Immagini della pagina
PDF
ePub
[ocr errors][ocr errors]

Illa

τει θυμώ τε υπερέζεσε. και προς τον πόλεμον εντείνων Amum confirmavit & totus in illud bellum in

cumbens præmittit Saracenoruni equitatum εαυτον προκαταπέμπει η Σαρακίωών ιππικόν ως αντι qni barbarorum impetum reprimeret Jam enim τήσον τοις βαρβάροις: ήδη δε και τίω Κωνσταντίνα πό

ufque adConftantinopolim excurrebant, & tamλιν κατέτρεχον, και τοις τάχεσιν ωόχλουω περικαθή quam eam obfidentes, intra menia turbas cieμήμοι πολέμιόνε εδέν δρώντες ές αντίπαλον μέχω , και potent, cernerent, per omne genus injuris &

bant. Et cum nullas copias, quæ illis resistere τους φρονήμασιν εις πάσαν ύβριν ωλιθηκόπς. "δή contumeliæ grassari itatuebant : Unde' fortuna περιφανώς έδοξε κάλιςα ςρατηγήσαι κ τον καιρόν εκεί tunc temporis manifeste visa est belle pro Ra

manis militaffe . . νον η τύχη.

Sub Theodofio primis ejus Imperii annis

Scy: Οτι επι Θεοδοσία τις πρώτες χρόνος και βασιλείας το tharum gens fedibus suis excita & ab Hun. η Σκυθών'θος εξελαυνόμδυοι ήχώρας υπότ Ούννων, nis expulsa , una cum fuarum tribuum ducibus διαβεβήκεσαν φυλών ηγεμόνες, αξιωματικό γένει προή

& aliis, qui genere & nobilitate præstabant, tra

jecerunt , & honoribus ab Imperatore delatis κοντες. επι ταις τιμαίς τα βασιλέως έξωγκώμίμοι, και

arrogantiores fatti & Omnia in fe pofita con-
πάνταίφ' εαυτες ορώντες κάμμα, τάσιν εν αλλήλοις ου fpicientes , inter fe non parvam feditionem ex-
μικραν ήγειραν οι μεν αγαπάν, και δέχεται το παρε- B trarunt - All contenti efe frui prefenti pro-

fperitate , alii jusjurandum , quod domi præfti-
σαν δαιμονίαν κελύοντες, οι δε τον οίκοι γεγονότα φυ terant , fervare volebant , neque libi transgre-
λάττειν όρκον αυτοίς, και μη παραβαίνειν εκείνας τις σω diendas conventiones & pacta cenfebant .
θήκας. αύται και ήσαν ασεβέςαται και βαρβαρικόν ήθος εις

autem pacta erant immaniffima , & in omnem

crudelitatem barbarorum animos agentia : Omωμότητα παρατρέχεσαι, παντι ξόπο Ρωμαίοις έπιβα ni ratione Romanis infidias tendere & omni arλείειν, πάση μηχανή και δόλω τες σοδεξαμένες αδε te & fraude illos, quorum fumma in eos conκιών, κάν τα μέγιστα υπ' αυτών οι πάγωσιν, ώς αν και εκεί

ftabant merita , aggredi & circumvenire , ne

que quiescere , donec omni illorum regione poνων απάσης χώρας έγκρατείς γένωνται περί τέτα μενδια titi effent · De hoc erat inter Scythas feditio, ιώ αυτοίς ήσασις και διανεμηθέντες απερράγησαν και οι μεν & inter fe diffidentes , in duas contrarias parταχείρω προθέμενοι της βελης, οι δε τα δυσεβίσερα επι

tes lati sunt · Alii in deteriorem, quæ insidias
κρύπτοντες εκατέρα σάσις των πρόφασιν της οργής,όμως

facere proponebat , alii, in benigniorem senten-
tiam vergebant,

utraque tamen pars seditio-
και ο βασιλεύς τιμών εκ έληγεν, αλ' ομοτραπέζες έχει nis caufam occultabat. Nihilominus Imperator
ομοσκήνες, και πολύ το φιλόδωρον ες αυτες ώ. έδαμε και

illos honorare non defiftebat , & modo fuæ Οξεφέρετο και παρεγυμνούτο τα της φιλονικίας. ως ηγε- C degentes admittebat - Erat autem fantioris &

mensæ participes , modo sub eodem tentorio μων ή μεν θεοφιλές και θείας μερίδος Φράβιτος, ανήρ νέος Dei caræ partis Dux Phrabitus, ætate quiμεν και ηλικίαν, γεγονως δεείς αρετω αλήθειαν α

dem juvenis , sed qui cum virtutem excoluisset,

& veritati ftuduiffet , & in his fe exercuiffet, πάντων ανθρώπων κάλισος. Θεές πω μoλόγει θερα

omnium hominum præftantissimus evaserat · παύειν και η αρχαίον βόπον , και έδεμίαν υπέση πλάσινες Deos ille fibi ad antiquum morem colendos sta- Edit. Paris. απάτίων δακράτησιν, αλα γυμνω και καθαράν διέφαι

tuebat , neque illi ullus inerat dolus . Non il

pag. 22. νε και ψυχίω περί τα βία, έχθρον υπολαμβάνων ομως αι

le quicquam per fraudem & malitiam finge

ret, quo fibi potentiam compararet, puro fimδαο πύλησιν, ός χ' έτερον μεν κεύθοι ένι φρεσίν, άλλο δε plici & candido animo inter homines agebat. είπη γωαίκα όιω ίτησε Ρωμαίαν διθυς, ίνα μηδεν υβρί Pejorem portis inferni eum effe ducebat, qui

aliud in pectore versabat , aliud ore profereζη δία σώματος ανάγκην. και ο βασιλεύς επέτρεψε τον γά

bat · Uxorem Romanam expetivit , ne propμον, κοπατηρή κόρης. ετρέφετο δε υποπαξι, και το πρά ter corporis neceffitatem injurius effe cogereγμα εθαύμασε μακάριον εαυτον υπολαμβάνων, τα τοι tur. Et Imperator fecundum parentis arbitrium τον έξει γαμβρόν. το μενοωομοφύλων ολίγοι τινες και

dedit jus nuptiarum , etenim puella sub patre

nutriebatur · Is cum rem esset admiratus, beaσέβειαν και αρετήν αγαθέντες ή νεανίσκε, προς και εκείνα D tum fe ducebat , quod talem generam nactus γνώμω έχώρησαν και σωεςήκεσαν, οι πολλοί και δικα effet . Ex eo factum eft , ut nonnulli , fed adτώτεροι και δεδογμένων εξαρχής απραξάχοντο. και προς και

modum pauci , adolescentis virtutem & pieta

tem reveriti ad ejus causam se adjunxerint.
ωδινα και επιβολής σφαδάζοντες, έμεμώεσων ών ήρχεν Multo vero plures & hi potentiores
Eρίελφος, ανήρ ή μιμανής, η άλλων λυσωδέςερος, συμ-

mel ab initio decreverant, tuenda libi ducere,
ποσία δε προτεθέντος αυτούς παρά τα βασιλέως αδροτέρα

& conceptas infidias parturientes infanire &

furere . Horum Princeps erat Erulfus vir imΑπολυτελεςέρα, και παροιμίαν αποδείξαντες αληθή, και potens & furibundus . Cum autem illos Impeλέγεσαν οίνος και αλήθεια τα Διονύσε. και τότε ρήξαντος αυ

convivio oppipariore excepisset , τους παραπότον τίω επικρυπτομένωςάσιν. διαλύεται μεν

rum esse illud antiquum proverbium apparuit,

in vino Dionyfii veritatem effe. Nam ab his το συμπόσιον ατάκτως, και δε θυρών έχώροω πθορυβη in apertum perlata eft feditionis causa. Solviμένοι και παρακοκινηκότες. ο Φράβιθος δι αρετης υπερβο tur igitur convivium inco ndite, & magna cum λω, το καλον και δίκαιον κάλιον άμα και θεοφιλέστερον

commotione & confusione, convivæ tumultuan

tes foras profiliunt. At Phrabitus , quæ erat ejus οφθήσεθαι νομίζων, οι προθέη πάχος και περιμείνας έπ virtutis magnitudo, fi ftatim profiliret, pulcrius ρον καιρον, αλα πασάμενος το ξίφος, της πλευράς E & juftius fe facturum vifus eft exiftimare. Itaque eιέλφε διήλασε. κ ο μεν έκειτο πισων, όνειροπολήσας

non expectato alio tempore ense educto latus Erul

ficonfodit:& ille quidem occubuit,cum ante in fomτω άδικον επιβολώ οι δ* **

niis violentam & injuftam aggressionem previdisset*

"πατρος.

quæ fe

rator

ve

[ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small]

II

ΕΤΡΟΣ ο Ρήτωρ, ο και Μάγιερος και ισορικός , πρεσβάτης ως Κωσρόίω σταλείς

μάλα εμβριθής π ω, και αγάλωτος εν τω ρητοράζειν το καταμαλάξα φρονήματα βαρβαρικά, σκληρα π και ογκώδη, έγραψεν εξορίας, και περί πολιτικές καταστάσεως, εκ & Σούδα.

DE PE T R O. P

Etrus orator, magister , biftoricus , legatus ad Chrofroèm miffus, valde

constans e invictus in arte dicendi fuit demulcendo barbarica ingenia , dura ca superba Scripsit historias , en de staru reipublicæ . Svidas,

EK

[ocr errors]

E K

Τ Η Σ Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Α Σ
ΠΕΤΡΟΥ Π Α ΤΡΙΚΙΟΥ

Κ Α Ι Μ Α Γ - Ι Σ Τ Ρ Ο Υ.

[ocr errors]

this .

E X HI S Τ Ο R Ι Α
PETRI PA TRICI I

E T M A G I S T R I.
ΤΙ ο Πάρθοι αρος Τιβέριον επορόύοντο, βασιλέα A PBTHI Peierra Tiberio, με bi Re: Edit. Paris

σφίσιν εκπομηροιόντων δέναι. και δέδωκεν αυτοίς Paranatem Phrahatis alium - Cum autem"
Φράατων και Φ Φραάτα υύν. εκείνα 3 δισε τελευτήσαντος itinere vitam morte commutafet : Tiberius
*Τιριδάτην έκά βασιλικά γένος έπεμψε, και όπως ράον κ. mife Tiridatem ex genere regio. Εt quo fa.
βασιλείαν παραλάβοι, έγραψε Μιθριδάτη, τον Ιβήρων Iberorum Regi , ut in Armenian dercenderet,
βασιλεί, εις Αρμοίαν εισβαλάν ίνα ο Αρτάβανος τω. quo fe Artabanus e domo conferret fuppetias

filio laturus. Et Tiridates quidem qua cæperat
εχω βοηθών από οικίας παρή . και εισελθων ο Τιριδάτης,
ή βασιλείαν κατέσχεν. Ο μέντοι κεπι πολυ εβασίλισον.. Tit Nam Artabanus Scythas alumens , mini-

pergens regnum obtinuit . Sed non diu: regna-
οδό Αρτάβανος Σκύθας Φροσλαβών, χαλεπώς αυτόν mo negotio eum regno expulit. Et haec de Par-
εξήλασε. κ ταύτα μεν ταιρι Πάρθες.

Mithridates Iberorum Rex novas res 'tentaΟτι Μιθριδάτης ο Ιβήρων βασιλεύς νεωτέρισε, και vit, & Head bellum Romanis inferendu mipraπαρεσκευάζετο εις ή κατ Ρωμαίων πόλεμον. και δε μηβος paravit. Haic mater con:radixit , & quoniam αντιλεγούσης, και φυγών, επειδη μη πάθeαν αυτόν ήδώα non persuadebat, fugere voluit. At ille, quamτη, βεληθωσης. βελόμενος επικαλύψαι το ασεδαζόμε- Fuleeperit. Itaque Cotim fratrem mittit Mega

vis in apparatu esset volebat tegere , quod
νον, αυτός μεν παρεσκευάζετο, πίμπα και Κότζωή άδελ tum ad Claudium, qui gratulationes deferret
φον είς αρεσβείαν, φιλίες λόγες τω Κλαυδίω κομίζοντα. fed non ex hde legationem objit , & omnia,

quæ frater animo volverat , enuntiavit , & Rex
και παρατηρεσβεύσας, πάντα αυτό καταμήνυσε, και βασι Iberiæ Mithridatis loco con{tituitur.
λος Ιβηρίας άντι Μιθριδάτα γίνε).

Decebalus Dacorum Rex per præconem pa-
Οτι Δεκάβαλος ο Δακών βασιλόύς επεκηρυκεύετο προς

cem Domitiano denunciavit. Quamobrem Do-bag. 24.

mitianus Fufcum misit cum magna manu . Hoc Δομετιανόν, ειρώω υπιχνάμνος εφ' όέπεμψε Δομε ubi Decebalus didicit, ad eum rursus legatum τιανος Φασκον με πολλής διωάμος. όπερ μαθωνο Δεκέ mifit qui cum , irrifione illi diceret, se pacem βαλος, έπεμψε προς αυτόν Φρεσβείαν αυθις και χλόνα

facturum , fi unusquisque Romanorum vellet

illi quotannis pendere duos obolos, fin minus, σμώ, λέγων ως ει έλoιο έκασος Ρωμαίων δύο οβόλους - auturum, & magna mala Ilis illaturum. Δεκεβάλω έκάσαέτας ελαν ειρίύίω ορος αυτόν τίθεται C Decebalus mifit ad Trajanum legatos ex his, οι δε μη τατο έλoιτο' πολεμήσαν, και μεγάλα αυτοϊς ορο

qui pileos ferunt ( hi enim apud Parthos sunt.

honoratiores · ) Prius autem comites miserat, τρίψαθαι κακά.

qui apud eos viliores habentur · Hi cum ad
Οτι Δεκέβαλος αρος Τραιανών πρέσβεις έπεμψε πιλο Trajanum venissent, abjecerunt arma & mani-
φόρες. εοι γάρ εισι παρ αυτοϊς οι τιμιώτεροι. Ο αρότε-

bus poft terga vintis mancipiorum & captivof
rum instar Trajanum orarunt ut cum Dece.:

:
ρον δε κόμητας έπεμπεν, δίπλεςέρες δοκούτας παρ αυ balo in colloquium veniret.
τους είναι εκείνοι δε έλθόντες έπι τα Τραιανά, έρριψω και Rursus Decebalus legationem ad Trajanum

ut a bello ceffa retur.

misit , quæ denuntiaret ταόπλα και τας χείρας όπιθεν δήσαντες, αν αιχμαλώτων

Pollicebatur fe omnia arma & bellica instruτάξα, έδέοντο τα Τραινά ας λόγος ελθών Δεκεβάλε. menta Trajano redditurum & Romano's maΟτιπάλινο Δεκέβαλος @ρεσβείαν έπεμψε ωρος Τραια

chinarum fabricatores & transfugas, qui apud νον, ή παρόντων ανακοχην κομιζόμοςυπιχνείο και τα

eum essent , & omnia præsidia , &castella πόπλα πάντα και τα μηχανήματα παραδιδόναι το Τραια- D que omni terra, qua Trajanus potitus efet

quæ extruxiffet

diruturum . Ceffurum quo-! νω, και τες μηχανοποιες της Ρωμαίες, τες παρ αυτω όντας & ejus & Romanorum hoftes pro fuis ho

ftibus habiturum , neque pofthac ullos transκαι της αυτομόλες, και τα έρύματα πάντα όσα κατασκεύασεν

fugas admissurum , neque ullum mili tem Roκαθαιρείν,παραχωρείν και ή γής ήν εκράτησεν ο Τραιανος,

manorum retenturuin Has conditiones hac και τές έχθρες αυτά και Ρωμαίων, οικείες έχθρες νομίζαν, Ιegatione propofitas Trajanus approba vit. AE και αυτομόλες μη σοδέχεσαι.μηδέ στρατιώτην Ρωμαίων

Decebalus in conspectu Trajani arma abjecit,

& in terram cadens eum adoravit & ad ejus peχεινεγγυς εαυτά. Προσεδέξατο εν ή αρεσβείανό Τραιανος

des proftratus jacuit Legatos etiam Romam επι ταύταις ή σωθήκαμς, ο δε Δεκέβαλος αόπλα έρρι misit, qui quoque mancipiorum more erant maψεν έπι αυτά, και εις τίω γίω πεσων αφοσικύνησε, και εις

Sex millia Longobardorum ObioΡώμίω αρέσβης έπεμψε, και αυτοι ομοίως τας χάρας έδη rum Iftrum trajecerunt in quos Vindiσω, ως αν αιχμαλώτων τάξε.

cis equites & pedites, quorum Dux erat Οτι Λαγγοβάρδων και οβίων εξακιχιλίων Ιςρον παραιω

Candidus

& in

fugam verli θέντων, τα περί Βίνδικαιππέων ξελασάντων, κτ αμφι Κάνδιδον πεζών έπιφθασάντων ως παντελή φυγίωοι Excerpt. de Les

C

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

nibus vinctis.

&

[ocr errors]

irru runt

runt. .

[ocr errors]

funt - Prima Ratim invafone terrore barbari Αφθασάντων εις παντελη φυγω οι βάρβαροι έτράποντο.
perculfi, legatos ad Ælium Bassum, qui Panno-

εφ' οίς έω αλαχθεσινών δέκα κατασάντες, εκ πρώτης
niam provinciam obtinebat , mittunt Balloma-
rium Regem Marcomannorum una cum aliis επιχειρήσεως οι βάρβαροι, φρέσβεις παρα Αίλιον Βάσ-
decem a unaquaque genté ứng ele&to: Sic

pam σον η Πανονίαν διέποντα δίλευει : Βαλομάριόν τι και
ce jurejurando firmata legati domum redie ,

Βασιλία "Μαρκομένων και και έτερες δέκα, κατ' έθνος έ- "al. μαρκ-
Quadi legatos miserunt ad Marcum pacem πιλεξάμνοι ένα , και όρκοις τίω ειρίύίω οι φρέσβεις μάνη
perituros, & confecuti funt. Iraque multos - Επισώσάμλνοι, οίκαδε χωρέσιν.
quos & multas boves dederunt & tredecim

Οτι Κέαδοι αρέσβεις έπεμψαν ωρος Μάρκον ειρώω
mille captivos, & plures etiam postea liberta-
ti reftituerunt

αιτήμιοι, και έτυχον. και πολλές μεν ίππυς, πολλές
Venerunt & Aftingi & Lacoragi in auxilium δε βόας δεδοκασι, και αιχμαλώτες πτε μεν μυρίες και
Marci :
Carporum gens invidia flagrabat , quod Gothi

τοιχιλίες , ύσερον δε και ετέρους πλείσες απίλυσαν
Nipendia a Romanis accipiebant : Itaque lega Οτι ήλθον και Ασιγγοι και Λακρυγγοι ας βοήθειών
tiónem miserunt ad Tullium Ménophilum , & το Μάρκο.
arroganter pecunias ab illo petierunt. Erat il-
le Dux My like & fingulis diebus exercitum ad B Οτι Κάρποι το έθνος φθονενες πις καθέκασον ενιαυ-

bellum exercebat : & cum Carpos insolentės Στολεμένοις τοις Γότθοις, έπεμψαν τωρος Τόλιον Μίως-
Edit
. Paris

. & fuperbos effe accepisset , per plures dies eos
* Bon Admifit , fed ramen poteftatem eis fecit Η Εταύος ή ΔεξωMυσίας

, καθ' εκάστην ημέραν ή "ερα έAN Agriφιλον αρεσβείαν μεθ' υπερηφανίας, απαιτεντες χρήμα

γον cerent : & επm fatis Protogatione temporis γυμναζε, και απομαθών τίω υπερηφάνειαν αυτ επιπολας dien de die ducens fuperbos illorum fpiritus fregif- ημέρας εκεδέξαπ αυτός, διδες αυτοίς άδειαν οραν τέσσερα fer & retudiffet, fedens in alto fuggefta , prima-, rios totius exercitus viros circa se adhibuit , &

τιώτας γυμναζομένες. κείνα τα παρελκυσμώ καθέλοι αυ-
Carpos excepit , nullaque illorum habita ratione των ταφρονήματα, καθίσας έπι βήμαπς υψηλά, και παρά-
in medio militum, dum legationem fuam expone- σήσας τες μεγίσες τα φραππέδε εδέξατο αυτες, μηδένα
graviora negotia, ermonem cum alis habet. λόγον αυτ ποιέμνος. αλ' εν τω μέσω λεγόντων αυτ
At illi defpe&ui habiti nihil aliud dixerunt pisi τίω αρεσβείαν, σωεχώς έτέρες διελέγετο , ως δη άλα
quia Gothi, inquiunt , a vobis ftipendium acci.

τιμιώτερα αράγματα έχων. Οι δε περιδεείς γινόμων,
piunt , cur nos quoque non accipimus ? Quibus
Menophilus : Gum Inperator nofter multarum

έδιν άλο ειρήκασιν, και μη ότι , δια τί οι Γότθοι τον
pecuniarum it dominus, liberalitatem fiuam exer- c σαστα χρήματα παρ υμών λαμβάνεσιν, ήμάς λαμπ
cet erga eos,qui utin fe benefcus it fuppliciter pe- βάνομω. ο δε είπον, ότι αυτοκράτωρ πολλών χρημάτων
tunt. Nos quoque , inquierunt , fupplicantium ,
numero habeat, & nobis, eadem largiatur . Su-

κύριός έσι, και τοις δεομένοις αυτά χαρίζεται .οι δε έπη-
mus enim Gothis præftantiores · Ridens Meno γαγον, ότι ήμάς εχέτω εις τας δεομένους και δότω και
philus, Meæ, ait, funt iftæ partes de his ad
Imperatorem referre. Redite igitur intra qua-

μινο ταυτα. ημείς δε κρείττονες εκείνων εσμέν. γελά-
tuor menses in hunc eumdem locum , & ref σας ο Μωόφιλος και είπε. και περί τάτων μίύσαι δέομαι
ponfum accipietis. Ει fimul illinc abiit & mili- το αυτοκράτρα . και μ δ'. μιωας δούτε ας τον δε και τό-
tes exercuit. Poft quatuor menfes Carpi redie-
runt. In quibus admittendis cum eadem forma

πον, και λαμβάνετε απόκρισιν. και μετήλθον εκεί, και
qua prius ufus füiffet , & rationem negotium in

πάλιν τας φρατιώτας εγύμναζε. και ήλθον οι Κάρποι
alios tres menses rejiciendi reperiffet , cum με τις τέασαρας μας . και το όμοιον χήμα ποιήσας
tandem iterum eos ut prius coram alio exerci αυτοίς, ετέραν δεν αναβολίω τριων μυών. πάλιν
cu excepiffet , illis hoc refponfum dedit . Ni-
hil prorsus Imperator vobis ex conventione εις έτερον σρατόπεδον εδέξατο αυτες ομοίως , και έδωκεν
dabit. Sed fi gratificatione indigetis accedite αυτοίς απόκρισιν, ότι όσον εξ υποχέσεως έδέν υμίν
ad eum, & ad ejus pedes procumbire & ei p8 παντελώς δίδωσιν ο Βασιλεύς. ει δε δέκθε συγκροτή-
fupplicate , & verisimile eft eum vestras pre-
ces adinisfurum. At illi indignati. recesserunt

σεως, απελθόντες ρίψατε εαυτός ορίωείς, και δεήθητο
& per tres annos quibus Menophilus in pro αυτά και εικός εσι συγκροτηθίσαι υμας. οι δε μ' α-
vincia cum imperio fuit , quieverunt.

γανακτήσεως ανεχώρησαν , και τία τα Μωοφίλε αρχίζω
Sapores Perfarum Rex ut cum suis eft Eu-
fratem transgressus, milites sese amanter am-

εις τρία έτη ανυθείσαν ήσυχίαν έχον.
plexi, fibi invicem gratulati funt , quod immi Οτι Σαπώρης ο Περσών Βασιλεύς η Ευφράτίω δα-
nens periculum effugiffent, & ad eos, qui Eder βας μια οικεία σρατοπέδα , ήσάζοντο αλήλες και έ-
fe tipendia faciebant , mittit qui promitterent
fe illis daturum omne Syrium numisma quod

χαιρον, ώς " Σπυγμένα κινδών φυγόντες. αφές δέ τες" αποδεικό-
penes fe erat, ut fine ulla moleftia ipsum iter αν Εδέαση στρατιώτες πέμπων , υποχόμβος αυτούς δεμένα
pergere Inerent , neque se in dubiam periculi δόναι παν το Σύρμον νόμισμα το ον παρ αυτών, ίνα-
aleam conjicerent, ut nulli negotiorum faceffe-
senf & ab instituto itinere retardarent. Ne νενόχλητον αυθ συγχωρήσωσι παρελθέν, μη έλωνται
que vero e tamquam ipίος timeres hac dare κίνδωον εις αμφιβολίαν αυτες άγοντα, αγολίαν αυ-
dixit, fed dorήum fettinare ut fettum ageret &

τα περιποιήσαι και βραδύτητα. ου δε δεδιως αυτές ταυ-
minime cupere allam moram suo itineri inter-
poni - Milites autem fatius duxerunt pericula Eα επιδιδόνα, έφη. αλ' επειγόμδυος εορτίω εις αοι-
evitare & eas finere transire & aurum accipe-

χεία ποιήσαι, και μη βsλόμωος τριβω και υπάρθεσιν γε

νέθαι τα οδοιπορία αυτά.κ είλοντο οι σρατιώται λαβών το
Vandali vieti miserunt legationem ad Aure-
lianum, pacem, pofcentes . Aurelianus Iubenti

χρυσίον ακινδιώως, και παραχωρήσαι αυτοίς παρελθον.
animo eos excepit, & pactione pacis cum ip-

Οτι Ούανδαλοι ηττηθέντες έπεμψαν ηγεσβείαν αγος
fis facta , abjerunt.

Αυρηλιανόν, παρακαλοιώτες ειρία Αυρηλιανός δε ασμέ-
Appnarban cum amicissimus Narsão Perfas
Lum Regi esset missus ad lēgationem fupplex

Ρως εδέξατο, και πακτούσας προς αυτες , ανεχώρησαν.
Galerio occurrit . Is poteftate loquendi indula Οτι Αρφαρβαν, φίλτατος ών ως μάλιςα τα Ναρσαία
dixit Romanum & Persicum Imperium effe των Περσών βασιλά, ας ωφεσβεία» πεμφθείς στο Γκετεία
tamquam duo luminaria : & oportere alterum
alterius , ficut oculos, luce & fplendore illuftra-

Το Γαλείωυπήνσονόςις άδειαν ή λέγειν λαβών είπε.
*, μέque ad totam extinctivate & ενΙΙΟ. Φανερόν εςι τη γή ή ανθρώπων και ότι περ "έ, εόο: ...

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

pio fuerunt

[ocr errors]

mortem

morΣ

λαμπερός εισιν , ήτε Ρωμαική και Περσικη βασιλεία και Α nem Invicem fibi moleitos & graves effe. He

enim non virtus sed magis levitas & mollities χή καθάπερ οφθαλμες τω ετέραν τη ετέρας κοσμεί

cenferetur . Quibus enim nihil generofi inest, θαι λαμαρότητι, και μη προς αναίρεσιν αυτή αμοιβαδόν quo fe tueri & confirmare poffint, conantur.. μέγει παντος χαλεπαίνειν. τύτο η εκ αρετή μάλον , αλ eos qui illis adversantur tollere & evertere

Non oportere autem , Narfæum omnibus aliis λα κεφότης νομίζε), ή μαλακία, τες και μεταγενεστέρες

Regibus imbecilliorem exiftimare : Sed Galeοιόμυοι μη δώαθα αυτοίς βοηθαν, σεδάζεσι τας αν rium tanto reliquis Regibus fuperiorem esse ,

ut ab eo folo merito Narfæus victus fit, tameτιεπαγμένες ανελαν μή εώαι μέν τοι μηδε Ναρσαιον

tsi ne Narfæus quidem a suorum majorum virασθενέστερον πάντων ή άλλων βασιλέων νομίζεθαι. αλ tute abfit : Præterea dixit Appharban imperaλα οσύτον τάλων βασιλέων Γαλέρμον υπερέχειν, ώςε tum fibi fuiffe a Narsæo, ut etiamfi æquitas a αυα τότε μόνο δικαίως Ναρσαίον ηττήθαι, και του και την

Persis staret , tamen de jure proprii regni de

cederet , & omnem rem Romanorum humaniοικείων προγόνων αξίας καπαδεύσερον εγενόμωον. Προς τά

tati committeret , neque conditiones ferret, qui' παρα τους έλεγανό Αφφαρβαν, ντετάλθαι αυτώ" περάνας σαta, bus pacem fieri vellet , fed id omne ImperaΝαρσείν. ώς έχοντες επιείκειων τό και οικείας βασιλείας δίκαιον τη toris arbitrio permitteret . Hoc folum ipfum Ρωμαίων επιτρέψαι φιλανθρωπία τοιγαροώ μηδέ

τες όρ, ponte redderet, multo devinctior illi futurus forer,

hortari, ut sibi uxorem & filios redderet , quos fi χες κομίζαν, εφ' οίς εν γίνεθαι ειρώω,άλα το όλον τη Β 1 armis reciperet, pro quam quibus ne nunc quiγνώμη ή βασιλέως διδόναι πλίω ότι παρακαλεί τες παι

dem satis pro merito gratias agere posset.

Perfæ captivi haud quicquam in captiviδας μόνον, και πας γαμετάς αυτό αποδοθίώαι, δια τέτων,α

tate contumeliæ palli funt , fed ita in manciποδόσεως πλέον δυεργεσίαις ένοχος είναι λέγων ή όπλοις,

ut parum abeffet , quin æque liπέρμών έδε νιώ δίαθαι κατ' αξίαν χάριτας ομολογείν .

beraliter haberentur , ac fi domi fuæ ut , nobi

les solent , fuiffent : Hic legatus a Perfis in Θτιών αιχμαλωσία γονόμοι, εντεύθεν εκ έπειράθη- solen

memoriam revocavit rerum humanarum inσαν ύβρεως αλ' έτω μετεχειρίθησιν, ώς την οικεία ουγε- tabilitatein & inconftantiam . Ad que visus νεία όσον ούπω αποδοθησόμενοι. ν τέτοις εις μνήμίω ήγεν et Galerius fubirafci & τοτο corpore connτο της ανθρωπίνων πραγμάτων συμετάβλητον

. ο δε Γαλέρι

motus . Non recte Persas , ait , petere , alios

varietatis & inconstantiæ rerum humanarum τoρoς ταυτα δόξας οργίζεθαι, συγκινήσας το εαυτό σω meminisse ; etenim cum secundæ res illis conμα,απεκρίνατο λέγων. Ού καλώς Πέρσας άξιοιω τ μετα tigerunt , non deftiterunt hominum calamita

tibus & miferiis influlcare. Belle fcilicet enim βολής και ανθρωπίνων φραγμάτων ετέρες μεμνηθαι,οπότε

quantum ad Valerianum moderationem in vi-
αυτοι καιρά επιλαμβανόμενοι, παύονται και την ανθρώπων Caoria tenuitis . Εκ νobis nonnulli eum cir-
συμφομαις επικείμδυοι.καλώς και επί Γαλεριανέ το μέ cumvenientes cepiftis , & ufque ad extre-
βον νίκης έφυλάξατε, οί τινες δόλους αυτ απατήσαντες

mam senectutem & mortem turpem & foe-
dam non
dimififtis

. Etiam poft
κατέχετε,και μέλι γήρως εχάτα και πλέον ατίμε εκ απε nefaria arte cutem ejus cuftodientes
λύσατε.ειτα μgr θάνατον μυσαρά τινι τέχνη το δέρμα αυτά tali corpori immortalem ignominiam in-
φυλάξαντες, θνητώ σώματι αθανατον ύβριν έπηγάγετε.

uffiftis . In ifta digreisus eft Imperator ,

dixit fe quidem flecti non his , quorum Perταυτα διεξελθών ο βασιλεύς, είπων εαυή επικαμφθώαι fæ in legatione mentionem fecerant , oporέχoις Πέρσαι δια και αρεσβείας υπόμνησαν, ως δέον τωρος tere in rerum humanarum varietatem intue

ri : ( ob hoc enim fi quis ad ea , quæτας ανθρωπίνας αφοραν τύχας.( διά τέτο μάλλον και προς

Persæ commiserant , advertat, oportere in iram όργω προσήκει κινείθαι , άτις ορος α Πέρσαι πεπρά ferri) fed fe veftigiis majorum infiltere . His αποβλέ χασιν "λποβλέψεων ) αλα τοις ή οικείων προγόνωνία enim moris fuit parcere subjectis & debellare και και χνεσιν ακολουθών. οίς έθος φείδεσθαι μεν την υπηκόων, fuperbos Itaque juflit ei qui legatione funge - Edit. Paris.

batur Regi fuo Romanorum manfuetudinem & καταγονίζεται και το αντίταττομένων εκέλεσε το αρέ-. clementiam, quorum virtutis periculum fecifer re

pag. 27 σβευομένω τωιδίω βασιλά απαγγείλαι των Ρωμαίων nunciare,& fperaret non multo pot fore ut impetraκαλοκαγαθίαν,ών αρετ έπειράθη.& απολαύσερον ωρο-D ta ab Imperatore verfa captivi ad ipfium redirent

.

Licinnius Legatum ad Constantinum Meftriaσελπίζειν παρ αυθ άφιξoμένες κεί γνό μίω τα βασιλέως..

num Comitem mittit ; eum Constantinus cum Οτι Λικίνιος πέμπει ορεσβούτω προς Κωνσταντίνος ad fe venisset, longo tempore detinuit , dum ad Μεσριανόν κόμητα, έλθόντα δε η Μεσριανόν ο βασιλεύς έ

belli incerta animum adjiceret , quia qui partes

Licinnii fovebant occulta machinatione utentes, πί τινα μόνον διέσυρε. με ταυτα δε προς το το άδηλον τα

quominus Conftantinus imperii gubernacula caπολέμε αποβλέπων, άμα δε και ότι οι τα Λικιννία εφόδα peferet, moram injiciebant. Excepit igitur leλανθανέση χρησάμλνοι, βασάγην αυτά μ' και βασιλι gatum Conftantinus : 11le vero a duobus Impe

ratoribus de pace legatus venerat , & dicebat." κής υπηρεσίας κατέ χονδέχεθαυρο και τους δυσι βασι

Non oportere eum, qui de civibus fuis victoriam λοσιτίω ειρίύίω έπρεσβεύετο, μη αιώαι λέγων και τες reportaffet, apud aniimum fuum exafperari. Quicομοφύλες νενικηκότα κατ' αυή χαλεπαίνειν ό,τι και αν λαό

quid enim reftat ex eo , quod periit quo

que pereat victori, non victo perire , & fi alλοιτο, τέτο λοιπόν το νενικηκότι, αλ' έχει τους ηττωμέ

terutri pacem denegaverit , multorum bellorum νοις απόλυθαι: «ότι δένι και αρώω αρνέμδυος, πολων civilium erit causa & auctor · At Imperator & εμφυλίων πολέμων γίνε) αίτιος και δε βασιλούς τότε προ

vultu & motu corporis acerbitatem iræ σώπωνε τη σώματος κινήσει, το μέγεθος οργής δηλών,και Ε Ξuam prolapfius et , demontrans

emittens dixit. Non ita nos ad hoc usque temμόλις φωνώ αρείς, είπω. Ούχέτω μέχρι και παρόντος ά- PIs gefirms, neque ideo Oceano

huc belγενόμεθα,έδε διατετο εκ τα ωκεανε μέχρι τένταυθα πο

lum gerentes, & vincentes pervenimus . Nolu

mus enim vel proprium generum propter ejus λεμοιώτες και νικώντες αφικόμεθα , ώςε μη εθέλεις και οι

nefanda scelera imperii participem habere, & afκειον γαμβρον κοινωνόν έχειν δια τα μύση αυτά, και το άγ finitati nuntium remittimus . Ne dum etiam vi. χισείαν απαγορεύειν, δίπλές δε ανδράποδον μετ' αυτά εις le mancipium cum ipso in imperium introduce

mus. Jullit igitur Meftrianum hac legationis par-
ο βασίλεια προσδέξαθαιέκέλούσαν οιων Μεσρμανόντα

te omiffa , fi quid aliud vellet promere . Et vi-
τα τα μέρες ή πρεσβείας χολάζοντος,άτιέπρoν αιτών βέ sum est Valentem ab imperio dejicere.
λητο λέγειν και έδοξες Βάλαντα εκβληθίώαι η βασιλείας.

Magnentius & Britannio mittunt legatos ad
Οτι Μαγνέντιος και Βρεττανίων πέμπεσι πρέσβεις προς Κωνσταντιον.πέμπονται δε Ρεφίνος και Μαρκελ/νος,
Excerpt. de Legat.

Cij

&

[ocr errors]

in vix vocem

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
« IndietroContinua »