Immagini della pagina
PDF
ePub

tus.

[ocr errors]
[ocr errors]

cum Parrhorum rege difceptacuros. Νeque enim. A τον Παρθυαία μονάρχη μήτε φυγάδας είναι παρα σφί-
ullos apud fe effe fugitivos, neque Magos in suæ
religionis cultu turbari, aut impediri Pecunias. σι, μήτε παραοχλειθαι τους μάγους και θρησκείας πέρα.
autem ad custodiam arcis Jerovach , & bellum τίω φυλακίω δε α Ιουροειπααχ Φραρίου, και πόλεμον τον
contra Hunnos Cidaritas , quandoquidem eorum αρος τους Ούννους υπέρσφών αυτών αναδεδεγμένους, μη
sunt iftæ partes , & id fibi desumpserunt , mi-

δικαίως χρήματα αυτών παρ' αυτών . έαρεσβεύσατο δε
nime juste petere · Legationem ad Vandalos fu-
scepit Tatianus , in patriciatus dignitatem coo παρά μεν βανδίλους υπέρ Ιταλών Τατιανός εν τη τη πα-
pratus. Ad Persas vero Constantinus tertium

τρικίων αξία καταλογόμενος παρα δε πέρσας ΚωνσανConsul , & ad Consulatus patriciatus quoque honorem fortitus . Poft incendium civitatis ,

τίνος, τρίτον μεν η ύπαρχον λαχών άρχω αρος δε τη υquod accidic ab Leone , Gobazes venit Con- πατική αξία και της πατρικιότητος τυχών. ότι μετα πονέμftantinopolim cum Dionysio, stola Persica indu

ωρησμον της πόλεως των επι Λέοντος , ήκενό Γωβάζης σω tus , & Medorum in morem satellitibus ftipa

Hunc Iniperator excepit , & primum Διονυσίω ες τίω Κωνσταντίνου, Περσικίω έχων σολω

quidem τει novitate commotus Averfatus cft και το Μηδικώ δορυφορέμβυος ξόπω. δνοι αμφι τα βασίEdit Paris

Deinde ad æquitatem delapsus , & eum comi λια δεξάμνοι, @ρότερον μεν τα νεωτρισμού καπμέμ-
cer amplexus dimisit. Christianorum enim fym-
bola otentans, blanda Oratione eum demulie, ψατο έποτα δε φιλοφρονησάμλνοι απέπεμψαν . όλες
& επισημm ilecebris cαρία. Scytha & Gochi B αυτούς τη τεθωπεία του λόγων, και τα του χριστιανών επι
acie decercantes , & a pugna utrique receden-° φερόμενος σύμβολα. Οτι Σκύθαι και Γότθοι εις πόλεμον
Qui de re Romanos Eoos adjerunt. Apar gui- σμυελθόντες και και διαχωeιθέντες αμφότεροι και προς συμ-
αει centuit, neutris opitulandum efe. Sed Im- μάχων μετάκλησιν παρεσκευάζονταν οις παρά τους
perator Leo ftatuit Scirris opem ferre . Itaque
litteras ad Prefectum Illyrii mifit, jufitque ο δε αυτοκράτωρ Λέων εβάλετο Σκίροις επικουρείν - ηαι δη

ωες ήλθον και Λασερ μεν ηγεκτο μηδετέροις συμμαχάν. adverfus Gotthos prahere. Εodem tempore ve- γράμματα προς τονών Ιλυρμοίς σρατηγόν έπεμπεν,

nit & ad Leonem Imperatorem legatio a flis τελόμιμος σφίσιν ' Γότθων βοήθειαν τω ωροσήAttilæ , ut omnibus omnino præteritorum dillidiorum causis refecatis

κουσαν πέμπαν. Οτι ήκε η τατον τον χρόνον παρα τη Λε, pacem inirent. Itaque Romani , ut olim erat in more positum , ad I

τήλα παίδων ως τον βασιλέα Λέοντα φρεσβεία , τας αιtram ufque procedentes, mercatim celebrarent, τίας διαλύουσα τηρουπαρξάσης διαφοράς, και ως χρή ανex quo invicem ea , quæ fibi opus effent, defu

πυς επί ειρήνη στένδεθαι και το παλαιόν έθος παρα και merent. Et ea quidem legatio , quæ circa hæc verfabatur, re infeda redit. Νec enim

Impera- CIσρον ές ταυτον ιόντας Ρωμαίοις οροτιθέναι αγοραν tor rationibus fuis conducere arbitratus eft , com- αντιλαμβάνειν ών αν δεόμενοι τύχοιεν. και η μεν σφών αυτών moditates , quæ propriæ Romanorum effent , Hunnis , qui eos tot damnis , & cladibus affece

αρεσβεια αν τοις δε έσα άπρακτες επανία. Οι έδόκει τον rant, communicare. At vero Attilæ filii renun

βασιλόύοντι Ούννους η Ρωμαικών συμβολαίων μετέχειν ciata legatione , inter fe diffenferunt . Etenim πολα τίω αυτά κακώσαντας γιω. οι δε το Λττήλα παιDengisich legatis , nulla re impetrata , reversis bellum Romanis indici volebat. Cui quidem ap

δες των επί της αρεσβεία απόκρισιν δεξάμενοι, αρος σφάς paratui Irnach repugnabat. Nec enim bellum lon διερέροντο

' ο μεν Δεγγιζία, αοράκτως επανελθόντων gius a patria geri, expedire exiftimabat. Quod την αγίσβεων, πόλεμον Ρωμαίοις επάγειν εβάλετο ο δε Saraguri Acathiris, aliisque gentibus aggregati, in Persas exercitum duxerunt . Primum quidem

Ηρναχορός ταύτίω απαγόρευε τίω παρασκευω, ως την ad portas Caipias, aΡpulerunt , ubi cum prafi- χώραν απαγόντων αυτών πόλεμον. Οτι Σαράγουροι dium Persicum offendiffent , ad aliam viam de Ακαττίροις και άλλοις έθνεσιν επιθέμμοι , επι Πέρσας

. ad Iberos accedentes, regionem valtarunt , & excurones Η ορφία2 ΑΠΟ εσράτσοκ και αγρότερον μεν έπι Κασίας παρεγένοντο πίrum fecerunt . Ac Perfæ , qui jamdudum bello λας και φρουραν Περσιαίω εν αυταίς έγκαθισώσαν άρονcum Cidaritis occupabantur , hac occafione arτερα , legatos ad Romanos miferunt, qui abil-D τες, τώ τε αυτώνεσίου, και τα Αρμενίων χωρία κατέξε

τες , έτερων οδόν εξάποντο. δι ής επι τους Ιβηρας ελθονlis pecunias , aut milites ad custodiam arcis Jerovach peterent. Qua de re fæpius jam cum il χον. ώσε Πέρσας προς το πολέμω το Kιδαριτών , ο lis per legatos egiffent , docuissentque, se pu πάλαι αυτοίς συζάντι , και ταύτίω δέλαβευμένους gnam detre&tantibus , & cedencibus liberum futurum ad invasionem barbaris gentibus acceffuin,

φοδον , παρα Ρωμαίους αρέσβεύσαθαι , αι αιτειν atque ita minime invalata Romanorum regio gήματα σφίσιν αυπίς δίδοθαι, ή άνδρας αρές φυλαpermaneret . His vero respondentibus , rationi και τα Ιεροειπααχ φρουρίου , τα λόγιαν άπερ αυτοίς confentaneum effe , unumquemque fua tueri & defendere , & de fuis arcibus follicitum effe

πολλάκις είρητο ορεσβολoμένοις αυτώνυφισαμένων πας rurfus re non obtenta , legati ad fuos reverte μάχας , και συγχωρούτων πι επιόντα έθνη βάρβαρα re. Dengisich bellum Romanis intulit, & Iftro πάροδον έχαν, ή τΡωμαίων αδήωτος διαμένει χώρα. Των potiri insticit . Quod ubi Ornigisclus didicit

δε' αποκριναμένων, ως έκαςον ανάγκη και οικείας υπερμα( is in ea parte Thraciæ , quæ ad Iftrum est cuftodiæ ripæ Auminis præfe&us erat ) per suos χρωταγής, η σφετέρας φρεράς επιμελείται πάλιν άex eo quæfivit an ea mente esset, ut acie de

πρακτοι επανέζοιξων Οτι Διγγιζιχπόλεμον έπι ρωμαίος OS: 4: certare vellet . Sed Dengisich Anagaftum con

επενεγκόντος, και την Ιερου προσκαρτερούπς. τατο μαθων ab eo miffos re infecta dimisic & per legatos Imperatori denuntiavit , εξ ο Ορνιγίσκλος αυτός δε ώχετίω αρος Ορακίφ μέρει τα bellum illacuruin , nisi fibi , suisque terram , ποπαμε φυλακώ.) εκταμφ' αυτόν έκπέμψας επωθάquam incolerent, & pecunias alendo exercitui , qui ipsum sequebatur , subministraret

νετο, ότι βουλόμενοι ορος μέχω παρασκεδάζον) . ο δε Legatis in regiam introductis , & mandata Δεγγιζιχτά Αναγάσα κατολιγωρήσας,τες υπ' αυτά πεμexponentibus Imperator respondit , fe omnia paratum facere, quo εos fuo imperio obfequen: ξαμένες σελεν, ως ει μη γυω καήματα αυτοί επομένω

φθένας απράκους «φίει . πηρα τον βασιλέα της διαλεtum effe , φuando inimici in adus fo- δώη σρατό πόλεμον επάξα. το δε παρ' εκείνα πρέσβεων cietatemque tranfirent · Anagastus , Bafiliscus , ές τα βασίλεια αφικομένων, και τα αυτούς ένταλθέντες απαγ

& alii quidam Duces Romani , in locum abruptum, & concavum, Got

γαλάντων, απεκρίνατο βασιλεύς , επίμως έχαν πάντα thos inclusos obsederunt : Ibi Scythæ victwum

ποιών,ώγε υπακουσέμπιοι αυτοί παραγένωνται χαίρειν

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

temnens

& Ostrovius

[ocr errors]

rint

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

inter se

[ocr errors][ocr errors]

arva

Romanos miffis legatis και τους από ή εχθρών επί συμμαχία αφικομένοις. Α Ιnopia laborantes

certiores fecerunt , fe omnibus

quæ ftatue ; έτι Αναγάσα, και Βασιλίσκε, και Οερεί, και άλλων τινών

, parituros , modo fibi terram ad inhasρατηγών Ρωμαίων, τους Γότθες "έσιν ακοίλον χώρον bicandum concedant - Romani refponderunt συγκλεισάντων και πολιορκούτων λιμώ ε πιεζομένων ή fe ad Imperatorem eorum poftulata delaturος : Σκυθών, σπάνει και επιτηδείων , πρεσβείαν παρα τους. Τα nigrevelle dixerunt, neque Iongiores In: Ρωμαίος ποιήσαθαι , ώςε αυτούς ενδιδόασι νεμομένες ducias ferre pofeRomanis ordinibus praγώ υπακίαν αυτώνές ό, τι ανθίλοιεν· η δε επί βασι- pofiti habito consilio tantisper dum Impe

rator illis profpiceret , alimenta præbituros λέα τίω εκείνων φέρειν άποκριναμένων πρεσβείαν και ή policiti funt si Scythæ Romanorum mulβαρβάρων, τα λιμε πέρι σφάς θέθαι εθέλαν τας συμ titudini proxime ad eorum morem ordinati βάσεις, φαμένων και μη οίες τε είναι μακρας ποιειθαι accederent . Facilem enim fore fingulis or

dinum ductoribus eorum

qui fibi forte ανακωχας. βελόμυοι οι πας Ρωμαι κας τάξας διέπον obvenerint tuitionem , & administrationem ες ,βοφας χορηγήσειν αυτοίς υπέχοντο άχρι της βασι- potius quam ducibus qui universos exerciλέως επιβοπής, είγε σφάς αυτές διέλoιεν, ώσπερ και tus regunt , quippe qui in illis cura fua , &

diligentia complectendis

sint æmuτο Ρωμαικον κακέκριται πλήθος , έσεθαι και αυτών ρα- BIatione certaturi

latione certaturi. Itaque Scythæ his quæ δίως ούτως επιμέλειαν ες τους κληρομένους, και εκ ας legati renuntiarunt , paruerunt , feque in του , πάντας αποβλεπόντων στρατηγών, οίπερ ες φιλοτιμίαν & cofidem ordines diftribuerun in φuos Ro

erant Caleal, vir δρώντες, προς τίω αυτων πάντως αμιληθήσονται κα

genere Hunnus , qui secundum ab Aspare Imμιδίω. ή δε Σκυθών τους απαγγελθέντας δω τ πρέσ- Peri gradum in eos , qui fub eo ordines duceβεων προσδεξαμένων λόγες και ές τοσαύτας σφάς αυτους bant , tenebat , barbarorum , quæ suis ordini

bus accesserat, cohortem obiens , in qua erant ταξάντων μοίρας , ές όσας άσπερ και οι Ρωμαίοι διεκέ

plures numero Gotthi , quam reliqui, accitis κριντο Χελχαλ, τα Ούννων γένες ανήρ , και υποςράτη- Primoribus hujufmodi orationem habere capit. γος και διεπόντων τα Ασπαρος τάγματα και παρά τω επι

Terram quidem Imperatorem ad inhabitandum

daturum λαχεσαν αυτοίς βαρβαρικια μοίραν έλθων , και αυτών

, quæ non illis fructui , & commodo

futura effet , fed cujus utilitas ad folos Hun-.
Γότθων πλείονες δείτ άλων υπήρχον μεταπεμψάμδυος nos redundaret . Nec enim Hannos ignorare ,
τους λογάδας , τοιωνδε εποιήσατο λόγων αρχώ ως δώ-

Gotthos terræ cultum negligere . Ex quo fore ,
ut luporum more Hunni

5 que

Gotσα μεν αυτοίς γω ο βασιλεύς, έκ ας σφετέραν δε αυ this fortito obtigissent , ad se pertrahentes raτων όνησιν, αλα τοις άν σφίσιν Ούννοις. τούτους οι ολι- C

perent , & eos servorum loco habentes cibis γώρες γεκπονίας έχοντας , δίκίω λύκων τας αυτών έπιόν deftitutos vexarent & opprimerent. Quamo

brem semper invaluiffe , ut nullum esset Gotτας διαρπάζεθαι βοράς. ώςε θεραπόντων τάξιν επέχον

thico generi cum Hunnis commercium, & maτας, και εκείνων ένεκα ταλαιπωρεάθαι βοφής. και περ ες αεί jores jurejurando eos obftrinxerunt , eorum foποτε τους Ούννοις τα Γότθων γένους ασπόνδε δαμίναντος.

cietatem fugere . Sed rerum neceffariarum pe

nuria victi , facramenta patria pro nihilo haκι εκπρογόνων τίω αυτων αποφυγαν ομαιχμίαν ομοσα bebunt , & transgredientur . Se quidem genere Edit. Paris μένων. εφ' ώς όρκων πατρίων προς την ποικείων σερήσει Hunnum , quo maxime gloriatur , fed æquita

te motum hæc illis dicere καταφρονείν. αυτόν δε, ά και το Ούννων αυχεαγένος δικαιο

& monere eorum

pag. 46.

quæ facienda sunt . His dictis Gotthi commoσώης πόθω, τάδε ωρος αυτες ειπόντα, δέκωκέναι περί

ti & hæc Caleal pro benevolentia , qua ipτα ωρακτέε βελώ. επι τέτοις οι Γότθοι διαταραχθέν sos prosequebatur , suggeflisse rati , Hunnos ες, και δίνοία τη προς αυτές παύτα τον Χελχάλ ειρηκέ

fibi immixtos , tamquam seditiofos trucidarunt. ναι νομίσαντες, τες εν αυτοίς Ούννες ως συνάντες διεχ4

Deinde quasi ex compacto cæteri convenientes,

ingens pugna inter utramque gentem est comρίζοντο' μάχη καρτερα αμφοτέρων σωίσατο η εθνών, missa · Quos cum in armis reliqui caftrorum εκ συνθήματος οίάπερ πειθόμενοι.άλα δε και οι λοιπών D Duces viderunt , acies fuorum inftruxerunt, &

obvium quemque barbarorum occiderunt . Scyκρατοπέδων ηγεμόνες μετά τοικείων παραταξάμδυοι, και

thæ , cognito dolo , & fraude perspecta επιτυχόνταή βαρβάρων ανήροω. τα δε δόλο ή απάτης collegerunt , & manus cum Romanis conferu eοι Σκύθαι λαβόντες έννοιαν. σφάς τε ανεκαλοιωτο, και ές. runt. Sed illi , qui fub Afpare tipendia facie

bant , omnem barbarorum cohortem , quæ ilχείρας τους Ρωμαίοις έχώροω. αλ' οι μεν Ασπαρος τίω

lis ordinibus obvenerat comprehensam σφίσινάπιλαχυσαν έφθασαν αναλώσαντες μοίραν. τοίς internecionem usque cæciderunt : Adversus reδε λοιπούς σρατηγοίς εκ ακίνδυνος η μάχη έγένετο, ή liquos Duces non incruenta pugna fuit bar

baris ftrenue & fortiter pugnam capessentiβαρβάρων καρτερώς αγωνισαμένων. ώςε τες εξ αυτών

bus · Ex qua pugna qui superstites ex Scyυπωληφθέντας τάς τε Ρωμαι κας τάξεις δηώσαθαι,και τή this fuerunt, eos Romanæ legiones deleverunt: δε τω πολιορκίαν εφυγαν. ότι μεγίσης προς το Συάν

ad hunc modum foluta eft obfidio . Maxima

intercedente Romanis & Lazis cum Suanoνων έθνος Ρωμαίοις εν Λαζοίς υπαρχέσης διαφοράς, και rum gente controversia, cum Suani prompte ad σφόδρα ες τίω τα σήματος ή Σαάννων σωις αμένων μά pugnam ineundam ad primum signum concurχίω, και Περσών δε εθελόντων αυτώ πολεμαν Σλα τα φρέ- rerent, Perfas quoque cupido belligerandi ineια,άπερτ Σαάννων αφηρίωτο ορεσβείαν εσελω,επικά

E ceslit propter oppida", quæ Lazi Suanis eripue

rant · Itaque Lazus ad Romanum Imperatoρες αυτω δαπεμφθίώαι παρα βασιλέως αίτων, έκ ή πα rem legationem misit , sibi auxilia mitti poρα φυλαττόντων σρατιωτών τα Αρμενίων όρμα ή Ρωμαίοις ftulans ex militibus , qui Armenia oram Ro

manis subjectam tuebantur ut quia proximi υποτελών, εφ' ώ προχώρων όντων , επί μίω έχειν βοήθει præfto effent , ne dum longinqua auαν,και μη κινδύειν τες πόρρωθον απεκδεχόμιον ή πα- xilia expectant , periculum incurrant, ραγενομένων επιτρίβεται δαπάνη τα πολύμε αν έτω τύ frustra sumptibus atterrantur , fi forte accidat

dimicationis tempus produci , sicut jam anχη δαβαλομένα, καθάπερ ήδη πρότερον έγεγόνει. Το

tea evenerat Miffa enim cum Heraclio va-
σω Ηρακλείω απεφαλμένης βοηθείας και Περσών, Ιβή lida auxiliariorum manu , Persis , & Iberis

alio bello adversus
ρων, αυτώ επαγόντων και πόλεμον αρος επρων εθνών φuibufcum illi bellum
τύπ άπαχοληθέντων μάχίω την συμμαχίαν απέπεμ- Oleferee

Comeatrum pretatio , auxilia

cum gravis illi , & μοναχάλων επι τη τροφων χορηγία,ώςε αύθις Πάρ remisit . Sed rurfus in eum Parthis redeun

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ad

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

erant

[ocr errors]

aut

[ocr errors]

tibus ,

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

Romanos revocavit. Legati vero τε- Αθων επ' αυτον αναζoυξάντων Ρωμαίες επικαλέσασαι την
tulerunt , Romanos miffuros ad eos auxilia
& Ducem . Quo tempore advenit etiam legatio

δεσείλαι τίω βοήθειαν επαγγελαμένων , και αύδρα τον
a Persis , nuntians Hunnos Cidaritas ab ipfis αυτής ήγησάμενον παρεγένετο και Περσων πρεσβεία αν
devidos

& Balaam Hunnorum urbem expu γέλασα, τας Kιδαρίτας Ούννες υπ' αυτών και gnatam · Nuntiaverunt igitur legati victoriam ,

κατηγωνίquam Persæ obtinuerant & barbarorum in mo

σαθαι, και Βαλαάμπόλιν αυτών εκπεπολιορκηκέναι, έ-
rem magnificis verbis extulerunt maximas μόνον δε τω νίκίω , και βαρβαρικώς απεκόμπαζον, τω
quæ illis adeffent , copias videri affectantes :

παρεσαν αυτοίς μεγίςην διώαμιν αποφαίνειν εθέλοντες.
Sed legatos ftatim a legatione di&ta Imperator
dimisit. Nam illi ręs Siculæ longæ majori cu-

αλα αυτες παραυτίκα , "η αγγελθέντων απέπεμπε
βασιλείς, να μείζονι φροντίδα των Σικελία σωενεχθέν-
τα ποιέμμος.

[ocr errors]
[ocr errors]

ræ erant.

Ε Κ Τ Η Σ Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Α Σ Τ Ι Σ Γ Ο Τ Θ1 Κ Η Σ

Π Ρ Ι Σ Κ Ο Υ Ρ Η Τ Ο Ρ Ο Σ

ΡΗΤΟΡΟΣ

Κ Α Ι Σ Ο Φ Ι Σ Τ Ο Υ.

E X HISTORIA GOT THI CA

PRISCI RHETORIS

E T S O P H I S T Æ.

[ocr errors]

Edit. Paris. Cum Rova Hunnorum Rex ftatuiffet cum B
Amaldsuris , Ithamaris , Tancafliis , Boi-

ΤΙ Ρέα βασιλούντος Ούννων , Αμιλζέροις , και Ιτι-
P13: 47:

scis , cæterisque gentibus, quæ Istrui accolunt, μάροις, καιΤονώσερσι, και Βοΐσκοις , και ετέροις
quod ad armorum focietatem cum Romanis jun-
gendam confugiffent , bello decertare, Eslam

θνεσι προσοικέσι πν Ιερον, κές τίω Ρωμαίων ομαιχμίαν
componendis Romanorum & Hunnorum con καταφυγγάνεσιν, ές μάχνελθών αρουρημένος εκπέμ-
troversiis adhiberi folitum misit, qui Ro πα Είσλαν , ωθότα τους διαφόρους αυτοί τε και Ρωμαίοις
manis denuntiaret, se a fædere , quod sibi cum
illis effet , recessurum , nisi omnes Scythas

διακονείθαι, λύειν τίω αρουπάρχεσαν ειρώω απειλών,
qui ad eos fe contuliffent, redderent. Romanis ει μήγε παύτας τες παρά σφάς καταφυγόντας εκδοί εν. βε-
vero con Glium de mittendis ad Hunnos legatis λδομένων δε Ρωμαίων σάλα αγεσβείαν παρα τους Ούν-
capientibus Plinthas & Dionyfius , hic ex
Thracia , ille ex Scythia oriundus, ambo exer-

νες πισβολεαν μεν ήθελον Πλίνθας,και Διονύσιος . Πλίν-
cituum duces, & qui Confulatus dignitatem apud

θας μεν τα Σκυθικό, Διονύσιος δε τα Θρακίου γένες, αμ-
Romanos gesserant , hanc legationem obire vo φόπροι δε σρατοπέδων ηγέμιοι , κάρσαντες ή ύπαπον
luerunt , Ut vero visum est, non ante legatos
proficifci, quam Eslas ad Rova Pediat, PIRB C παρα Ρουμαίοις αρχίώ επειδή σε έδέχει Είσλαν παρα πν
thas una cum Esla misit Singulachum unum ex

Ρούαν αφικνείται πρότερον η εκπεμφθησομένης πρεσ-
fuis neceffariis, qui Rovæ in animum induceret , βείας σωεκπέμπει πλίνθας Συγγίλαχον, άνδρα την
cum nullo alio Romanorum

quam cum ipso

επιτηδείων, πασαι τον Ρούαν αυτό, και μη ετέροις Ρωμαίων
colloquium inire . Cum autein Rova mortuo
Hunnorum regnum ad Attilain pervenisset , Se-

ες λόγες έλθων. τελευτήσαντος δε Ρέα , και περισάσης και
natus decrevit Plintham legationem ad Attilanı Ούννων βασιλείας ές Αττίλαν εδοκει τη Ρωμαίων βουλη
exequi. Quo S. C. Imperatoris fuffragio conmpro Πλίνθων πρεσβεύεθαιπαρ' αυτές, και κυρωθείσης επ' αυ-
bato , Plintham cupido incessit Epigenem , qui
fapientiæ laude celebris erat , & Quæfturæ di τω παρα βασιλέως ψήφου, έβλεπε και Επιγένω ο Πλίν-
gnitatem obtinebat , focium legationis libi adcisce θας συμπρεσβεύειν αυτώ , ως μεγίσην έπι σοφία δόξαν έ-
re · Qua de re lato quoque fuffragio ambo in πιφερόμυον, και τίω αρχίω έχοντα και κουαίσoρoς χειροτο-
eam legationem profecti sunt, & Margum per-
venerunt. Eft autem Margus urbs in Illyrico My-

νίας δε και επ' αυτώ γενομένης άμφω έπι ή πρεσβείαν έ-
forum ad Iftrum fita, ex adverso Conttantiæ ar ξώρμησαν , και παραγίνονται ές Μάργον. ή δε πόλις την
cis, ad alteram Auminis ripam collocatæ. In hanc D

Ιλυρία βυσών προς το Ισρω κειμένη ποταμώ , αντικρυ
urbem a Rege ex Scythis delecti , extra civi-
tatem equis insidentes, (nec enim barbaris de pla-

Κωνςαντίας φρερία και τίω ετέραν όχθω διακειμένα, ας
no verba facere placuit) convenerunt · Neque ve & οι βασίλειοι σιωησαν Σκύθας, και σώοδον έξω
ro non fuæ dignitatis rationem legati Romani ha-
buerunt , & ab hac usurpatione , eodem quoque

πόλεως έπoιouύτο, επιβεβηκότες ίππων. εξέδόκει τους
apparatu , in Scytharum conspectum venerunt , βαρβάροις λοβασι λογοποιείται, ώσε τις "Ρωμαίες "Ρεσκ αν
ne fibi peditibus cum equitibus disserendum fo σφών αυτων αξίας φρονεμένες,απο αυτης προαιρέσεως,

ret . Itaque placuit, profugos omnes , etiam qui ές ταυτον τοις Σκύθαις ελθών, αρος πμη τους μεν άφίπΡιζ· 4.

multo ante profugerant , una cum captivis Ro-
manis , qui non foluto redemptionis pretio ad

πων, τες όπεζες διαλέγεθαι. πυς πε5 Σκυθικής κατα-
sua redierant , dedi : aut pro uno quoque ca-

φούγοντας, άλας τας ήδη πεφάλγόπας,σιων και τις αιχμαλώτους Ρωμαίοις, τις αλύτρωνες ασφέπρα αφιγμένοις εκδιδόθαι,εί μήγεύπερ εκάσε πεφέλγόης τοις επό

λεμον

[ocr errors]

λεμον ασταμένους οκτώ δοθείεν χρυσού. έθνει δε βαρβάρω Aprivo Romano, his qui eum bello ceperant, o

ao aureos dari, Romanos belli societatem cum μη συμμαχεϊν Ρωμαίες, προς Ούννες αιρωμένες πόλεμον.

barbara gente , quæ bellum cum Hunnis gerat, «ναι και τας πανηγέρες ίσονόμος και ακινδύες Ρωμαίοις non facere. Conventus ad mercatus paribus lea π και Ούννοις. φυλάττοθαι δε δαμίνειν πας σωθήκας ε- gibus celebrari, & in tuto Romanos & Hunπτακοσίων λιτρων χρυσία, έτος έκάσα τελεμένων παρα

nos effe. Ut feedera rata maneant & obferven

tur , uno quoque anno feptingentas auri libras Ρωμαίων τους βασιλείοις Σκύθαις,αρότερον πεντήκοντας επίbati nomine Scytharum Regibus a Romanis τριακοσίαι αι και τέλος έτηγχανον έσαι. επι τύτοις εσέν- pendi, cum antea tribucum annuum non fuiffet δοντο Ρωμαιοί τε και Ούννοι και πάτριον όρκον ομόσαντες ,ές εσπάitionibus pacem Romani & Hunni pepige

nisi trecentarum quinquaginta librarum. His τα αμφόπρα επανήεσαν. οι δε παρα Ρωμαίες βαταφυγόν runt, qua jurejurando patrio ritu utrinque præ. σες εξεδόθησαν βαρβάροις. εν οίς και παϊδες Μάμα, και Ατα stito firmata , utrique ad sua redierunt . Itaque καμ η βασιλεία γένες, ες εν Καρσό φρεείο Θρακίροι i ex barbaris ad Romanos Tanierant reddit

funt, de quorum numero erant filii Mama & Atπαρειληφόπς έσαύρωσαν, δίκας αυτές οραττόμενοι της φυ tacam ex regio genere , quos Scytha suscipiena γης. οι δε περί Αττίλαν και Βλήδαν τίω ειρώω προς Ρω tes in Carso Thraciæ Caftello crucis supplicio μαίες θέμμοι, διεξήεσαν τα εν τη Σκυθική έθνη χειρέ

affecerunt , & hanc ab his fugæ peenam exege

runt. Pace cum Romanis facta, Attilas & Bleμνοι και πόλεμον ωρος Σορόσγες σωεςήσαντο.ότι Θεοδό- Βda ad fubigendas genres Scythicas profeti

funt, σιος έπεμπε Σινάτρα, άνδρα υπατικών, παρά τον Αττή & contra Sorosgos bellum communibus opibus

& viribus moverunt. Theodosius mifit Senatorem λαν φρεσβυσόμενον. ός δε οτα @ρεσβευτά έχων όνομα,

virum Consularem , ad Attilam legationem obiεθάρρησε πεζός παρά τις Ούννες άρικέθα' αλ' επί τον

turum. Et ille quidem , quamvis Legati nomen πόντον, και τίω Οδυσηνών έπλευσε πόλιν.νή και Θόδελος adeptus efet, minime tamen eft aufus terrestri

itinere Hunnos adire: fed iter mari instituit γρατηγός εκπεμφθείς διέτριβεν, ότι τα Χρυσαφία το ευνώ

& in Odyslenorum civitatem navigavit , in qua “Εδέκω χαπαραιμίσαντος "Εδέκωνα ανελών τον Αττίλαν, έδόκει Theodulus dux commorabatur . Chrysaphius τα βασιλεί Θεοδοσία και την μαγίσιο Μαρτιαλίων βε

Eunuchus suasit Edeconi Attilam de medio tol. λόυομένους και απροκειμένων πέρι, μή μόνον Βιγίλαν, αλλα

lere . Super ea re habito ab Imperatore Theo.

dosio cum Martialio magistro consilio, decreveΜαξιμίνον εκπέμπειν ορεσβόμλνoν παρα τον Αττίλαν.

runt non folum Bigilam , fed & Maximinum και Βιγίλαν μεν τώ φαινομένω τίω τα ερμίωεως επέχοντα Legatum ad Attilam ire , & Bigilam quidem Εδέκανι - άξιν, οράττων άπερ"Εδόκων δοκεί τον δέ Μαξιμίνον μη

specie Interpretis , quo mun re fungebatur, quæ

Edeconi viderentur, executurum . Maximinus δεν την αυτοίς βελοθέντων επισάμενον, ο βασιλέως απο

vero, qui minime eorum , quæ inconfilio Imperaδιδόναι γράμματα, αναγέγραπτο δε της αρεσβολoμένων C toris agicata, erat confcius, litteras ab eo Αt

tilæ redderet · Scripserat enim Imperator Leανδρών ένεκα , ως ο μεν Βιγίλας έρμωδώς ,δ3 Μαξιμίνος

gatorum caufa , quemadmodum Bigilas Interpreμείζονος , είπερο βιγίλας , αξίας , γένες και περιφανές, και tis munus obiturus, & Maximinus Legatus mitεπιτήδειος ες τα μάλιςα βασιλεί. έπειτα ως έδεα παρα teretur , qui quidem Bigilam dignitate superabat, σαλεύοντα τας πονδας, τη Ρωμαίων έμβατέeαν φυγά

& genere illustris , & ad multa fibi aptus &

utilis erat. Ad hæc minime decere Attilam fce. σας και η τας ήδη εκδοθέντας επτακαίδεκα απέςαλκέσοι:

dera transgredientem Romanorum regionem in. ως έτέρων εκ όντων. και ταύτα μεν ω εν τοις γράμμασι. vadere. Et antrea quidem ad eum plures , nunc φράζαν δε τον Μαξιμίνον από σόματς τω Αττήλα, μη

vero decem & feptem transfugas mittere · Nec

enim plures apud le esse . Et hæc quidem litteris χρίύαι αυτές πρέσβεις μεγίσης αξίας παρ αυτον διαβή- Continebantur.

Ore autem Maximinum ex e
viu. Tēzo goediétiofS zută capogów, odézi éré par ces jufferat Attilæ dicere , ne poftularet majoris di-
Αρξάντων και Σκυθικής γενέσθαι αλα πρεσβεύσαθαι τον

gnitatis viros ad se Legatos tranfire. Nec enim a
majoribus fuis aliter ufurpatum

2. quam obvium
σε επιτυχόνταςρατιώτίω, και αγγελιαφόρον εις δε η διοί quemque ex suis militibus , aut alium quemlibet
κρινήσαι τα αμφιβαλόμενα , έδόκει πέμπειν Ονηγήσιον huntium, qui mandata exponeret ad eos , qui an .
παρα Ρωμαίες μη οθόνπο αυτόν, Σερβικής δρωθείσης, Drea

in Scythia regnabant, Ιegare. Ceterum ad ea,

quæ inter ipsos in dubietate versabantar, dij: - E.lit. Paris. σω υπατική ανδρες αυτίω αμοιέναι, επί ταύτίω τίω dicanda fibi videri, Onefegium mitti debere : pag. 49. Φρεσβείαν εκλιπαρήσας πείθει με Μαξιμίνος αυτώσως Qui enim fieri poffet , ut in Serdicam, quæ diπάραι. και δητα άμα τους βαρβάροις, έχόμενοι και οδεχές Σερ

ruta effet, Attilas cum viro Consulari conveni

ret ? Hanc fibi legationem delatam ubi Maxiδικίου αφικνέμεθα,τρισκαιδεκα οδόν ανδρί αζώνων Κων minus precibus victus suscepit , mihi persuasit σαντίνα απέχεσαν.αν καπολύσαντες , καλώς έχειν ήγη- με illi comes etem. Αtque ita cum barbaris iter σάμεθα επι εςίαν Εδέκωνα και τις μετ' αυτί βαρβάρες κα

facere cæpimus , & in Serdicam pervenimus trium

& decem dierum icinere expedico homini a Con, λεiν. ωρόβατα δω και βόας αποδομένων της επιχωρίων tantinopoli diftantem. Ad eam poftquam app.ημίν, κατασφάξαντες άρισοποιέμεθα και παρα ή και συμ

limus, ad cibum nobifcum fumendum Edecona, ποσία καιρόν, ή μεν βαρβάρων και Αττίλαν, ημών δε και

& cæteros barbaros invitandos duximus. Bobus

igitur & ovibus, quas locorum incolæ nobis (upβασιλέα θαυμαζόντων ο Βιγίλας έφη και ως εκ ίη Θεον και pedicaverant, jugulatis, intruto convivia eptaάνθρωπονδίκαια συγκρίνειν. άνθρωπον μεν Αττίλαν, lati fumus. Ιnter epulas barbari Attilam , hos Θεόν και τον Θεοδόσιων λίγων .ήχαλον δω οι Ούννοι , 3 gilas dixit, minime juftum efe, Deum cum ho

. μικρών .

E

mine comparare , hominem Attilam τρεψάντων των λόγον, και φιλοφροσυνη τον σφων αυτών κατα

Theadofium vocans. Id ægre tulerunt Hunni πραυνόντων θυμόν με το δείπνον ως εξανέστημών, δώρους o & fenim ira accent exaίperabantur. Nος νε. Μαξιμίνος Εδέκωνα και Ορέσης εθεράπευσε,σηeικοίς έθή- blandis verbis Ienire . A cena ut furreximus, μασι, λίθοις Ινδικούς, αναμάνας δε τω Εδέκωνος Ορέ- Maximinus

Edeconem & Oredem donis demeσης αναχώρησιν,ορος τον Μαξιμίνον φράζει,ώς σοφός εί, τeri ftudens, fericis vetibus , & gemmis

Indiκαι άρισος,μή ο μοιασω τους αμφί το βασίλεια πλημμελή- is ditcetam verba faciens cum Maximino : σας, χωρίς δι αυτό επι δειπνον η Εδέκωνα καλοωες δω Sibi quidem, ait, illum probrum & prudentem ρους έτίμων. Απόρε 38 λόγο ως μηδέν έπιςαμένοις φανέλα- νίderi, φui non itidem, ut alii, quod reges oi

fenderet", commisisset : Etenim nonnulli företa τυς, και ανερωτήσασιν, όπως και η ποιον καιρόν περιωπται Oreste Edeconem , quem ad cænam invitaverant, Excerpt. de Leg.

E

Deum

[ocr errors]
[ocr errors]

donis coluerant. Nos autem harum omnium rerum Α μεν αυτός, τετίμηται δε ο Εδέκων και εδέν Αποκρινόμενος ignari , quo pertinerent Orestis verba non fatis

εξήλθε. τη δευτεραία ως έβαδίζομα, φέρομίωέπι Βιγίpercipientes, cum ex co sciscitaremur , quomodo, & qua in re defpectui effet habitus, & Edecon ho λαν, άπερ ημίν Ορέσης ειρήκει. δς δεεκείνον μη δειν χαmore affectus, nihil refpondit , & difcedit. Pρίtri- λιπαίνειν,ώς η αυτων Εδέκων μη τυγχάνοντας αυτόν μεν die cum iter faceremus, in Bigilam incidimus, cui

οπάονά π και σογραφία είναιΑττήλα,Εδέκωνα και τους πόν: quæ Orestes dixerat , retulimus · Ille vero ait, Oreitem non debere iniguo animo ferre, fi eadem λεμον άρισον, ως το Ούννογένες αναβεβηκέναι τον Ορέφην qua Edecon minime eter confecutus Orefeim πολύ ταυτα ειπών και την Εδέκωνι ίδιολογησάμλνος, έφα- " ειπών το bello clarum & genere

Hannah longelam di- σκενύσερον άρος ημάς, είτε αληθιζόμδυος, είπαοκρινόgnitate antecellere, Que cum Ioqueretur, patrio μωος , ως είπομο αυτό τα ειρημένα. μόγις σε αυτόν καταTermone Edeconem afatus , non multo poft nobis πραύναι,τραπέντα έπι τοις λιχθεσιν ως όργώ. αφικόμεEacconi ea, qua prius Ili dixeramus, epofilia νoι 3ες Ναιατών, έρημον μεν δρομο ανθρώπων των πόλιν, Deinde oύ εά, με τετuleramus, in Iram νεrtis , vix ως ποτ πολεμίων ανατραπείσαν εν δε τοις ιερούς κατα iptum ad ullam animi εquitatem revocare potui- λύμασι το νόσων κατεχομένων τινες ετύγχανον όγτες. everia & Polo Equata itaque eam detertam Oi B μικρον δε άνω τίποταμέ ον καπαρω καταλύσαντες (σύμnibus offendimus, præter quam quod in ruinis fa παντα και πιέπι τίω όχθίω εσέων Ιώ πλέα των πολέμω crarum edium erant quidam agroti. Paulo longius αναιρεθέντων ) τη επαύριον ορος Aγίνθεον η ν Ιλυρίοις a flumine ad yacua loca divertentes, ( omnia enim

ταγμάτων ηγέμιον άφικόμεθα, οπόρρω όντας Ναιασε, circa ripam erant plena offibus eorum, qui bello ce, Edit: Paris: ciderant ( poftridie ad Agintheum ordinum in Illy,

εφ' ώτα παρα βασιλέως άγγείλαι, και τας φυγάδας παραrico ductorem, qui non longe a Naiffo habitabat, λαβαν. τες λέιζ , πηγών Αττήλα έγέγραπτη, αυτόν acceffimus. Imperatoris enim mandata ferebant,

έδει αραδιδόναι. ήλθομεν όωες λόγες, και τες έφυγάδας ut reciperemus ab eo quinque transfugas, qui fep, temdecim numerum , de quibus ad Attilam fcrip- παραδοιώαι αυτον τοίς Ούννοις παρεσκοξάσαμεν ες φιλοserat, explerent. Hominem igitur convenimus φρονησάμενος, σαν ημίν απέπεμψε διανυκτερεύσαντες δε, & quinque profugos Hunnos tradere præcepimus

και το τσρίων και Ναιας τω πορείαν ποιησάμενοι έπια quos verbis confolatus nobiscum dimisit; Nocte transacta a montibus Naifli Ittrum verfus iter per Ιερον ποταμόν έςτι χωρίον έσβάλομεν σιωηρεφές, καμ: gentes, in vicum φuemdam opacum per obliquos πας δε και ελιγμές και περιαγωγής πολας έχον. ον ώπερ και Hexus & gyros & circuitus multos deferimur Hic cum in ea opinione essemus , ut in occasum iter ten,

ημέρας διαφανέσης, οιoμένοις έπι δυσμάς πορεύεθαι, τα dere exit inaremus , Emulac illuxit Sol exoriens Cλία ανατολή κατεναντίον ώφθη ώφθη ώσε τες απείρως fefe oculis noftris objecit. Iraque loci fitum igno- έχοντας και τα χωρίς θέσεως, αναβοήσαι, οία δή η ηλία* rantes exclamare , tamquam Sol, qui in opposita

εναντίαν ποιεμένα κατεναντίον ώφθη πορείαν κέτερα παparte conspiciebatur, contrarium solito cursum conficeret , & abhorrentia a constitutq rerum ordine

ραπα καθεστώτα σημαίνοντος . υπο δε και τα τοπε άνομαλίας designaret : Sed propter loci inæqualitatem via ea επι ανατολας εκείνο το μέρος έβλεπε και οδε. μη δε δυχωparte ad Orientem spectat. Ex illo difficili, & ar

μίαν εν πεδίω,καυτω υλώδει παραγενόμεθα εντεύθεν βάρduo loco ad plana & uliginosa devenimus. Hic nos barbari porticores in Scaphis unico

ligno conftan- βαροι πορθμείς αν σκάφεσι μονοξύλοις, άπερ αυτοί δένδρα tibus, quas arboribus sectis & cavatis adornant εκτέμνοντες κ.αγλύφοντες κατασκευάζεσιν,εδέχοντο ημάς. exceperunt, & fumen transmiserunt . Et lembi

και διεπόρθμευον ή ποταμόν, έχημών ένεκα παρασκευασάquidem minime ad nos traducendos , sed ad multitudinem barbarorum trajiciendam erant præpa μενοι και άλλα διαπορθμεύσαντες πλήθος βαρβαρικών , όπερ rati , quæ nobis in vią occurreret, quafi vellet At ημίν τίωοδόν απηντήκει, οία δή βελόμενον ως επι θήtilas, tamquam ad venationem , ad invadendos

ραν Αττηλα Σαβαίνειν ες των Ρωμαίων γω. τεο δε ώ πο-
Romanorum fines progredi. Hujusmodi erat At-
tilæ ad bellum contra Romanos apparatus , cujus

λέμε παρασκω ποιαμένω τώ βασιλεία Σκήθη,προφά-
gerendi occafionem fumebat, φuod transfgua non p σα τα μη πάντας αυτά τας φυγάδας δεδόθαι, περαιωθέν-
redderentur . Transmisso Iftro, quindecim fere
ftadiorum itinere cum barbaris emenfa , in cam-

πς δε τον Ιερον, και σιω τοις βαρβάροις ως οι πορευθέντες po quodam subsistere coa&ti sumus tantisper , dum

ταδίες, αν πεδίω τινι επιμένειν ιωαγκάθημεν, ώςε τες Edecon Attilam noftri adventus certiorem faceret, αμφί τον Εδέκωνα τω Αττήλα γενέθαι της ημετέρας αφίmanentibus interea nobiscum ex barbaris , qui nos

ξεως μωυτάς.καταμεινάντων δε σω ημίνκτ ξεναγησάνexteros erant deducturi. Circa vesperam nobis cænantibus , auditus eft ftrepitus çquorum ad nos ve

των υμας βαρβάρων' αμφί δείλωοψίαν δειπνον ημών αιnientium. Nec mora, duo viri Scythæ advenerunt, ρεμένων,κρότος ίππων ως ημάς έρχομένων ήκεέτο. και δη άνqui nos ad Attilam venire præceperunt · Nobis

δρες β Σκύθαι παρεγίνοντο, ως Αττίλαν

ημάς απιέναι vero prius eos ad cænam accedere rogantibus, de equis descendentes una convivium inierunt παρακελευόμενοι.ήμων καιρότερον έπι το δείπνον αυτες έλpostridie viam præeuntes demonftrarunt Qua die θαν αίτησάντων, υποβάντες τίππων διωχήθησαν και hora ferę octava ad Attilæ tentorią pervenimus

μινή δδε τη ύσεραία ηγήσαντο.παραγενομένων και ες τα Ατ-
Nam erant & aliorum plusima. Et cum in tumulo
&colle quodam tentoria igere, vellemus , obvii τήλα σκήνας,άμφιθ της ημέρας ώρα,πολαι και αυτών ετύγ-
barbari prohibuerunt, φuoniam Artile tentorium χανον έσαι, επίτε λόφετινός σκηνοποιήσαι βεληθέντων .οι
Barbarorum arbitrium locum tentoricoloca E επιτυχόντες διεκώλυσαν βάρβαροι,ώς της Αττήλαών χθa-
di capimus. Ηuc Edecon, Orches, Scotta & Te, μαλώ υπαρχέσης σκηνής. καταλυσάντων δε όπε τοις Σκύ-
liqui ex Scythis primores mox advenerunt , & θαις έδόκει Εδέκων και Ορέσης, και Σκότας, και έπρoι τενον
ex nobis quafierunt, Quarum rerum confequenda- αυτοϊς λογάδων, ήκον ανερώνες, τινων τυχαν έσπεδακό-
rum gratia hanc legationem susceperamus? Nos
vero invicem intueri, & tam ineptam percuncta ες, ή αρέσβειαν ποιέμεθα, ημών δέ τίω άλογον ποθαυ-
tionem admirari . Illi nihilominus perseverare , μαζόντων ερώτησιν, ευές αλήλες δρώντων και διετέλουν προς
& quo a nobis responsum elicerent , in turbas coi-

At foli Attila non aliis' Imperatorem όχλο της επικρίσεως ένεκα γενόμενοι εί πόντων δέ, Αττήλα
mandara exponere is to refpondimis. Quo δέχετροις λέγειν βασιλέα,
dicto Scorta offensus : Hoc fibi a suo duce præ νας ο Σκόττας απεκρίνατο, τα σφών αυτών ηγουμένου επι-
ceptum effe : vestra enim nobis in rebus ge-
rendis astutia & verfutia non eft incognita .

τάγμα αναι . ου και αν πολυπραγμοσύη σφέτρα παρ
Nos vero obretari , nufquam hanc legem legatis ημάς εληλυθέναι. φησάντων δε, μη τέτον επι τοις

[ocr errors]

&

[ocr errors]

re

« IndietroContinua »