Immagini della pagina
PDF
ePub

rea

[ocr errors]
[ocr errors]

qui ad fe

"εισί).

και

ex

[ocr errors]

λέγειν δε αυτώ ως έχoιός ε ω άε Ανατόλιος αρεσβεζό- A rum Thracie militum Dux & Prefectus. Nec

eniin Asimuntii illorum mandatis obsequebanμμος, ούτε Θεόδελος και τη στρατιωτών και ο Θράκιον τας

tur , quantumvis rationi consentanea ob oculos μάτων ηγέμιος έτε ο έπειθον, έτε τα "λογα προτείνον ponerent. Barbarus autem recenti victoria ela

tus , & ferus , prompte ad arma ferebatur . τες, τα μεν η βαρβάρου πεθαρρηκότος, καροχείρως ές τα

Romani contra , propter recens acceptam claόπλα ορμώντος αυτών δε κατεπτυχότων, δια τα αρουπάρ

dem , animis ceciderant. Nihilominus tanner ξαντα γράμματα παρά τας Ασημοιωτίας έσελον , ή εκ Asimuntiis per litteras significarunt , ut Roδιδόναι της παρ' αυτές καταφυγόντας αιχμαλώτας Ρω manos captivos quofcumque nadi essent,

ftituerent ,

aut pro unoquoque captivo duoμαίες, ή υπερεκάσε δώδεκα τιθέναι χυσες, διαφεθίώαι decim aureos penderent ,

& Hunnos captiδε και τες αιχμαλώτας Ούννους . οι δε τα αυτούς έπιςαλμέ vos liberarent Quibus litteris lectis ,

Roνα αναγνώες, φασαν' τες μεν παρ' αυτούς καταφυγόντας manos , qui ad se confugiffent , liberos abire

sivisse Scythas vero , quotquot in eorum Ρωμαίες αφίναι επ' ελευθερία Σκύθας δε όσες αιχμα

manus veniflent

trucidaffe refponderunt λώτες έλαβον ανηρηκέναι δύο δεσυλαβόντας έχειν. Δια Duos tantum captivos habere , propterea quod το κτες πολεμίες, με τίω γενομένω επί χρόνον πολιορ

hostes dum in obsidione fuerunt , in infidiis

collocati , nonnullos ex juvenibus , qui ante κίαν εξ ανάδρας επιθεμένες στην ορο τα φρεείε νεμόντων B municiones greges pafcebant , rapuerunt , quos παίδων άρπάσαι τινάς, ες α μη πολάβοιεν' εδέ τες νό nisi reciperent, captivos jure beili fibi acqui

Sitos , minime reftituturos · Hæc renuntiarunt μω πολέμε κτηθέντας αποδώσειν. ταύτα απαγγαλάντων

qui ab Asimuntiis venerunt . Quibus auditis την παρά τας Ασημουντίες άφιγμένων τω τε Σκυθών

Scytharum Regi , & Romanis Principibus plaβασιλά, και τους Ρωμαίοις Αρχεσιν έδόκει μεν αναζητάθαι cuit exquiri juvenes, quoς Afimuntii raptoς eiες οι Ασημούτιοι έφασαν αρπάθαι παϊδας . έδενός δε se querebantur , Sed nemine reperto , Barbari

ab Asimuntiis capti funt dimiflio , prius tamen φανέντες, οι παρα τοις Ασημοιωτίοις βάρβαροι απεδόθη fide a Scythis accepta ,

nullos Alimuntios capσαν , πάσας τη Σκύτων δόντων, ως παρ' αυτοίς οι παίδες tivitati mancipatos penes se habere · Jurave

runt etiam Afimuntii, Romanos , εκ" ίασαν. επωμνύοντο δέκ οι Ασημουώτιοι, ως οι παρα

effugiffent , libertate donaffe , quamvis adhuc σφας καταφυγόντες Ρωμαίοι επ' ελόθερία αφοίθησαν.

multos in sua potestate haberent . Nec enim ώμνυον δε περ παρα σφίσιν όντων Ρωμαίων. εε sibi pejeraffe videbantur , modo fuos a barπίορκον ώοντο όρκον όμνιόαιιπι τη σωτηρία την έκφ σφε

barorum servitute salvos , & incolumes præ

Rarent. τέρα γίνας ανδρών.

Pace facta , Attilas rursus legatos ad RomaΟτι γενομένων τη σπονδων, Αττίλας αυθις παρά τας C nos Orientales mittit , qui transtugas repeteέωες έπεμψε φρέσβεις, φυγάδας αίτων . οι δε τας αρεσ

rent · At illi legatos per quam humaniter

ceperunt , & plurimis donis ornatos, cum nulβδιομένες δεξάμενοι , πλείςοις δώροις θεραπεύσαντες,

los perfugas apud se esse asseverassent , dimiαπέπεμψαν , φηγάδας μη έχειν φήσαντες . πάλιν ετέρες serunt . Misit & iterum Attilas alios legatos , έπεμψε χρηματισαμένων δε και αυτών, τρίτη παρεγένετο

quibus quoque amplis muneribus ditatis, ter

tia ab eo poft illam , itidem quarta legatio αρεσβεία, και τετάρτη μετ' αυτίώ. οσο ες των Ρωμαίων α

advenit . Ille enim Romanorum liberalitatem, φορων φιλοτιμίαν, ώ έπoιoιώτο. ουλαβεία η μη παρα qua utebantur veriti , ut a fæderibus barbari

discederent , ludibrio habens , novas subinde βαθέωσα τας σoνδας, όσες και επιτηδείων δι' ποιείν εβέ

Edit. P.itis.

causas fingebat , & vanas occasiones legatorum λετο, επέμπεπαρ' αυτές αιτίας τε αναπλάττων, και προ mittendorum excogitabat, & ad suos necessarios, pag. 37 φάσεις έφευρίσκων κανάς . οι 3 παντι υπήκοον επιτάγμα quos liberalitate comple&ti volebat , eas legaτι, και δεσπότε ήγωτο το αρόςαγμα , όπερ αν εκείνο πα

tiones deferebat · Romani vero.in omnibus At

tilæ dicto audientes erant, & que præcipiebat Doρεκελεύσατο. Ο μόνον προς αυτόν ανελέθαι πόλεμον mini ja

mini jussa ducebant. Non solum enim a bello contra όλαβούτο, άλλα παρθυαίες εν παρασκευή τυγχάνον eum suscipiendo eorum rationes abhorrebant , sed τας έδεδίασαν, και βανδίλες τακι θάλατταν περάττοντας, D Salogai maritinas Oras exabant, & Ilias

, & Vanκ Ισαύρες Φρος ή λησίαν δχανισαμένες, και Σαρακίωες της

ros, qui prædis , & rapinis graffabantur, & αυτων επικρατείας ή έω καταξέχοντας, και τα Αιθιοπικα Saracenos , qui regiones ad Orientem excursio

nibus vaftabant , metuebant. Praeterea gentes έθνη σωωισάμενα . διο δω πταπεινωμένοι, ή μεν Αττή λαν

Æthiopum in armis erant , & defectionis conεθεράποιον ορος και τα λοιπα έθνη έπαρώντο παρατάτες

silia agitabant . Itaque Romani animis fract i θαι,δυνάμεις τε αθροίζοντες και στρατηγές χειροτονοιώτες. Attilam colebant, tantisper dum exercitus comΟτι και αύθις Eδήκων ήκε φρέσβυς, ανήρ Σκύθης, μέγι- Parabant , & duces forriebantur.

Edecon vir Scytha , qui maximas res in belσαν πόλεμον έργα δίααναξάμμος,σω Ορίσι. ός τε Ρω

lo gesserat,

venit iterum legatus cum Oreste. μαικα γένες ών, ώκει η σορός το Σάω ποταμώ Παιόνων Hic genere Romanus Pæoniam regionem ,

, ad

Saum fitam, incolebat , quæ ex fædere inito χώραν, τη βαρβάρω κι ας Αετία σρατηγέ τήν εσπερίων

cum Ætio Romanorum Occidentalium Duce, Ρωμαίων συνθήκας υπακέασαν ετος ο Εδήκων, ες τα βα

barbaro parebat . Itaque Edecon in palatium σίλεια παρελθων, αποδίδε τα παρα Λττήλα γράμματα,

admissus 'Imperatori litteras Attilä reddidit, εν οις έποιείο της Ρωμαίος και αιτία φυγάδων πέρανθ'

in quibus de transsugis non redditis quereba

qui nisi rederentur & Romani a coών ήπείλειέπι ταόπλαχωρεάν,εί μη αποδοθεί εν αυτώ , Ε Ιenda terra abtinerent, quam bello captam fue αφίξονται Ρωμαίοι ή δορυάλωτον αροιώτες είναι δε μηκος ditioni adjecerat , ad arma iturum minabatur.

Ea vero, fecundum Iftrum a Paonibus , μεν αυτής και το ρεύμα το Ισρα, από Παιένων έχει νό

ad

Novas usque Thraciæ in longitudinem exterβων Θρακίων το δε βάθος,πέντε ημερώνοδόν. * αγο

debatur . Latitudo autem erat quindecim dion ραν,δέν Ιλλυριούς,μή ορος την όχθη το Ισρου ποταμι γί rum itinere. Neque vero forum celebrari , ut νεθαι,ώσπερ και πάλαι,άλ Ναιασω ω όριον,ως επ' αυ

olim, ad ripam Istri , sed in Naiso , quam ur

bem a fe captam, & dirutam , quinque dieτε οιωθεισαν, η Σκυθών και Ρωμαίων ετίθετο γής πέντε

rum itinere expedito homini ab Iftro distanμερων οδον ουζώνων ανδρι Ισρε απέχασαν ποταμέ.αρέσ tem , Scytharum , & ditionis limitem confti . βεις 3 εκέλευσε @ρος αυά αφικνείται τις περισ αμφιβό tuebat · Legatos quoque ad fe venire juffit , λων διαλεξoμένες, και επιτυχόντων, αλα υπατικών αν

controversa disceptaturos , non ex quolibet ho

minum genere , & ordine, fed ex Confularibus δρων τες μεγίσες.8ς οι εκπέμπειν ευλαβηθεν αυή δεξά illuftriores , quos mittere libuerit , quorum ex

Excerpt. de Legat.

[ocr errors]

tur

[ocr errors]

D

[ocr errors]

cipiendlorum gratia in Sardicam defcenderet. His A μυον σφάς, ές τίω Σαρδικίω διαβάσεθαι. τέτων αναγνω-
litteris lectis , digresso ab Imperatore Edecone

θέντων βασιλα την γραμμάτων, ως υπεξήλθω ο Εδή-
cum Bigila , qui ea, quæ Attilas verbis Impeta-
tori denuntiari voluit, interpretaturus venerat, κων σω τω Βιγίλα, έρμωδίσαντι όσαπερο βάρβαρος α-
cum reliquas quoque domos obires in confpe- ποσόματος έφρασε η Αττήλα δεδομένων ες επροις οί-
&tum Chrysaphii ipsius Imperat. satellitis venit:
is plurimum auctoritate, & gratia apud Impera-

κες παρεγένετο, ώςε αυτόν Χρυσαφί ως βασιλέως υπασ-
torem valebat , Admiratus erat barbarus Re πισή, οία δή τα μέγισα διωαμένω, ές όψινέλθών απε-
giarum domuum magnificentiam . Bigilas autem , θαυμασε τη βασιλείων οίκων περιφάνειαν. Βιγίλας δε,
fimulatque barbarus in colloquium venit cum

ως τωXρυσαφίωές λόγες ήλθω και βάρβαρος , έλεγαν έρ-
Chrysaphio , interpretans retulit , ut laudasset
Imperatorias ædes, & Romanos beatos duceret , μωδίων, ως έπαινοί και ο Εδήκων τα βασίλεια, και τον παρα
propter affluentes divitiarum copias · Edeconí σφίσιν μακαρίζοι πλετον. ο δε Χρυσάφιος έφασκεν,έσεθαι
Chrysaphius dixit , Fore eum hujusmodi do-
muum , quæ aureis tectis præfulgebant, compo-

καυτόν οίκων τε χυσοσέγων και πλούτο κύριον , άγε περittem, & opibus abundaturum, i relita Scythia, δοι μεν τα παρα Σκύθαις, έλoιτο δε τα Ρωμαίων. τα δέαEdit. Parifi ad Romanos se conferret. Sed alterius domini

ποκριναμένου ως και ετέρε δεασότα θεράποντα, αύδι και κυρία pag. 38.

servum , Edecon ait , nefas eft eo invito, tan-
cum facinus in te admittere Quanvigo B έθέμις τέτο ποιείν επωθάνετο και δίνεχος, άγε ακώλυτης
Eunuchus, an facilis illi ad Attilam

pateret

αυτό και παρακ Αττίλαν είη είσοδος,κδιώαμιν παρα Σκύ-
aditus, & qua poteftate præditus apud Scythas θαις έχειν τινα, τα δε Σποκριναμένε, ως και επιτήδειος είη
effet. Ille fibi neceffitudinem intercedere cum
Attila , refpondit, & decretam sibi cum nonnul-

τω Αττήλα, και αυτά άμα τοις εις τάο αποκεκριμένους λο-
lis aliis Scythiæ primoribus ejus cuftodiam , γάσιν εμπιστεύε3 φυλακήν εκ εξαδοχής δε, γ ρητας ημέ-
Nam per vices unumquemque eorum præscrip ρας, έκαςον αυτων έλεγε μεθ' όπλων φυλάττεινή Αττίλαν.
tis diebus, cum armis circa Attilam excubias age-
re. Tum Eunuchus , si qua fides, inquit , fe ma-

έφασκνο δίνεχος, άπερ πίσως δέξοιτο, μέγισα αυτώ
ximorum bonorum illiauctorem futurum. Cui rei ερεών αγαθά δείθαι χολής, ταύτίω και αυτό υπάρχειν ,
tractandæ otio opus effe. Hoc vero fibi fore , fi εγε παρ' αυτον έπι δειπνον έλθοι χωρίς Ορέσουτάλων
poft cæpam rediret, fine Oreste, & reliquis legatio-
nis comitibus . Facturum pollicitus barbarus, ci-

συμαρεσβουτων. υποχόμιος δε τετο ποιείν,έπι ή έσίασιν
bo sumpto, ad Eunuchum pergit. Tum per Bigi αρος και συνεχoν παραγενόμμος,και σο το Βιγίλα ερμιωει
lam interpretem , datis dextris , & jurejurando δεξιας και όρκες έδοσαν. ο μεν συνεχος,ως εκ επί κακώ τω .
utrinque præftito, ab Eunucho, de rebus , quæ

al. Εδ. 19. Edeconi minime damno, fed fructui & commodo

"Εδή κωνιάλ έπι μεγίσοις αγαθοίς, τες λόγες ποιήσοιelent , verba faturum, ab Edecone Γε , φuia fibi c το' ο δε,ως εκ οξείπoι το αυτί ρηθησόμμα,εί και μη πέραcrederentur, non enuntiaturum

etiamsi exequi

της κυρήσοι. τότε δή ο συνεχος έλεγε τω Εδήκωνι, αδιαβας
nolet. Tunc Eunuchus Edeconi dixit. Si in Scy-
thiam rediens Attilam fuftulerit, & Romanorum

ες και Σκυθικίω ανέλoιά Αττίλαν, και παρα Ρωμαίες ήξει,
partibas accefferit, vitam in magnis opibus beate

έσεθαι αυτο βίον ο δαίμονα,κ πλετον μέγισον. τα δευ-
traducturum. Eunucho Edecon affenfus adjecit. Ad ποχoμένα, και φήσανπς έπι τη πραξα δεθαι 20 ημάτων,
hanc rem peragendam, opus esse 'pecuniis , non
quidem multis , sed quinquaginta auri libris , quas

δ"πολώ δεάλλα ποντήκοντα λιβών χρυσίου, δοθησομέ- πωλλων. militibus, quibus praeffet, qui fibi ad rem impi

νων τω υπ' αυή πλήθει,ώςε αυτω πλείως συνεργήσαι τωρος pg: 39 gre exequendam adjumento effent , divideret . ή επίθεσιν. και τα ανέχετο χυσίων παραχήμα δώσεινό

Cum Eunuchus, nulla mora interpofita , dare vel-
let, dixit barbarus, fe prius ad renuntiandam le-

πoχoμένα,έλεγαν οι βάρβαρος, αποπέμπεται μεν αυτ α-
gationem dimitti oportere , & una fecum Bigilam, παγγελoιώτα τω Αττίλα περι και αρεσβείας. συμπέμπε-
Attilæ de transfugis responsum accepturum, cum θαι δ' αυτώ Βιγίλαν και παρα τα Αττήλα επι τοις φυγά-
quo de ordine componendæ rei ageret, qui quo-

σιν απόκρισιν δεξάμενον.δί αυτά και περί τα αυτά χρυσία
que, quando facto opus esset , viam auri deferendi
iniret. Εtenim Attilam fe , fimul atque redierit

μίωύσαν, και ενδόπον το εκπεμφθήσε). απεληλυθότα
percunctaturum , reliquos omnes, quis mune-
το ibi i argiris, & quante Becanigalia D εγώασερκ τες άλλες πολυπραγμονήσαι ο Αττίλαν, τις
Romanis dono date. Neque id celare, per col-

ε αυτώ δωρεα, κόπόσα παρα Ρωμαίων δίδοται χρήματα,
legas , & comites licitum fore . Vifus eft Eu μη οιόντε δε ταύτα αποκρύπτειν, δια της συμπορόύομένες.
nucho barbarus recta fentire, & ejus eft ample έδοξε δή τώ δενάχω ευ λέγειν, και η γνώμης ή βάρβαρον α-
xus sententiam . Itaque a cena dimisso ad Im-
peratorem consiliuni initum detulit

qui Mar

ποδεξάμνος, αποπέμπει με το δείπνον, και επί βασιλεία
tialium magiftri officiorum munere fungentem , φέρει και βαλίώ. δς Μαρτιάλιον ή μαγίσρε διέποντα αρ-
ad fe venire jussum docuit coventionem cum χίω οροσμεταπεμψάμμος , έλεγετας ορος και βάρβαρον
barbaro factam : id enim illi credi, & committi
jure magiftratus , quem gerebat , neceffe fuit.

συνθήκας ανάγκη δε εθαρρείο η αρχής πασών και της βα-
Naim omnium Imperatoris confiliorum magister σιλέως βελώνη μάγισρος κοινωνός

, δια δω τι ε αγγελια-
eft particeps, fub cujus cura funt Tabellarii, in φόρων και ερμωέων και στρατιωτών αμφι και βασιλείαν φυλα-
terpretes, & milites , qui Palatii custodiæ depu-
tati funt. Imperatore autem, & Martialio de to-

κουπ' αυτ ταττομένων έδόκει δε αυτούς βολούσαμένοις ή
ta re confultantibus , placuit, non folum Bigilam, προκειμένων πέρι μή μόνον Βιγίλαν,αλαδο κ Μαξιμίνον
fed & Maximminum legatum mittere ad Artilam Ε εκπέμπειν αρεσβευόμιον παρα τον Αττή λαν.

Bigila insidiarum in Attilam manifefte convi-
ito , Attilas ablatis ab eo centum auri libris

Οτι φωραθέντα ή Βιγίλαν επιβαλλόμδυον τω Αττίλα και
quas a Chrysaphio acceperat, ex templo Ore 8 χρυσία πας εκαή λίβας τας παρασ χρυσαφία ή δυνέχε
ftem & Eslam Conftantinopolim misit, juffitque σαλείσας αρελoμένα παρευθύς έπεμπεν Ορέσης και Ησλαν
Orestem crumena, in quam Bigilas aurum , quod
Edeconi daretur , conjecerat , collo impofita in

ο Αττίλας ές και Κωνσταντίνα,ένταλάμιος, μέν Ορέσην το
conspectum Imperatoris venire , atque Eunu Βαλάντιον,ών υπερέμβεβλήκει Βιγίλας ο χυσίον Εδή-
chum interrogare,

num hanc crumenam nof κωνι δοθησόμενον,τωσφετέρω περιθέντα δαχήλο έλθέντε
fet ? Deinde Eslam hæc verba ore proferre

παρα βασιλέα,κ) αυτό επιδείξαντα και το ανέχω, ανερω-
Theodosium quidem clari patris & nobilis ef-
fe filium Attilam quoque nobilis parentis esse ταν,είγε αυτό επιγινώσκιες δεΗσλαν λέγειν από σόμα-
ftirpem , & patrem ejus Mundiuchum acceptam πς ο μεν γεγονότος είναι παθος ή Θεοδόσιον παίδα, ευκαι
a patre nobilitatem integram conservasse : Sed

και αυτον φώτικη πατέρα Μανδίεχον διαδεξάμενον δια-
Theodosium tradita a patre nobilitate ex-
cidisse , quod tributum fibi pendendo , fuus φυλάξαι και γίνειαν. ταύτης 5: Θεοδόσιον εκπεπτωκότα

[ocr errors]
[ocr errors]

&

[ocr errors]

eorum

"at. δημο

ad

Ro

[ocr errors]

Scuro'er dural Thee
) 75 cops amazwyle upisódekor.s' S- A fervus effet effectus : Non igitur justam-rem fa-

cit, qui praftantiori, &ei , quem fortuna domi-
καιον δω ποιεί και τη βελτίωνε κλεν αυτώ ή τύχη δεασότίω

num demonstravit , tamquam seryus scelestus ανέδειξω, ως πονηρος οικέτης λαθριδίως επιτιθέμδυος. & improbus clandestinas Anfidias paret. Νeque

se prius criminari illum eo nomine deftiturum ου λύσωνόω τίω αιτίαν, έφη, την εις αυτόν αμαρτημένων,

quam Eunuchus ad fupplicium fit traditus . Atει μήγε τον ανάχον έκπέμψοι ορος κόλασιν. και ετοι μεν

que hi quidem cum his mandatis Constantinoέπι τοίς εις τίω Κωνςαντίνα παρεγένοντο.σωωηνέχθη δε polim pervenerunt. Εodem quoque tempore acτον Χρυσάφιον εξαιτείται και παρα Ζώωνος. Μαξιμίνου sidit, Chryfaphium a Zenone ad penam deporci.

Maximinus enim renuntiaverat, Attilam dicere,
η ειρηκέναι η Λττίλαων απαγγείλαντος , χρώαι βασι-

Decere Imperatorem promissa adimplere
λέα πληρο Φυσόγεσιν, και τον Κωνστίφτίω γιωαίκα Constantio uxorem , quam promiserat , dare
διδόναι, ίώουδαμώς παρα τίω εκείνα βαλω ετέρω καπν hanc enim, invito Imperatore, nemini fas fuisse

ducere : aut qui contra ausus fuisset , pænas lue-
γυνθήναι οιονε ω. ή οτολμήσας εκδεδώκει δίκας ή

ret, aut fi eo Imperatoris res deduciæ effent, ut τοιαύτα τα βασιλέως έσιν, ώςε μηδε τη σφετέρων κρατεν qui fibi fubditi erant

minime compos οικετών, καθ' ών συμμαχία (είγε βούλοιτο ) έτοιμον εί esset, se auxilium ferre paratum , quo eos suæ ναι πραχάν. εδείχθη τιό Θεοδόσιος τον θυμόν, και δημό- τoluntari obfequentes redderer. Sed Theodorfius

iracundiam suam palam fecit, cum bona puellæ
σιον τω της κόρης ουσίαν ποια.

B in publicum redegit :
Οτι ως ηγγέλθη το Λττήλα, τον Μαρκιανον ές του

Cum primum Attilæ nuntiatum est , Martia

num post Theodosii mortem ad Imperium * ίω Ραμαι και παρεληληθέναι βασίλεια,μετα τω Θεοδο

pervenisse & quæ Honoriæ acciderant , σία πλουτώ ηγγέλθη δε αυτό και τα 3 Ωνωρίας περιγε- eum , qui in Occidente rerum potiebatur , miγενημένα φρος μεν των κρατοώτα έσερίων Ρωμαίων - fit , qui contenderent, Honoriam nihil fe indiσελε τες διαλεξαμένες, μηδέν Ωνωρίαν πλημμελειθαι, aeturam popondiΠet. Mitt & ad Romanos in

gnum admififfe, quam matrimonium secum conιω εαυτώ αρος γάμον κατενεγγύησε. τιμωρήσειν δε αυτή, Orience , tributorum conftitutorum gratia Sea ει μη και τα και βασιλείας Απολάβη σκήπβα. έπεμπε δε και

re infecta legati utrinque sunt reversi . Et

enim qui Occidentis Imperio præerat, responαρος τες εώες Ρωμαίες, η ταχθέντων φόρων ένεκα .απρα

dit, Honoriam ipfi nubere non poffe , quod
κτων δεοξ αμφοτέρων την αυτα επανελθόντων πρέσβεων

jam alii nupfiffet : Neque Imperium Honoriæ
(οι μεν της εασερίας απεκρίναντο,Ωνωρίαν αυτοές γά deberi . Virorum enim, non mulierum ,
μον ελθών μήτε δώαθαι , έκδεδομένων ανδρί σκήπβον

manum Imperium esse · Qui in Oriente impe

rabat, se minime ratam habere tribuci illatioδε αυτη μη οφείλεται θηλειων,αλ' αρρένων η Ρω nem, quam Theodosius consenGffet. Quiefcen

bellum minanti viros μαικής βασιλείας αρχή οι δε έω,έφασαν έχυποσήσεθαι ti munera largicurum

& arma objedturum . Nec enim vires & coτίω τα φόρα απαγωγω,ωο Θεοδόσιος έταξε και ησυχάζoντι μεν δώρα δώσειν, πόλεμον δε απειλοκώτι όπλα και CEOFi Itaque Acrilas in varias diara- Edit. Pari.

& illi in dubio hærebat pag. 49. άνδρας επάξειν , της αυτέ μη λαπομένης διωάμεως λέμε- animus , quos primum aggrederetur · Tan

dem melius rem fe habituram vifum eft , ad
ρίζετο δω τίω γνώμίω, και διηπόροι ποίοις αγόπρον επι-

periculofius bellum sese convertere
θήσεται, και έχειν αυτώ έδόκει καλώς, έως επι τον μείζονα Occidentem exercitum educere . Illic enim
ξέπεσαι πόλεμον , και ες τίω εασέραν σρατά'εθα της μά- ibi rem fore non folum cum Italis fed

etiam cum Gotthis & Francis : cum his , ut
χης αυτώ μη μόνον αρος Ιταλιώτας , αλλα και ορες Γότθους

cum ingentibus divitiis και Φράγγες έσομένης. αρος μεν Ιταλιώτας, ώςτε τίω Ωνω

rem acciperet : cum illis , ut Genserichi gra-
είων μετά τη χρημάτων λαβών προς και Γότθες, χάριν tiam promereretur :

At Francos bello laceffendi
Γεζερίχω κατατιθέμμον.

Regum ipforum obitus., & de regno inter li-
Οτι τώ Λττήλα ώ τα ωρος Φράγγες πολέμα πρόφα- beros controverfia Seniori Artifas fudebat ,
σις , ή τα σφών βασιλέως πλούτη , και της αρχής των juniorem Aetius tuebatur , quem Romæ vidi-
εκείνου παίδων διαφορά τα πρεσβυτέρου μεν, Λττήλαν

mus legationem obeuntem , nondum lanugine

efflorescere incipiente , flava coma , & capillis τα δε νεωτέρα, Αίτιον έπι συμμαχία επάγεται έγνωκό- propter denficatem, & magnitudinem fuper της .δν μ τίω ρώμίω είδομεν πρεσβδόμενον, μήπωιέλα hunteros cfufis Hunc etiam Aerius in ilium ξανθόν τω κόμίω , τοις αυτα περικεχυ-Dadopraverat, & plurimis donis ornatum, ad Im

peratorem , ut amicitiam , & focietatem cum μένω δια μέγεθος ώμοις θεον δε αυτονο Αέτιος ποιη eo faceret, miferat. Sed Attilas antequam in σάμενος παιδα, και πλείσα δώρα δες και άμα το βασι

eam expeditionem ingrederetur , rursus legatos λεύoντιεπι φιλία του ομιχμία απέπεμψε . τέτων ένε

in Italiam misit , qui Honoriam pofcerent. Et

enim secum matrimonium pepigisse : cujus rei κα ο Αττίλας τίω εκφράτειαν ποιήμνος , αύθις των ut fidem faceret, annalum ab ea ad fe miffum αμφ' αυτον αϋδρας ές τίω Ιταλίαν έπεμπεν , ώςε τίω per legatos , quibus tradiderat , exhiberi manΩνωρίαν εκδιδόναι είναι γαρ αυτώ ήρμοσμένω προς davit. Itaque Imperi partem ibi Valentinianum γάμον, εκμήριον ποιέμενος τον παρ' αυτής πεμφθέντα reliquiet, fed hac iam frater , que ejus erat δακτύλιον, δνη επιδειχθησόμενον εσάλκει παραχωρείν εvaritia , & cupiditas , Privarat. At Romani δε αυτών Βαλεντινιανών και τα ημίσεως και βασιλείας μέρες

Hesperii in prima sententia perftiterunt, & At

tilæ mandata rejecerunt .
ως και Ωνωρίας διαδεξαμένης μεν παρα παξος ή αρχω, Attilas, vaftata Italia , ad fua fe retulit, &
που της δέτι τα αδελφού αφαιρεθισαν πλεονεξία. ώς δε οι Romanorum Imperatoribus in Oriente bellum,
εσπέρμοι Ρωμαίοι , της προτέρας έχόμιοι γνώμης και προς

& vaftitatem denuntiavit , propterea quod tribu

tum sibi a Theodosio constitutum non folvebatur. εδέν των αυτώ δεδογμένων υπήκκον έχετο μάλλον και Ε Ardaburius Aparis filius ad Damascum Saπολέμου παρασκευής παν το μαχίμων αγείρων πλήθος.

racenos debellavit · Eo Maximino Duce , & Οτι ο Αττίλας μετά το και Ιταλίαν άνδραποδίσαθαι,έ

Prisco hujus historiæ scriptore advenientibus

offenderunt Ardaburium cum Saracenorum leαξας. πι ασφέτερα " αναζίξαι, τις κρατάσινή εώων Ρωμαίων gatis de pace trattantem.

πόλεμον και ανδραποδισμόν της χώρας κατήγγειλω , ως μη εκπεμθέντος τα παρα Θεοδοσίου τεταγμένου φόρου.

Οτι Αρδαβούριος και τα Ασπαρος Σαρακηνούς επολέμαι και η Δαμασκόν εκείσε παραγενομένου Μαξιμίνα τα σρατηγού , κ Πρίσκου τα συγγραφέως , δρον αυτόν τοϊς Σαρακίωών πρέσβεσει περί ειρίύης διαλεγόμμον. Excerpt. de Leg

Dij

& in

[ocr errors]
[ocr errors]

Honoriam

in

UXO

[ocr errors]

causa fuit

[ocr errors]
[ocr errors]

num

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

centum

[ocr errors]
[ocr errors]

nem ,

[ocr errors]

ciunt

&

rant

[ocr errors]
[ocr errors]

tu

Blemmyes ,

& Nubades a Romanis vi- A Οτι Βλέμμυες και Νουβάδες ηττηθέντες υπό Ρωμαίων, eti, legatos ex utraque gente ad Maximi

πρέσβεις παρα τον Μαξιμίνον έπεμπον εξ αμφοτέρων

miserunt pacis exorandæ gratia quam se servaturos fpondebant , quoad usque εθνών , ειρίύης περί βελόμενοι σένδεθαι. και ταύτίω διαMaximinus in Thebanorum regione commora τηρήσαι έφασαν, εφ' όσον ο Μαξιμίνος και Θηβαίων εγκαταretur · Illo vero , ad id tempus abnuente fædus icere , fubjecerunt se quamdiu Ma

μένοι χώραν. * δε μη προσδεξαμένα επί μόνο απένδεθαι κimino vita fuppereret, in oficio futuros , τοσέτω έλεγον, έχει αυτα ζωής μη κινήσεων όπλα. ως nec moturos' arma Hac quoque conditione , έδετες δουέρες ή πρεσβείας προσίντο λόγες, εκατοντάquam legati offerebant rejecta

τεις έθετο πονδάς άναις έδόκει Ρωμαίων μεν αιχμαλώ-
annorum inducias indulfit. His federibus pla-
cuit captivos Romanos , qui & hoc , & των αϋδ λύτρων αφείθαι, άτε κατ' εκείνω, είτε καθιερω
fuperiore prælio capti erant fine ullo redem έφοδον ήλω, τα δε τότε απαχθέντα ποδοθώαι βοσκήμα-
pționis pretio liberos dimitti

Pecora tunc
Edit. Pasir abacta reddi
& fumptuum æstimationem re-

τα, και των δαπανηθέντων κατατίθεται τίω ποτίμησιν pag. 41. ftitui . In eas conditiones obfides ex nobi ομήρες δέ τες και γεγονόπας παρα σφίσι δίδοθαι , ώσεών lioribus dari . Liberam effe fecundum anti

ένεκα ή πονδων είναι δε αυτούς και η παλαιον νόμον ακώquam legem e templo ad fe Ifidis trajectio

λυτον και εις το Γερον την Ισιδος διάβασιν, τα ποταμίου σκάneque per eos, qui in Ægypto foffis Havi funt prapoiei , impediri . Crra enim B φες Αιγυπτίων εχόντων και επιμέλειαν , ενώ περο άγαλtempore barbari

ftatuam Deæ e templo, in μα η Θεά αντιθέμενον διαπορθμέυεται.έν ρητών οι βάρquo eft collocata

domum importantes traji& oraculis ab ea fumptis, rursus in in

βαροι χόνωές ή οικίαν διακομίζοντες το ξόανον , πάλιν fulam , falvam , & incolumem reducunt. Con αυτό αης ηeμασάμνοι ές τίω νήσον απoσώζεσιν έμπεventiones cannis exaratas , clavis ferreis re δωθίώαι τoίνων το φίλαις ερω πας σωθήκας έδόκει & ad eam rem mex εμs Recetariis HOnli2 του Μαξιμίνω, επιτήδειον όν επέμποντο μετεξέγεροι li . Adfuerunt etiam ex Blemmyis , & Nuba νοντο δεχτ Βλεμμύων και Νεβάδων οι ας πονδας dibus aliqui, cum fædera in iniula deponeren αν

τη νήσω τιθέμενοι. έγγραφέντων δε την συνδεξαύτων, tur .. Sic igitur patis in fcriptis redactis, obfidibus traditis , ex his qui dominatum exer

και ομήρων παραδοθέντων ( ήσαν δε των τε τυραννησανcuerant, aut ex filiis eorum , quod in hoc bel των εισο τυράννων γεγονότων , όπερ έδε πώποτε αν τώδε Io minime adhuc contigerat , neque umquam an- τω πολέμω εγένετο ου ποτε η Νεβάδων και Βλεμμύων tea ad hoc usque tempus , Blemmyorum filii, oblides apud Romanos fue

ρά Ρωμαίοις ωμήρουσαν παίδες ) σιωίωίχθη δε τον Μαaccidit Maximinum in morbum incide ξιμίνον ανωμάλως διατεθίώαι το σώμα , και αποθανείν ή dere & . Potquam vero de sus obic δε τε Μαξιμίνετελάτίω μαθόντες οι βάρβαροι, τές τε

barbaris nuntiatum eft , vi obsides eripuerunt , & regionem excursionibus vaftarunt. ομήρες αφείλοντo βιασάμενοι, και του χώραν κατέδραμον. Gobazes legatos misit ad Romanos quibus ότι Γωβάζης αρεσκούεται παρα Ρωμαίες Ρωμαίοι δε αRomani responderunt , fe a bello cessaturos, πεκρίναντο τους παρα. Γωβάζε σαλάσι αρέσβεσινι,ώς αfi regnum aut ipfe deponeret aut a filio . Nec enim fas effe , fecundum an

φέξονται τα πολέμε, άγε ή αυτος Γωβάζης απόθοιτο τίω tiquam regionis legem , duos fimul dominari αρχω, ή γουω παίδα της βασιλείας αφέλoιτο θέItaque oportere , aut ipfum Gobazem ejus filium regnare in Colchide , atque ita

μις της χώρας αμφοτέρους ήγεμονούσαν παρα τον παλαιον bellum folveretur . Legatos Euphemius intro

θεσμόν. ώςε "δε θάτερον βασιλόύειν, Γωβάζω,ή τον αυduxit. Is magiftri officiorum dignitatem ad τα παϊδα της Κολχίδος και τήδε λυθίώαι τον πόλεμον.Ευeptus , prudentia

& cloquentia clarus , fub φήμιος εισηγήσατο, τίω τα μαγίσρε διέπων αρχίύ δς έMarciano Imperatore in reipublicæ administratione floruit , multosque præclaros viros Im

πισωέσα και λόγων αρετη δόξαν έχων, Μαρκιανού τα βαperatori consiliis adhibuit. Hic quoque Pri

quoque Pri- σιλέως και ταραγμάτων έλαχαν επιβοπήν. πλείσων ή scum scriptorem hujus historiæ in partem cu δ' βαλεθέντων εκείνω καθηγητής έγένετο δς και Πρίσκον, rarum Imperii vocavit · Gobazes igitur , sibi delata optione , regni infignia depotuit ; &D τον συγγραφέα της και αρχής φροντίδων, εδέξατο κοινωνόν. elegit cedere filio regnum. Et ad Imperato της δε αιρέσεως της αυτώ δοθείσης. ο Γοβάσης άλετο της rem misit , quandoquidem uni folum jam

βασιλείας παραχωρήσει το παιδί, αυτός τα σύμβολα pareret Colchidis regio, non illi amplius ufque eo fuccenferet etiam arma Inter- αποθέμμος και αρχής παρα τον κρα τουώτα Ρωμαίων τες

Imperator vero juffit Gobazem in δεησομένοις έπεμπον, ως ενος Κόλχε ηγεμονεύοντος εκ έτι Romanorum regionem tranfgredi ,

δι αυτον χαλεπαίνονται επί τα όπλα χωράν. βασιλεύς δε rum , quæ fibi facienda ftatuiffet , rationem redderet. Ille profectioneri mini- εξαβαίνειν αυτόν ες Ρωμαίων εκέλευε,κτ αυτώ δεδογμέme abnuit . At Dionysius fide prius ac

νων διδόναι λόγον δς δεν μεν άφιξιν εκ ηρνήσατο. Διονύcepta ab eo, qui pridem in Colchidem dirimendarum cum Gobase controversarum gra- Γωβάζου διαφοράς ένεκα πίσιν δώσονται έτησαν , ως έδεν

ιος 3θος ή Κολχίδα πάλαι διαπεμφθέντα, της τε αυτά tia missus erat fe nihil quod perfici non posset , promififfe ; legatione functus eft & υσοςαίη ανήκεσον. διο δή ές τίω Κολχίδα Διονύσιος εξέλ

de rebus quæ in contentione erant ρα: 42.

con- τ λιτο,και περί την διαφόρων σινέβησαν. Οτιό Μαϊοριανός, venerunt, Majoriano Romanorum Occiden- E talium Imperatori Gotthi 100gn Gallia τέσσερίων Ρωμαίων βασιλεύς , ως αυτό οι εν Γαλατία erant focii confederatique facti sunt ; &

& Γότθοι σύμμαχοι κατέσησαν, και το παροικούπα αυτά gentes ditionis Romanorum accolas partim πικράτειαν έθνη, τα μενόπλοις,τα δέλόγοις παρες ήσαντο armis pulit Ηic etiam in Lybiam recentiste- κι επιφ Λιβύίω σιω πολη δαβαίνειν έπειράτο διωάμει, re navibus fibi coaktis , cum magno exer μηών αμφί πας διακοσίας ήθροισμένων αυτώ - αρέσcitu penetrare tentavit. Sed Vandalorum Sed Vandalorum βεις μεν πρότερον παρ

αυτών και τη βανδάλων ηγέDux prius legatos misit , qui illum , si quæ essent inter eos controversa ,

amics trans μυος έπεμπε, λύαν τα διάφορα λόγοις βουλόμβρος. ως δε gere paratum esse dicerent

Quod ubi ob

εκ έπαθε τω Μαυρεσίων γίω , ές ώ τες αμφι ή Μαιοtinere non potuit , Maurusiorum terram ριανόν από της Ιβηρίας αποβαίνειν έρθω , πάσαν εδίωσε in quam ex Iberia Majoriani navalescopic appulsuræ erant ,

εκάκωσε κ τα ύδατα. ότι οι εσπέριοι Ρωμαίοι ές δέος omnem igni , ferroque va

και & quacumque ratione potuit, affixit, & ελθόντος περί Μαρκελίνα , μή ποπ, αυξανομένης αυτώ

[ocr errors]

aut

[ocr errors]

ret

ut

CO

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

res

variis modis

ut

se, a

ne

moveret arma ·

quas cum a

non im

cerant

Ea

η δυνάμεως και επ' αυτούς αγάγοι ή πόλεμον (Σωφόρος Α aquas infecit. Remanis Occidentalibus in fa

spicionem venit Marcellinus , ne fi copiis auπαραττομένων, αυτοίς η πραγμάτων, τέτο μεν εκ βαν

geretur, in eos bellum transferret . Εrant, enim δήλων, τέτο δε και Νιγιδία , ανδρος έκ Γαλατών μεν η tunc temporis Romanorum

hinc Vandalis, ilπρος τη σπέρα ορμωμένων, τφθέ Μαιρειανή συρρατό - afHitta , & perturbate

linc Nigidio imminente

Hic vir, magnum σαμένω , πλείσων αμφ' αυτόν έχοντος διύαμιν, και χα

exercitum habebat ex Gallis

, qui in Hiλεπαίνοντος δε και το βασιλέως αναίρεσιν όντα προς Ιτα- Γpaniam moventes fub Majoriano militaverant,

& ob cædem Imperatoris erat illis infenfus λιώτας τέως απήγαγε πολέμε και προς Γότθως τα εν Γα

.

Sed a bello appetendis Italis avocavit orλατία διαφορά περι ή ομόρου προς εκείνες διαφιλονει

tum illi cum Gotthis in Gallia diffidium . De κων γής, καρτερώς ομάχετο και ανδρός έργα μέγισα τον εοητermina enim regione cum ilis certans εκείνφ επεδείξατο το πολέμω τέτων δή ένεκα εσπερίοι fortiter bellum gerebar , in quo multa viri

ftrenui & magnanimi opera edidit : Hæc Ρωμαίοι παρά τους εώες πρέσβεις εσαλαν, ώςε αυτους και

in . causa fuerunt ,. ut Romani Hesperii le-
τον Μαρκελίνον και τους βανδήλους διαλάξα. προς μεν και gatos ad Orientales mitterent

Et ad
Μαρκελίνoν Φύλαρχος σαλεις και έπεσε κατα Ρωμαίων Marcellino , & Vandalis liberarent

Marcellinum quidem Phylarchus miffus ei
όπλα μη κινείν. ο δε παρα τους βανδήλους δαβας , άπρακ- Β

persuasit in Romanos τος ανεχώρει τα Γεζερίχε μη άλως ή πόλεμον καταθή Hinc ad Vandalos

deflectens nihil: quic

& rediit. Genferichus enim σειν άπειλοιώτης, ά μή γεαυτό τα Βαλεντινιανά και Αετία quam profecit

non alias bellum positurum minatus eft , niπεριεσία δοθ, και παρα π εώων Ρωμαίων έκεκόμισο Gbi Valentinian & Aetii bona traderen, μοίρανή Βαλεντινιανά περμασίας, ονόματι Ευδοκίας και tur . Εtenim ab Orientalibus partem bono

rum Valentiniani obtinuerat , Honoriæ nomiτο Ονωρίχωγεγαμημένης. διο δή έτους εκάσε ταύτίω τα

ne , quæ Honoricho ejus filio nupserat , Atπολέμε πρόφασιν ποιέμιος, οθύς ήρος αρχομένα σω

que hanc belli renovandi occafionem singulis σόλω τίω εκφράτειαν εποιείτο επί ε Σικελίαν και annis ufurpabat Itaque fimulatque ver apπας Ιταλίας, και ταις μεν πόλεσιν, εν αις μάχιμον διώα- petit: infeto εκετείτε Siciliam , & Italia μιν ά Ιταλιωτών είναι συνέβαινε, ο ραδίως οροσεφέρετο'

. Ηrmata: non facile oppugnavit, fed oppida,
καταλαμβάνων δε χωρία,έν δις μη έτυχεν έσα αντίπαλος militibus , qui refilteren , deftituta circum .

veniens evertit , & diripuit . Nec enim ad,
διαύαμις, εδίετε και ωδραποδίζετο οδο προς πάντα τα
προβάσιμα τοις βανδήλοις μέρη οι Ιταλιώται αρκεϊν εuenda' dicere poterant , propterea quod ho-

omnia , quæ. Vanda lorum invasioni patebant,
έθιμαντο,πλήθει ή πολεμίων βιαζόμοι και το μη παρεί-C tium multitudine opprimebantur : Denique
ναι σφίσι νεαυτικίω διώαμιν, ω παρατεώων αιτoιώτες copiis navalibus carebant

Romanis Orientalibus petiissent εκ ετύγχανων, δια τας προς Γεζέρικον εκείνοις τεθάσας

petrarunt , quia fædus cum Gensericho feσπονδάς. όπεράτι μάλιςα έκάκωσε ταν τη εσπέρα Ρω-.

res , divisa scilicet Imperii .

adminiftrandi ratio μαίων πράγματα,δα το διηρηθω τίω βασιλείαν. έπρεσ

magno detrimento Ro

manorum, Occidentalium rebus fuit. Cirβούσαντο δε κατ' εκείνον και χρόνος κατά τους εώυς Ρωμαί

id tempus legatos ad Orientales Roκαις Σαρόγεροι και Ούρωγοι και ονόγεροι, έθνη εξανασάντα manos. miserunt Saraguri , Urogi , & Hu- Edit. Paris. τοικείων εθνών, Σαβίρωνές μάχίω σφίσιν εληλυθότων,

noguri . Hæ gentes propriis fedibus ejectæ , pag. 43.

commissa pugna cum Sabiris quos expu . ούς εξέλασαν, Αβαροι, μετανάσαι γενόμυοι υπό εθνών, lerant Abari, & ipsi quoque extorres faοι κούτων μεν ή παρωκεανίτιν αυτίω, ώσπερκοι Σαρά &i a

a populis citeriorem

maris O

ceani habitantibus γεροι, ελαθέντες κατα ζήτησιν γης, ορός τούς Ακατί

quemadmodum & Sa

raguri , ad novarum sedium comparationem ρους Ούννοις εγένοντο, και μάχας προς εκείνους πολας

erumpentes , Hunnos Acathiros adorti erant, συσησάμνοι, το, πρύλον κατηγωνίσαντο, και προς & conjunctis viribus , multis præliis initis,

& demum ad RomaΡωμαίους αφίκοντο , τυχεϊν ή αυτών βαλόμοι

. D gentem devicerant επιτηδειότητος. βασιλές όμως και οι αμφ' αυτόν φιλο-.

nos nanciscendæ eorum societatis cupidi , se

contulerunt . Itaque Imperator legatos beφρονησάμνοι , και δωρα δόντες, αυτους απέπεμψαν nigne excepit , & muneribus

& muneribus affectos re

misit ότι σασιασύτων ή φυγάδων εθνων κατά τους κα

Dum gentes patria profugæ cum

Romanis in Oriente difident legatio ab τιτω έν Ρωμαίες, παρα η Ιταλών ωρεςβεία αφίκετο,

quæ doceret res Italas staλέγεσα" Ως έχυποσήσον), ει μήγε σφίσι τους βανδίλες non poffe

nisi fibi Vandalos reconδολάξοιον. αφίκετο δε και παρα # Περσών μοναρχε, ή το

Venit & legatio a Perfarum

quæ multos e Perside ad Romaπαρ αυτες, καταφυγόντων, εκ σφετέρα έθνους

nos Eoos confugere querebatur

& Magos αιτίαν έχασα, και μάγων, και αν τη Ρωμαίων γη atque alios , qui jam inde a priscis tempori

bus Romanorum finium sunt incolæ εκ παλαιών οι κούτων χρόνων, ως απάγειν αυτοις ή πα

à pa

triis moribus , legibus , & inftitutis & τρίων έθων νόμων έθέλοντας, και η περί το θεον αγι antiquo religionis cultu abduci . Qua de cauσείαςπαραχωρέσι και εσαεί ανακαίεται κατά τον θεσ sa demigrant , maxime quia ignem , qui apud μονα συγχωρέσει το παρ αυτοίς άσβεσον καλέμιον πύρ. vocatur inextinguibilis

perpetuum

E ardere secundum legem non finunt Ad“al. Tουροε- ως χρη "Ουροεισαχ φρερία επι τ Κασπίων καμένα

debant æquum videri , Romanos arcis Jeσαάκ

πυλών, χρήματα χορηγούτας Ρωμαίες, ποιάθαι επι rovach ad Portas Caspias sitæ curam ha-
μέλειαν, ή για τους φρερήσαντας αυτό τρατιώτες σίλ-

& pecunias ad ejus tuitionem con

ferre neque se folos sumptibus , & arcis λειν, μη μόνες δαπάνη, και φυλακή ή χωρίς βαρώεθαι.

cuitodia gravari . Si enim cesserint είγονδοι εν' εκ εις Πέρσας μόνους, αλλά και εις Ρωμαίους folum ad Ρerfarum sed etiam ad Romaτα εις ή παροικούτων εθνών κακά ραδίως αφικέθαι.

ditionis terras & gentes και proxime habitant

damna facile perventu-
χρlώαι δε αυτούς, έλεγον , και χρήμασιν επί τω προς

ra : Oportere etiam fe juvari pecuniis ad bel-
Ούννους πολέμω τους Κιδαρίτας λεγομένες έσεθα , Ium contra Hunnos Cidaritas gerendum
σφίσιν αυτών νικώντων όνησιν, μή συγχωρεμένα τα έθνος, quo Romani eam effent utilitatem reportatu-

ri , quod ea gens arcebitur , neque longius in
και εις τίω Ρωμαικω διαβαιναν επικράτειαν. πάντων δε

eorum fines progredietur. Romani responderunt, ένεκα Ρωμαίων αποκρυναμένων σέλιν. ή διαλεξόμιον: φuamprimum legatos mifuros , Κας omnia

D ii)

Ca

[ocr errors]

oram

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Italis advenit
re
ciliarent

[ocr errors]

Rege,

[ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small]
« IndietroContinua »