabulam, erat autem argentea ) Mar: Απογοσάμνος δε και η προσενεχθείσης αυτώ κύλικος.
[um capiti ejus attollentibus . Deinde degustato ca ες τα βασίλεια εχώρει,όντα την άλλων υπέρπερα, εν
lice, qui iii fuerat oblatus, in Regiam ferecepit. υψηλό δοκίμμα χωρίω ημείς δεν τοις Ονηγησία,
Ioco fta. Nos vero in guibus Oneregii ( 1 11- έκανε παρακελίσαμένε, έγκαπμείναμώ, επανεληλύ-
le prαceperat, redierat enim cum Attila flio ) θει η σιω τω Αττήλα παιδί (και) Ημσοποιησάμεθα
remanfirmus. Illic cenam fumpfimus , excipiente δεξιωσαμένης ημάς ε γαμε, και την κατά γένος αυ-
here contingebant , Ili enim animum nobicum των διαφερόντων. αυτός ο τω Αττήλα με τω επάνο-

convivio exhilarare ; per otium minime licuit δον τόπ @ρωτον έρψιν ελθών, και αυτά τα επί της αράEdit. Pa!!quia que gederat, in negotio ad quod mifus fue- ξα, εφ' ώ έφαλο, απαγγέλων, και το πάθος το τω Ατφαξ: 59:

rat, & adversam , quæ filio Attilæ contigerat ,
yaletudinem ( dextram enim offe loco moto fre-

τίλα παιδί σωενεχθο (ή και δεξιαν χώρα εξολιθή-
gerat ) renuntiaturus , tum primum a reditu in σας κατέαξω) σωδίωχείθαι ημίν εκ ήγε χολώ.
Attila confpettum venerat. Αcena , edibus 0- 3 ποδαπνον, Απολιπόντες τα 8 Ονηγισία οικήματα,
nefegii reliais, proprius Αttile ades tentoria po- Β πλησίον της Αττήλα καπσκηνώσαμε και παρα ή Αr-
fuimus , ut Maximinus , quem fcilicet Attilam
convenire, & cum his , qui ei a confiliis erant , τίλαν επικύαι η Μαξιμίνον ήγου και τοις άλλοις , τοις
colloquia facere oportebat, minime longo ab Αt- αμφ' αυά , ες λόγες ιέναι οφείλοντα, μη πολύ κεχωρί-
tila diftaret intervallo · Illic igitur quo migravi-
mus, noctem transegimus · Luce orta misit me

θαι διασήματι. δαγόντων δε ημών εκείνίω τίω νύκτα,ν
Maximinus ad Onefegium, ut illi , tum que ipfe ώπερ καπλύσαμε χωρίω σοφαινύσης ημέρας, ο Μαξι-
dabat, tum ab Imperatore mifa munera trade- μίνος σέλι με παρα Ονηγήσιον τα δώρα δώσοντα,ά,
rem, atque etiam ftatueret , ubi & quando lu-

τε αυτός έδίδε, το βασιλδς απεσάλκει και όπως γνοί και
beret, ut cum eo colloquium iniret · Perrexi igi-
tur ad 'Onesegium cum famulis , qui dona porta οι βαλβίται αυτό, και οπότε ες λόγες ελθών. παραγενό-
bant ; janus erant claufa : ego expectare donec μίμος3 άμα τους κομίζεσιν αυτω υπηρέταις , οροσεκαρτέ-
aperirentur , & aliquis exiret, qui eum mei ad-
ventus certiorem faceret . Itaque tempus mihị te-

ρουν έτι της θυρών κεκλεισμένων,άχρις ότι τις υπεξελθών
renti, & circa murorum ambitum domus Onese ή ημετέραν μωύσιον άφιξιν. Σατρίβοντι δέμοι , επε-
gii ambulanti , progreffus nefcio quis , quem bar- ριπάτες ποιμένω ορό το περιβόλι ή οικημάτων, προτπροσελ.
Barum, & unum aliquem ex Scythico exercitu εί- σελθόνης, όν βάρβαρον έκ και Σκυθικής δήθίω είναι το

ζωγεις
fe rebar, Greca voce me falutavit dicens , Χαιρε.
Mirari ego qui fieret , ut Græce loqueretur vir Cλής, έλιωική αασάζεται με φωνή,χαίρε οροσειπών ώσε
Scytha : etenim intra sua conclusi barbaricam

με θαυμάζειν , ότι γε δή ελίζα Σκύθης ανήρ. ξύγκλυ-
linguam colunt , & affectant , neque tam Hunno-
rum , quam Gothorum , aut etiam Aufoniorum δες δρόντες ορος τη σφετέρα βαρβάρωγλώσσα ζηλεσιν και
hi scilicet, quibus cum Romanis frequentius ert τίω Ούννων ή τίω Γότθων, ή και τίω Αυσονίων, όσους αυ-
commercium : Neque quisquam eorum facile lo-

δαρος Ρωμαίες επιμιξία και ραδίως τις σφών ελωί-
quitur Græce, nisi si qui fint captivi e Thracia
aut Illyrico maritimo. Sed ili ab obvio quoque ζα τη φωνή, πλίω ών απήγαγον αιχμαλώτων από και Θρg-
dignosci poffunt, quando occurrunt , & a vestibus κίας, Ιλυρίδος παραλία. αλ' εκείνοι μεν γνώριμοι τοίς
Jaceris , & capitis (quallore , tamquam qui in mi εντυγχάνεσιν ετύγχανον εκ τε τη διερρωγότων ενδυμά-
feram inciderint fortunam. Hic vero præ se fere-
bat Scytham , qui opibus circumfluebat . Erat

των , και τα αυχμε ή κεφαλής, ως τίω χέρονα μεταπεσόν-
enim bene & eleganter veftitus , capite in rotun πς τύχω. έτος δε τρυφώντιέώκει Σκύθη δείμων τε ών και
dum raso. Hunc refalutans interrogavi, quis ef Αποκεράμμος τίω κεφαλοπεριδόχαλα. ανταασασάμε-
set , & unde in terram barbaram veniens yitæ
Scythicæ inftitutum sequi delegiffet . Ille vero ,

νος δε ανηρώτων , τίς ών και πόθον ες τίω βάρβαρον πα-
Lubenter , ait , ista cognoscere ftudui. Mihi ve ρήλθε γω, και βίον αναιρείε Σκυθικόν; δ απεκρίνα-
ro, inquam, hæc á te ut sciscitarer, causa fuit , D 70, őri Bohócduos tãuta võrve éco é dcexceego Set fplew,
quod Græce locutus es. Tum ridens zit, se Græ
cum esse genere, ad mercaturam faciendam Vi-

αιτίαν πολυπραγμοσιώης είναι μοι την ελλήνων φωνώ
minacium, Mysorum ad Istrum urbem, accessil τότε δω γελάσας έφη, Γραικών μεν είναι το γένος, κατ' εμ-
fe, in ea domicilium longo tempore habuiffe , u πορίαν δε ες το βιμινάκιον εληλυθέναι,τώ αφός το Ισρα
xorem quaque divitem duxisse, parta illic fęlicita-

Μυσών πόλιν. πλάσον δεν αυτή εξατρίψαι χρόνον, και
te capta urbe exutum fuisse , & propterea quod
dives erat, fe, fuaque omnia, in prada divific- γυναίκα γήμαθαι ζάπλετον. ή δε ξνπύθων οπραγίαν
ne Oncsegio ceflife. Etenim effe apud eos in mo εκδύσαθαι,αο τους βαρβάροις πόλεως γενομένης και δια
re positum , ut præcipui ab Attila Scythiæ princi-
pes captivas ditiores fibi seponant, quos deinde

υπάρξανταπλετον αυτώ Ονηγεσία εν τη λαφύρων
in plures dividunt , & partiuntur . Poftea ubi αγοκριθέναι διανομή της διαλόντας από τουπόρων σε
adverfus Romanos fortiffime dimicaffet, & Aca-

Αττίλαν έκκρίτες είχαν οι Σκυθών λογάδες,δια το επι
tzirorum gentem domino barbaro subdidiffet , om-

πλίσοις διατίθεται αριστούσαντα δεν ξ ύσερον προς Ρω-
bello acquifierat, una cum libertate , ut
Scytharum legibus cavetur, propria fibi vindicat- μαίες μαχαις και το Ακατζήρων έθνος δέντα των βαρβάρω
fe: Mulieri quoque barbaræ nupfiffe , & ex ea δεσπότη,κή και παρα Σκύθαις νόμον τα και η πόλεμον αυτό

, & Onefegii menfe participem E κτηθέντα έλευθερίας τυχεϊνγκμαίκα δε γήματα βάρβα-
hoc vitæ genus longe potius priore' ducere ·
Qui enim apud Scythas degunt, tolerato bellorum ρον, είναι και αυτό παιδας και Ονηγισίω τραπέζης κοινωνα-
labore , fine ulla follicitudine vitam peragunt. πα,αμείνονα τα προτέρε,ή παρόντα ηγεθαι.τές μεν σπα-
Tum unusquisque bonis , quæ ibi fortuna indul-
fit , fruitur, neque quisquam illi ulla in re, ne

ρα Σκύθαις,με ή πόλεμον,αν άπραγμοσιών διαπλείν εκά
minima quidem, negotium exhibet, aut moletus σατή παρόντων Απολάυοντος,και εδαμώς ήoλίγα ενοχλε-
et. Qui vero fub Romanis statem agunt , facile μένα.τές μέν τοι παρα Ρωμαίοις εν μέν πολέμω ραδίως α-
in bello capiuntur. Hos enim in aliis sui conser-

ναλίσκεθαι,είς ετέρας πας σωτηρίας ελπίδας έχοντας
vandi fpem collocare neceffe eft , quandoquidem
per tyrannos minime licet arma , quibus unus ως πάντων δια της τυράννες μη χρωμένων όπλοις. και την
qui que fe cueatur, & a fe vim propulfet, geRare. χρoμένων σφαλερωτέρα και τη στρατηγών κακία, μή υφι-
Atque adeo his , quibus id jure licet , valde est exi-

σαμένων ή πόλεμονιών δε ειρίύηοδυνηρότερα υπάρχειν τα
riofa , & perniciofa Ducum ignavia , qui bellum
minime gnaviter gerunt. At in pace longe acer συμβαίνοντα των εν τοις πολέμους κακών,δζα τε τω βαρυ-

τάτω

nia que

[ocr errors]

τάτίωίαπραξιν ή δασμών, και τα έκ πονηρών βλάβας - A biora funt, que accidum , quam calamitates, que

ex bello proveniunt. Hinc gravitas tributorum, νόμων, και κατά πάντων κειμένων. αλ' ο μεν παραβαίνων

illinc detrimenta , quæ ex malis legibus oriuntur, και θεσμόν,πλετούτων γη,έπι και αδικίας αυή μη διδόναι. quæ non funt in omnes pofitæ. Si quis dives, aut δίκας.απένης η,έκέπισάμδυος χρήθαι Φράγμασιν, - potens eas fit tranfgrefus, ille quidem iniquita

tis suæ penas non luet: fin aliquis inops parum πομένη και από το νόμοζημίαν,είπερ μη αρος και κρίσεως ά

cautus , qui negotia gerere &adminiftrare nefciat,. πολείποιά βίον,μακρόν επιπ δίκαις παραπινομένα χρόνο hunc pena a legibus natuta manet. Nifi forte eum, και πλείσων εκδαπανομένων χρημάτων όπερ πάντων ανιε priusquam sententia feratur , longo in litibus con

tinuato tempore, multis præterea exhaustis opibus, ρώτατον είη, έπί μιθοτ Χπο ή νομε τυγχάνειν. αδέδοτα vita defecerit. At nisi mercede & pretio, quod * τώ τε αδικεμένωας δικαστήρμον παραδώσει ,εί μή τιάργύριον legum & juris eft obtinere , id vero eit maxime e

τότε δικαςή, και τους εκείνο διακονεμένοις κατάθoιτο. τοιαυ xecrandum , & deteftandum. Nec enim injuria
τακι πλείσα έπρα προτιθέντος, ισολαβων έφασκoν, ωράως priufquam argentum judicis , & ejus minitrorum

affecto quisquam fori judicialis poteftatem faciet,
αυτόν και τα έξ έμε ακέειν, και δη έλεγον " Ως οι Ρωμαίων commodo cellurum deponat. Hæc, atque hujus-
πολιτείας δύρεται,σοφοί εξ αγαθοι άνδρες,ώςεταφράν

modi multa cum in medium proferret, præfatus ματα τιμάλως φέρεθαι,τές μέν ή νόμων είναι φύλακας και diret, & dixi: O quain prudentes & probi fue

sum, ut quod sentirem, patienter & benigne au: ας όποιείται η όπλων επιμέλειαν,έπαξαν και τις πολεμι- Β runt, conftitutionis reipublica Romana autores. κας μελέτης άσκειν,ορος μηδέν έτερον επαγομενες , ή ώς Hi cum negotia alia alio ferrent, hos legum custo

des fecerunt, illis armorum curam delegarunt , ut είναι προς μάχνω ετοίμας και ως επί σωήθη γυμνασίαν

ad nullam aliam rem intenti quam fe ad pugnam ' προικαλ. θαρροιώτας, επισ πόλεμον ιέναι, "οροσαναλωθέντος αυ

præparare , militaria opera exercerent, & proτοις δε και μελέτης και φόβε. τας προκειμένες τη γεωργία, pulfata per afiduanm ad bellum meditationem

omni formidine, consueta militiæ exercitatione , «ερουκειμ. έτη επιμελεία ή γής, αυτές υπέρ σφών αυτών αγωνιζο

animis firmati in aciem descenderent. Qui autem μένες βέφειν. έταξαν δε και της το σρατιωτικών εισπραττο- agris colendis, & cultura terra operam dabant , μένες σιτηρέσιον .άλες δε τ άδικομένων προνοείν . και της ab his

ab his annonam militarem exigentes ftatuerunt ,

ut eos alerent , qui pro fua falute dimicabant μεν το δικαία προΐσαθαι, υμερή διαθένειαν φύσεως μη

Constituerunt quoque, qui injuria affectis profpiοίωντι όντων τασφέτρα προϊχεθαι δίκαια τες δε δικάζον cerent. Itaque quoniam fere ita natura comparaτας φυλάτταν άπερονόμος βέλι), μη έσερήθαι δε Φρον

tum est, quæ eft humani ingenii imbecillitas, ut τίδος μηδε η παραξάντων τους δικαςαϊς αλα κακείνων Eat, alios aliorum jura fueri & defenficare, alios jus Edit.Parif

plerique sua jura explicare , & firmare minime pofείναι τες πρόνοιαν ποισομένες, όπως τα ε δικαία πύξοιτο Caicentes, ea que leges perfcribunt, judicare, &de- pag. 61. οττ δικασών τυχών κρίσεως, και ο αδικών νομιθείς, μη cernere voluerunt. Νeque vero fua providentia de

ftitutos reliquerunt eos,qui judicibus adsunt,fed hoισπραχθείη πλέον , ήπερ και δικαστική βέλεται ψήφος. Η

rum effe partes prospicere, qua ratione jus affequaη μη υπήρχον οι αυτα αν φροντίδι ποιέμμοι. έκο αυτής

tur, qui fententia judicum obtinuit,& injurius judiαιτίας, ετέρας δίκης εγίνετο αν πρόφασις ή τα νενικηκό catus , id folum quod judicii calculus fert, & nihil της χαλεπότερον επεξιόντος,ή ή τη τα χείρονος απενεγκα

præterea facere cogatur. Si enim non effent huic

rei præpositi, aut victore insolentius infurgente, μένα, το αδίκωεπιμένοντος γνώμη. Είναι δε και τέτοις τε aut eo, qui adversam sententiam reportavit, in ταγμένον αργύριον παρα τη πας δίκας αγωνιζομένων, ως obstinata & perversa mente permanente , ex una

lite alterius litis nafceretur exordium. Eft auπαρα τη γεωργών τους οπλίταις.ή όχόσιον και επικεροιώ

tem his conftitutum argentum ab illis , qui litiταβέφειν , και η συνοίας αμείβεται, ώσπερ αγαθών ιπ bus certant , ut militibus ab agricolis : Quid πα μεν η τείππε κομιδή, αγαθόν δε βουκόλω ή βοών, enim magis pium , quam eum , qui opitulerur και θηρατη και η κωων επιμέλεια και και πάλων , ών ορος

& auxilium ferat, alere ? & officium mutuo offi

cio rependere ? quemadmodum equiti emolumenσφετέραν φυλακώ τε ωφέλειαν έχεσιν άνθρωποι, οπό to eft equi, emolumento eft paftori boum , & veπή δαπάνω, τω επι τη δίκη γενομένίω, αλόντες εκ natori canum tuitio & curatio , & reliquorum τίνεσιν' ανατιθέντες αδικία σφετέρα και έχετερω και βλά- D hujufmodi, quorum homines curam & cuftodiam βίω. δεεπι ταϊς δίκαις μακρότερον (αν έτω τύχοι χρό

agunt , & utilitatem quoque ex his percipiunt

Cum autem sumptus in litem factos, qui causa νον, της τα δικαίε @ρονοίας γίνεται χάριν. ώσε μη χεδιά- cadunt, refundunt, damnum nulli alii rei, quam ζοντας τες δικαςας, και ακριβείας διαμαρτείν λογιζομέ

fuæ iniquitati adfcribant , & imputent oportet .

Quod ad longum tempus attinet, quod in litibus νες άμεινον είναιόψε πέρας έπιτεθlώαι δίκη , ή έσπεδα

consumitur, fi quando id evenit, id juris providenκότας , μή μόνον άνθρωπον αδικείν, αλα εις το δικαίς - tius, & consultius dicendi gratia fit, ne judices ρετίω Θεών πλημμελών κειθαι δε τους νόμους καταπάν

properantes ab accurata judicandi ratione aber

rent. Sic enim judicant melius effe , tardius finem των, ώσε αυτούς και βασιλέα πείθεθαι , και ουχ ώς τη litibus imponere , quam feftinantes non folum αυτά ένεσι κατηγορία . ότι γε δή οι δύποροι τους πένη iniquum jus in hominem ftatuere , verum etiam

in Deum justitiæ inventorem pejerare · Leges auτας ακινδύως βιάζουντο , ά μή γε δαλαθών τις φύγοι

tem in omnes pofita funt , ut & illis etiam ipfe Imτίω δίκίω. όπερέκ επι την πλεσίων , αλλα και πονή perator pareat & obsequatur. Neque ille, quod των οροι τις άν. πλημμελομώτες γαρ έδε αυτοί απο illis non pareatur , ulli reprehensioni subert, aut εία ελέγχων δον δίκας. και το παρα πάσι, και ο

potentiores, si tenuioribus vim inferant , id illis eft

impune , nisi ignoratus quis pænam effugerit , quod παρα Ρωμαίοις μόνον συμβαινόν εςι. χάριν δε ομολο- E non folum divitibus, fed etiam inopibus plerumque γειν τη τύχη επί τη αυτώ υπαρξάση έλθερία , και μη ufuvenit. Facinorofi enim , fi nemo reperiatur, τω επιπόλεμον εξάγοντι δεσπότη" ώςε αυτόν δι απει

qui eos accuset, & judicio persequatur , minime pu

nientur . Quod non folum apud Romanos , fed ρίαν ή απ' την πολεμίων αναιρεθώαι, ή φούγοντα σο

etiam ubique gentium accidit. Gratiam vero pluτα κτησαμένου κολάζεθα . άμεινον δε και τους οικέταις rimam ipsum pro recepta libertate fortuna

debere διατελέσι Ρωμαίοι χρώμνοι . πατέρων ροή διδασκά

neque eam domino acceptam refer

re. Cum enim eum in bellum eduxerit, potuiλων ες αυτές έργα επιδείκνυται . εφ' ώ την φαύλων e ab hoftibus propter rei militaris imperitiam απεχομένους και μετιέναι άπερ αυτοίς καλα νενόμισαι, occidi , aut fi fugisset , ab eo in cujus domiσωφρονίζεσισφας επι τοις αμαρτήμασιν, ώασερ τας οι

nio erat puniri . Longe autem Romani be

nignius servis confuluerunt . Patrum enim κείες παίδας. και δη οι έδε αυτούς θάνατον , ώασερ Σκύ

aut præceptorum affectum erga eos exhiExcerpt. de Legat.

[ocr errors]
[ocr errors]

F

[ocr errors]
[ocr errors]

bent,& ut a malis abftineant curant,& eorum,quα Αθως, επάγειν θέμις. ελαθιείας δε βόποι παρ' αυ-
honesta ducunt, participes efficiunt. Denique corri-
gunt,& emendant in his, quæ delinquunt , ficut & τοις πλάσοι, ω μόνος περιόντες, αλλά και τελούτων-
luos liberos.Nec enim servos morte afficere , sicut πς χαρίζονται και διατάττοντες και της περιουσίας όν βέ-
apud Scythas, fas eft - Libertatis vero adipifcenda λονται βόπον , και νόμος έσιν , όπερ έκαςος τελευτων

plures funt modi. Non enim folum qui vita fruunEdit. Parif. tur, fed etiam qui e vivis excedunt libertatem tri

περί την προσηκόντων βουλεύσοιτο . και ός δακρύ
buere poffunt,& defuis facultatibus , pro arbitrio, σας έφη, ως οι μανόμοι καλοι και η πολιτεία
ut fert animus, difponunt,& quodcumque quis mo- Ρωμαίων αγαθή οι δ' άρχοντες και έχ έμοια
riens Itatuerit,lex eft. Tum ille plorans inquit:Le-

τοις πάλαι φρονoιώτες , αυτίω διαλυμαίνονται
ges apud Romanos bonas, & Rempublicam præ-
clare conftitutam esse,fed magistratus,qui non çque ταύτα διαλεγομένων ημων και προσελθών τις
ac prisci,probi & prudentes sunt, eam labefactant ,
&pervertunt. Ηες inter nos diferentibus aliquis δε προσδραμών επυθόμίν , ό, τι

ένδοθεν , ανοίγει τας θύρας τα περιβόλου . εγώ
exdomefticis Onesegii septorum domus fores ape-

ό, τι πράττων Ονη-
ruit.Ego itatim accurrere,& quærere,quas res age γήσιος τυγχάνοι και απαγγείλαι και αυτό με βέλεται τι
ret Onefegius. Me enim habere a Maximino , quί παρά τα Ρωμαίων ήκοντος ωρεσβύτου δε απεκρίνα-
legatus a Romanis venerat,quod illi dicerem. le Bo, αυτό μοι εντάξεθαι μικρον αναμείναντι -μέλεαν
dit, fi modicum opperirer;exicurum enim efe. Nec και αυτον υπεξιέναι. και δη, ου πολλά έχογενομένου κό-
multo temporis fpatio interjecto, ut ipsum exeun νου , ως προϊοντα άδον ωροσελθών ελεγον ως ο Ρω-
tem vidi,progressus dixi; Te Romanorum legatus
falutat , & dona tibi ab ipίο,una cum auro atm- μαίων αυτών ασπάζεται αρεσβόλτης, και δώρα εξ αυτα
peratore miffo , adfero . Et mihi conanti in ήκω φέρων , σω και το παρα βασιλέως πεμφθέντι
eum sermonem devenire, ubi , & quando vellet χρυσίω. εουδακότι δε ες λόγες ελθών , ώ και πότε
colloqui, ille suos qui aderant, jussit aurum, &

βούλεται διαλέγεθαι. δς και το, τα χρυσίον, το π δώ-
munera recipere, & me Maximino renuntiare, se
protinus ad eum accedere. Reverti igitur ad Ma ρα έκέλουσε τας προσήκοντας δεξαθαι , εμε δε απαν
ximinum, & renuntiavi Onesegium ad se venire :

γέλειν Μαξιμίνω, ως ήξει αυτίκα παρ' αυτόν. έμιώνου
nec mora, in tentorium noftrum advenit, & Ma-
ximinum affatus dixit : Se Imperatori , & illi

οίνωίπανελθων, τον Ονηγήσιον παραγίνεθαι και δι-
pro muneribus gratias agere, & percunctatus eft, θυς ήκονες και σκηνώ. οροσειπων δεη Μαξιμίνον , έφασ-
quandoquidem le accerliffet, quid effet, quod

κε χάριν ομολογείν υπερτ δώρων αυτοπ και βασιλεύ, illum vellet; tum Maximinus inftare tempus ,

ανηρώτα,τι λέγειν βουλόμδυος αυτόν μεππέμψατο. και ait, quo poffet majorem gloriam quam hominum adipifci , i ad Imperatorem ac-C δε έφασκoν, ήκειν καιρόν , ώςε Ονηγήσιον " μείζονα αν- μείζον και cedens, φuα funt ihrer Romanos & Hunnos θρώποις όξω κλέος, άπερ παρα βασιλέα έλθων διοι» ανδρ- έξω controversa, sua prudentia componeret , & inter utramque gentem concordiam itabiliret : quæ

κρινήσα τα αμφίβολα τη σφετέρα σωέσει,κ ομόνοιαν Ρω-
τες Bon folum commodo, & utilitati utriufque μαίοις και Ούννοις καταςήσεται . γενήσεται ο άνθένδεου
gentis esset ceffura , fed etiam ejus domui tan-

μόνον τοις έθνεσι αμφοτέροις συμφέρον αλλά και τα σφετέ-
ta bona præbitura, ut ipse una cum suis libe-
ris, in posterum Imperatori totoque Imperato-

ρω οίκω αγαθα παρέξει πολλά, επιτήδειος εσαεί , αυ-
rio generi in perpetuum devinctus foret. Tum τός τε και οι αυτά παϊδες βασιλεα τε και τα εκείνου έσομένω
Onelegius dixit: Qua in re gratificaretur Impera γένει .ο δε Ονηγήσιος έφη" και τί ποιοωτες κεχαρισμένως
tori, & per le contentiones dirimerer Refpon- βασιλεί, ή όπως παρ' αυτά τα
denti Maximino : Si in rem præsentem defcen-

βασιλεί , ή όπως παρ' αυτά τα αμφίβολα λυθin και πο-
dens, Imperatori gratiam referret, & diffidio κραναμένα δε ως δαβάς μεν εις * Ρωμαίων και βασιλεα και
rum caufas fedulo perfcrutans, de rebus con χάριν καταθήσει διδάκρονήσια αμφίβολα , τας αι-
troversis, secundum conditiones federibus ad-
fcriptas, judicium fuum interponeret · Tum 0-

τίας διερευνών, και παύτας κατα της ειρίύης λύων θεσμόν
nelegius respondit , se jamdudum Imperatorem, έφασκν έκανα έραν βασιλεί τε και πίς αμφ' αυτόν· άπερ
& eos , qui ei a consiliis erant, admonnisse, quæ Αττήλας βούλεται, ή οί εθαι έφη Ρωμαίες , τοσύτον εκλι-
effet Attila de hac tota re fententia. An Roma-
ni existimant, inquit, fe ullis precibus exorari

παρίσαν αυτόν , ώςε καταπροδομώαι δεσπότίω, και αναβο-
posse , ut prodat dominum suum, & nihili faciat φης και παρα Σκύθις, και γαμετών και παίδων και κατολιγω- : κατ ολιγο
educationem apud Scythas, uxorum & libero ρήσας μη μείζονα δε ηγείται τίω παρ' Αττήλα δουλείαν, ρησεν
rum suorum ? Non quoque potiorem ducere a-
pud Attilam servitutem , quam apud Romanos

ή παρα Ρωμαίοις πλέτα .σωοίσειν δε επιμένοντα της οιp: 63. ingentes opes ? Cæterum se domi remanentem , κείας και δεασότα καταπραύνειν θυμόν, έφοίς αυή οργί

majori eorum rebus adjumento futurum , quippe ζεσαι κατα Ρωμαίων συμβαίνει και παρα σφας έλθόντα,αι-
qui iracundum domini animum placaret, & ad le-
nitatem deteret , fi quibus in rebus quid durius τία επάγεται ετέρα ήπερ εκείνω δοκεί διαπραξάμενον.
illum in Romanos confulere contingeret, quam fi αυτα ειρηκως , καμέ ποιείται και ωρος αυά ήγησάμενος έν-
ad eos accedens criminationi se objiceret , li for-

τουξιν,περιων πωθάνεται αυτά βελόμεθα(εδτω Μα-
te quid,contra quam Attilæ rationibus commodum
videretur, faceret. Que cum dixitet, & me co- ξιμίνω ως ν αξία τελέντι, σωεχής αρόσοδος ίω "-"ευπρε πως
loquium cum eo facturum de his, quæ ex ipso in πρεπές ανεχώρι. εγω δε τους εραία ας + Αττίλα περί-
telligere cupiebamus, exiftimaret ( a Maximino

βολον αφικνέμαι, δωρα τη αυτά κομίζων γαμετή Κρέκα
enim in dignitate constituto alienus , & parum E
decorus erat continuus congressus ) abiit. Poitri-

δεόνομα αυτή και αξής αυτώ παίδες έγεγόνεσαν βάς . ών ο
die ad domus Attila interiora fepta me contuli, Φρεσβύτερος ήρχε η Ακατήρων, και λοιπών εθνών, νέμο-
dona ferens ejus uxori quæ Cerca vocabatur. Ex

μένων και προς τον πόντων Σκυθικώ. ένδον και η περιβόλου
ea tres illi liberi. Senior jam tum Acatirorum,&
reliquarum gentium , qua Scythia ad Pontum pa-

πλάσα ετύγχανεν οικήματα, τα μεν εκ σανίδων εγγλύ-
tet, regno potiebatur Intra illa septa erant mul φων και ηρμοσμένων εις βαρέπειαν, ταδε" έκλόγων κεκα εκ λι'937
ta Edificia,partim ex cabulis fculptis , & eleganter θαρμένων και τωρος θύτητα επεξεσμένων , εμβεβλημένων
compactis, partim ex trabibus, opere puro, & in
rectitudinem affabre dolatis,& politis,quę erant in

3ξύλους αποτελεσιν. οι δε κύκλοι έκ τα εδάφας αρχόμενοι
terjectæ , lignis ad tornum elaboratis, extructa & εσύψος ανέβαινον μετρίως. ενταύθα της Αττήλανδιαιτω-
compofita. Circuli autem a solo incipientes,in al μένης γαμετής, δε ή προς τη θύρα βαρβάρων έτυχον ει -
tum affurgebant , certa proportione,& mensura .
Hic habitabat Attila uxor, ad quam a bar-

σόδα, αυτω επι σρώματος μαλακά κειμένω κατέλα-
baris, qui circa januas erant natus adicum, Τρ- βον , τοις εκ δερέας πιλωτοϊς τα εδάρες σκεπομένου ,

ετύγχανεν

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ωσε επ' αυτών βαδίζειν. και περιείπε δε αυτίω θεραπόν- A fam deprehendi in molli tragula jacenteim. E

rat autem pavimentum tapetibus ftratum & πων πλήθος κύκλω και θεραπαινιεπιπεδάρες, αντικρυ

fuper ipfis gradiebamur. Eam famulorum mulαυτής καθημέναι, οθόνας χρώμασι διεποικιλον, επιβλη titudo in orbem circumftabat , & ancillæ ex

adverso humi fedentes telas coloribus variegaθησομένας προς κόσμον εθημάτων βαρβαρικών.προσελ

bant , quæ vestibus barbarorum ad ornatum θων τοίνuω,και τα δώρα με τ αασάσμόν δες, υπεξήειν' και inferuntur . Cerca falutata , & muneribus traεπί τα έτερα έβάδιζονοικήματα,όν οίς διατρίβεινή Αττή ditis egressus , expectans dum Onesegius Re

λαν απεκδεχο" ετύγχανον,απεκδεχόμυοι οπότε έπεξέλθοι Ονηγή- gia exiret, ( jam enim e domo fua illic vene

rat ) reliqua ædificia , ubi Attilas commorabaσιος, ήδη από αυτά οικημάτων εξεληλύθα, και ένδον tur, perluftravi. Hic dum ego ftarem cum reω μεταξύ δε τα παντός Τσάμνος πλήθος (γνώριμος liqua multitudine ( nec enim accefsu ullius loci δ.ών τοϊς Αττήλα φρεχούς, και τους παρεπομένοις αυτο

prohibebar , quippe qui Attilæ custodibus , &

barbaris , qui eum affectabantur, eram notus ) βαρβάροις, υπ' αδενος διεκωλυόμω)δον πλήθος πο

vidi magnam turbam , qua prodibat , curren-
ρουόμενον, και θροώ θόρυβον περί ή τόπον γενόμενον, tem, tumultum, & ftrepitum excitantem. At-
ως τα Αττήλα υπεξιόντες. προήει δε τα οικήματος βαδί-

tilas egreffus habitatione , gravis vultu , om-
nium oculis quaqua

in fe conver-,
ζων σοβαρώς, τήδε κακεί περιβλεπόμενος. ώς υπεξελθών Β, s, incredens turn Onefegio Medit pro αdi-
σω το Ονηγησίωση από τα οικήματος πολλοί δε ταμ- bus. Hic eum multi , quibus erant lites

adierunt & ejus judicium exceperunt φισβητήσεις προς αλλήλες εχόντων ποσίεσαν,κ τίω αυ

Deinde domum repetiit , & barbararum genτα κρίσινεδέχοντο)εία επανάει ως το οίκημα, και βρέσβεις

tium legatos , qui ad fe venerart admifit. παρ' αυτόν ήκοντας βαρβάρες εδέχετο. εμοι δε απεκδεχο Mihi vero Onesegium expectanti, Romulus μένω η Ονηγήσιον, Ρωμύλος και Προμέτος, και Ρωμανός οι

Promutus , & Romanus legati pro vafis au

reis ab Italia ad Attilam , una cum Rufticio, οξ Ιταλίας ελθόντες παρακΑττίλαν πρέσβεις, τφια

qui in comitatu Conftantii erat, & Conftantioλων ένεκα ή χυσών, συμπαρόντος αυτούς και Ρεσικίε τα ex Pæonum regione , quæ Attilæ pareκατα Κωνςαντιον

bat και Κωνσαντιόλα , ανδρος έκ και

me funt fermone adorci , & interrogave

runt, utrum dimiffi essemus. Idipsum, inquam, Edit. Paris. Παιόνων χώρας, υπο Αττήλα ταττομένης ες λόγες ήλ

ut fciam ex Onefegio , intra ifta fepta oppe- pag. 64: θον , και ανηρώτων, πότερον διαφείθημεν, και επιμένειν α rior . Tum ego illos viciffim percunitari , an ναγκαζόμεθα, και έμε φήσαντος, ως τέτε χάριν πεισό aliquod mite responsum ad ea, de quibus lega

ti venerant, ab Attila tulisseut · Nequaquam, μενος * Ονηγησία τους περιβόλοις προσκαρτερώ, κάντε

ajunt, illum deduci a sententia , sed bellum miρωτήσαντος, αυτοίς ο Αττίλας ήμερόν τε και πράον περί nari , & denuntiare , ni Sylvanus , aut pocula * "πότφον ορεσβείας απεκρίνατο και έλεγον, μηδαμώς μεταβέπεται

dedantur. Nos vero cum barbari miraremur a αυτοις τ γνώμης, αλα πόλεμον καταγγέλων, μή γε αυτό

nimi impotentiam , Romulus vir multis honori

ficentissimis legationibus functus, & multo reΣιλβανος, ή τα εκπώματα πεμφθείη. αποθαυμαζόντων rum usu præditus ait, secundam fortunam , quæ δε ημών και απονοίας βάρβαρον υπολαβών ο Ρωμύλος, ipfum in altidimo gradu collocavit, fpiritus fa

cere , & ex fortuna potestatem adeptum efferπρεσβευτής ανήρ, και πολλών πραγμάτων έμπειρος, έλεγε

ri, neque justis sermonibus ullum apud fe locum τίω αυτά μεγίσην τύχίω,και τίω έκ τύχης διύαμιν, οξ relinquere, neque quicquam , nik quod fibi veαίρειν αττον,ώςε μη ανέχεται δικαίων λογων, ει μη προς

nerit in mentem , æquum putare · Nemo umαυτον νομίση υπάρχειν αυτές.ύπωση πώποτε η Σκυθι

quam eorum , qui in Scythia, vel alibi regna

runt , tantas res tam brevi tempore geffit · κής ή και ετέρας αρξάντων γης, τοσαύτα εν ολίγω κατεπρα Totius Scythiæ dominatum sibi comparavit , & χθη,ώσε κτέντα Ωκεανώ νήσων άρχειν, και προς πάση τη

ad Oceani insulas ufque imperium suum extenΣκυθική, και Ρωμαίες έχειν ες φόρα απαγωγώ. εφιέμνον

dit , ut etiam Romanos tributorum præstatio

ni obnoxios habeat · Nec his contentus, ad lonδε προς τους παρέσιπλειόνων, και επί μείζον αυξοντα τίω ge majora animum adjecit , & latius imperii sui αρχω, καιές Πέρσας απιέναι βέλεθαι. π δεν ημίν τινος D fines protendere , & Perfas bello aggredi cogi

tat . Uno ex nobis quærente , quæ via e Scyπυθομένα, ποίαν οδον τραπεας, ές Πέρσας ελθείν διωή

thia in Persas duceret ? Romulus dixit , non σεται,

και έλεγεν ο Ρωμύλος, με πολύ διασήματι τίω Μή longo locorum intervallo Medos diflitos effe a δων αφενάναι και Σκύθικής έδε Ούννες απείρες ή όδε ταύ Scythis, neque non Hunnos hanc viam nescire,

sed olini fame per eorum regionem grassante , της είναι, αλα πάλαι ες αυτίω εμβεβληκέναι λιμε το

cum Romani propter bellum, quod tunc temτω χώραν κρατήσανπς, και Ρωμαίων δα και τότε συνισά poris gerebant , minime cum illis prælio deμενον πόλεμον, μη συμβαλόντων. παρεληλυθέναι δεες και

hac irrupiffe , & ad Medorum oppiΜήδων των π Βασίχη Κερσίχτες ύσερον ες τίω Ρώμίω

da Bazic & Cursic usque penetrasse · Nec

multo poft Principes ex Scytharum Regibus εληλυθότας εις όμαιχμίαν, άνδρας ή βασιλείων Σκυθών, ortos magnæ hominum multitudini imperanκαι πολύ πλήθος άρχοντας και της διαβεβηκότας λέγειν, ως

tes , qui ad hanc expeditionem egreffi fuerant,

Romam ad contrahendam armorum focietatem έρημον επελθόντες χώραν , κλίμνίωτι να περαιοθέντες,

venisse · Hos narraffe , per quamdam desertam ωοΡωμύλος τίω Μαιώτιν αναι ώετο,πέντε & δέκα δία regionem illis iter fuiffe , & paludeim trajecifγενομένων ημερών, ός τινα υπερβάντες ές τίω Μηδικίω se , quam Romulus exiftimabant effe Mæotiέσέβαλον. λζμένοις δε, και των γω κατατρέχεσι , πλή- Ε bufdam Montibus, quos fuperafent, in Mediam

dem : deinde quindecim diebus elapfis , a quiθος Περσικών επελθόν, σφών υπερκείμψον αερα πλή defcendiffe . Ibi prædas agentibus , & excurσαι βελών, ώςε σφάς, δέει τα κατεχόντος κινδιώε, ανα fionibus agros vastantibus

Persicum agmen

superveniens , telis superpositum aera replevisχωρήσαι εις τάπίσω και τα όρη υπεξελθειν, ολίγω άγον

se . Itaque imminentis periculi metu πας λείαν. και η πλείση υπό τη Μήδων άργήρητο. Ολαβε abfcefliffe , & montes regressos pauxillum αναπεμ: μένες δε τίω την πολεμίων δίωξιν, ετέραν τραπήναι οδόν. prædæ abegiffe · Magnam enim partem Meπομένω

dos extorsifle, & ut hoftium impetum evitaκαι μετα τίω έκ υφάλου πέτρας " αναφλογομένω φλό

rent , ad aliam viam deflexiffe . Et per loca, γα εκείθεν πομοθέντας, ημερώνοδον, ες τα οικεία αφι ubi ex petra maritima flamma ardet , illinc κέθαι, και γνώναι ου πολώ αασήματι τη Μήδων profectos , nescio quot dierum itinere ad proαφεσάναι τίω Πκυθικώ, τον δω Αττίλαν επ' αυτίω

pria remeaffe · Atque ex eo fatis prospexiffe,

magno intervallo Scythiam a Medis ιέναι βουλόμιοι , πονήσεις πολλά, έτε μακραν diftare Quamobrem fil Attilam impetus Excerpt. de Leg.

Fij

certarent

retro

non

&

[ocr errors]

Σ

coa

Edit. Paris & laboris In Earn avafionem confimprir.. τήσαθαι και αναγκάσειν έλθενές φόρε απαγογω παρέ

caperit Medos invadendi , non multum opers, Α ανύσειν δδεν, ώςεκ Μήδες και Πάρθες και Πέρσας παραρας. 6s. neque magnis itineribus defatigatum iri , ut Me

dos, Parthos , & Persas adoriatur , & cogat αυτό μάχιμον διώαμιν , ω εδε έθνος υποσήσεται.
tribati ilationi fe fubmittere: Adefe enim il- ημών και Περσών ελθών αυτών επάξαμένων, και επ'
li magnas copias , quas nulla gens sustinere
poflit : nobis vero optantibus , ut Persis arma

ut Peris arma εκείνες τρέψαι τον πόλεμον ο Κωνςαντίολος έλεγε, δεδι-
Inferret , & a nobis in illos belli molem aver- έπαεμή ποτε

έτοιμή ποτε και Πέρσας ραδίως παρασησάμενος αντί φί-
teret : Verendum eft , inquit Conftantiolus ,

λε δεσπότης επανήξει νω μεν και το χυσίον κομίζεται
ne Persis facile devictis , non jam amplius
amicus, sed dominus insultet · Nunc enim au-

παρ' αυτό και αξίας ένεκα α δε και πάρθες και Μήδες και πέρ-
rum ad ipfum defertur pro dignitate , qua ip- σας παρασήσοιτο, εκ έτι Ρωμαίων ανέξεθαι τώ αυτά
fum ornavimus . Quod fi Medos , Parthos , νοσφιζομένων αρχίώ. αλα θεράποντας περιφανως ηγη-
Persas domuerit , minime a Romanis qui
ejus imperio limitem conftituunt , temperabit, σάμδυον, χαλεπώτερα επιτάξεις και εκ ανεκταεκείνοις έπι-
fed fuos famulos arroganter reputans, gravia & τάγματα. ώ δε αξία, ής ο Κωνςαντίολος επιμνήθηςρα-
intolerabilia mandata fua facere coget. Di-
gnitas autem , cujus mentionem Conftantiolus B δεκτο, τότε τους στρατηγοίς χορηγεμένα, τας σωπάξεως εκ-

τηγ8 Ρωμαίων. ής χάριν ο Αττίλας παρα βασιλέως έδε-
fecit erat Romanorum exercituum Ducis
cujus decus Attilas ab Imperatore susceperat, πέμπειθαι. έλεγενόω μΜήδες, και Παρθες και Πέρσας
ad hoc ut ad eum ftipendia ejus ,

qui exerci

τετο το όνομα, όπερ αυτον βάλονται Ρωμαίοι καλείν, και
tus regebat , mitterentur. Jnnuebat igitur At-
tilam , hoc nomen aut aliud , quo Romanis

τίω άξίαν, ή αυτόν πτιμηκέναι νομίζεσιν άπυσεισάμνον,
jllum vocare lubet aut dignitatem , quam αναγκάσας σφας αντί σρατηγέ βασιλέα προσαγορεύειν.
illi ornamenti loco effe exiftimant tranfgref ήδη και χαλεπαίνοντα είπαν, ως εκείνω μ' οι αυτε θε-
furum , & perrupturum , & pro Duce
&urum eos se Regem appellare · Jam tum

ράποντές εισισρατηγοί . αυτώ και και τους βασιλόύκσι Ρω-
enim cum irascebatur , dicebat exercituum Du μαίων ομότιμοι. έσεθαι δε εκ εις μακράν της παρέσης αυ-
ces suos esse fervos , qui quidem Attilä, non τω διωάμεως, αύξησιν συμβαίνειν. και τετο τον Οεον το τα
tamen Imperatoribus Romanis , erant honore ,
& dignitate pares . Neque vero illi parva po-

Αρεος αναρίθανες ξίφος. όπερόν ιερον και παρα το Σκυ-
tentiæ acceffio contigerat ex eo, quod Martis θικων βασιλέων τιμώμδυον, οία δή τω εφόρωίπολέμων
enfis erat detectus Ηic tamquam facer , & ανακείμμον, εν τοις πάλαι αφανιθίώαι χόνοις, είπα και
Deo bellorum præfidi dedicatus", a Scytharum
Regibus olim colebatur , & multis ante fa-

βοοςορεθαι.κ εκάσε λέγειν τι περι τ καθεστώτων βε-
culis non vifus , bovis minifterio fuerat tunc C λομένα. Ονηγησία υπεξελθόντος, παρ' αυτόν ήλθομου, και
temporis erutus · Et unoquoque de his , quæ

επειρώμεθα περί την εσεδασμένων μανθάνειν. ο δε
propofita erant , dicere geftiente , Onefegius
foras prosiliit , ad quem , ut ex eo discere-

τισιπρότερον βαρβάροις διαλεχθές ,σύδεται με παρα
inus , quæ noftræ curæ commiffa fuerant , ac Μαξιμίνα επέτρεπε , τίνα Ρωμαίοι άνδρα την υπατι-
ceflimus .. Ille vero prius cum nescio quibus

cum nefcio quibus κων παρα πν Αττίλαν πρεσβολόμυον τέλεσιν και ως δε
barbaris collocutus, fcire me ex Maximino juf-
fit, quem Romani ex consularibus legatum ad

παρελθών εις ή σκηνίω έφραζον άπερ είρητό μοι, και
Attilam effent missuri . Ut in tentorium veni , ότι θα λέγειν ων χάριν ο βάρβαρος ημών επίθετο
& Maximino , quæ mihi Onesegius dixerat re-

άμα τω Μαξιμίνω βελδίσαμμος επανήλθον ως τον
citavi, habita de eo, quod barbaris refponden-
dum efet , deliberatione redi, dixique Oneia- Ονηγήσιον, λέγων ως εθέλεσι μ' Ρωμαίοι και παρα
gio, Romanos magnopere defiderare, illum fua σφας ελθόντα αμφιβόλων ένεκα ταλέγεθαι. α δε τέ-
rum cum Attila controversiarum disceptatorem
ad fe accedere. Qua fpe fi exciderint, Impera- βοσόμον. όθύς μετιέναι με τον Μαξιμίνον παρεκε-

τα τζαμαρτού εν, εκπέμψειν βασιλέα , δν βέλεται πρεσ-
torem , quem fibi libuerit , legatum miffurum
Extemplo me Maximinum accersere juflit , λούσατο. και ήκοντα αυτών ήγε παρα τον Αττίλαν. και
quem ut venit, ad Attilam deduxit. Unde non D μικρον ύςερον υπεξελθών ο Μαξιμίνος, έλεγεν εθελαν
multo poft Maximinus reversus narravit, bar-

τον βάρβαρον Νόμον, ή Ανατόλιον, ή Σενάτορα πρεσβέ-
barum velle , Imperatorem ad fe nittere lega-
tos , aut Nomium , aut Anatolium , aut Sena υεθαι μη αν άλλον παρα τές ειρημένες δεξαθαι. και ως
torem, neque ullos alios præter hos admiffu-

αυτα ποκριναμένε, μή εώαι επί τω πρεσβείαν της
rum . Et cum Maximinus fubderet , minime

άνδρας καλοωα υπόπτες καθισαν βασιλεα αρηκέναι και
convenire legatos , qui ad se mittantur ,
gnando fufpettos Imperatori reddere , Attilam Αττίλαν, ει μη έλoιντο ποιείν 3 βέλεται, όπλοις τα αμ-
refpondiffe : Si hec abnuerint , armis fe con-

φίβολα διακριθήσεθαι. επανελθόντων δε ημών ες τίω
troversias disceptaturum · Reversis nobis in
tentorium, ecce ad nos Orestis pater, Vos am-

σκίωίώ,ότε Ορέσα πατήρ ήκελέγων, ως αμφοτέρες υμάς
bos, inquit , ad convivium invitat Attilas, Αττήλας επί το συμπόσιον παρακαλά,γενήσεθαι δε αυ-
fiet vero illud ad
illud ad nonam diei . Tempore

το περι θ' ή ημέρας. ως δεη καιρον εφυλάξαμω,και επί το
condido observato ut venimus

& una quo

δαπνον κληθέντες παραγενόμεθα ημείς π, και οι από
que Romanorum Occidentalium legati , steti-
mus in limine cenaculi coram Attila · Hic Εσερίων Ρωμαίων αρίσβεις, έσημο επί τα εδε αντία κυλικ:
Pincernæ , ut mos eft in illis regionibus ,

Αττήλα. ο" επόλικα οι οινοχόοιεί το επιχώριον επίδο
licem tradiderunt, ut ante accubitum vota fa- E
ceremus. Quo fatto , & calice deguftato , ip-

σαν έθος, ως και μας προ η έδρας έπειξαθαι. ε δή γενομέ-
fa folia in quibus nos sedentes cænare opor νε, κύλικος δογευσάμδυοι,επί τες θρόνες ήλθομ,άέδει
tebat, ingreffi fumus. Hic præparata erant om καθεθέντας δειπνείν.προς και τους τοίχους τα οικήματος
nia sedilia , circa parietes cubiculi ab utra-
que parte disposita: in medio fedebat Attilas

πάνες υπηρχον οι δίφροι εξ εκατέρας πλορας αν μεσο-
in lecto, e regione cujus erat & alter Attila τάτων δε ήσο επί κλίνης ο Αττίλας, ετέρας αξόπιθεν κλι-
lectus , pone quem erant quidam gradus , qui

νης υπαρχέσης αυτών και μεθ' ω βαθμοί τινες επι και
ad ejus cubile ferebant , linteis candidis , &
variis tapetibus, venuftatis & ornatus gratia ,

αυτά ανήγον νίω , καλυπτομένω όθύναις και ποικίλους
contectum , fimile cubilibus , quæ Romani , παραπετάσμασι, κόσμε χάριν καθάπερ επί γαμου-
& Græci nubentibus adornare pro more ha των Ελλυές τε και Ρωμαίοι κατασκευάζει και πρω-
bent . Tum convivarum primum ordinem
ad Attila dextram federe conftituerunt

την μεν ενόμιζον των δειπνέντων τάξιν ή ν δε-
cundum ad lævam : in quo nos & Beri-

ξια ή Λιτήλα σοτέραν και διανυμον , αν και έτυγ

[ocr errors]

deti

[ocr errors]
[ocr errors]

Ca

[ocr errors]

fe

« IndietroContinua »