Abbildungen der Seite

μηδε πιστόν ένα• επίστόματος γαρ δύο ή τριών μαρτύρων σταθήσεται πάν ρήμα.

[1. Cot. in text, a pogồégeode : in marg. as here—2. éva uóvov marg. ed. 2, and Cot. in tèxt—3. Cot. in text ono yap ó vóuos étia: but in marg.' aliter in aliis.'-4. Cot. in text, kai: in marg. • al. .']

Hæreticum ne recipias in testimonium contra Episcopum ; sed neque fidelem unum solum. Nam dnoruin vel trium sermone testium quodcunque negocium stabit et firmabitur.

Do not receive an Heretic as evidence against a Bishop, nor even a believer alone by himself; for by the mouth of two or three witnesses every word shall stand.

76. "Ότι μή χρή τον επίσκοπον τη αδελφή και το υιώ ή τη' συγγενεί χαριζόμενον εις το αξίωμα της επισκοπής χειροτονείν, ον βούλεται κληρονόμους γαρ της επισκοπής ποιείσθαι ου δίκαιον τα του θεού, χαριζόμενον πάθει ανθρωπίνω" ου γαρ τήν του θεού εκκλησίαν υπό κληρονομίαν' οφείλει τιθέναι ει δέ τις τούτο ποιήσει, άκυρος μέν έστω και χειροτονία αυτός δε επιτιμάσθω αφορισμό. .

[1. ñ êtépp marg. ed. 2, and so Cot. in text--2. marg. ed. 2, xapierOai rádet å vopunivy. ou yap-3. εiç Cot, omits in text; in marg. al. çiç'—4. oüs Cot. in text; in margal. ôv'-5. Cot. in text, ÉTLOKOTIS avtoũ: but in marg. says autoū is absent from others—6. Cot. in text, Xpotoữ; but in marg: Okov-7, marg. ed. 2, xAmpovóuous-8. marg: ed. 2, άκυρος μεγέτω.]

Non decet Episcopum fratri, vel filio, vel alteri cognato gratificantem in episcopatus dignitatem, quemcunque velit, assumere. Non enim justum est, quæ Dei sunt, hunc humano affectu largientem hæredes aliquos episcopatus adoptare ; nec debet ecclesiam Dei pro hæreditate ducere. și quis autem học fecerit, irrita sit ordinatio ; ipse vero ab ecclesiâ segregetur.

It is not meet that a Bishop, to show favour to his brother, or his son, or his relation, should advance to the dignity of a bishopric whomsoever he pleases; for it is not right to admit persons to a share in the Episcopal office, giving away that which belongs to God, to gratify human feeling; for it is not meet to consider the Church of God in the light of an inheritance; and if any does so, let the imposition of hands be of no effect, and himself be punished by being put out of communion. 77. Εί' τις ανάπηρος ή τον οφθαλμών ή το σκέλος πεπληγμένος, άξιος δε έστιν επίσκοπής, γινέσθω ου γαρ λώβη σώματος αυτών μιαίνει άλλα ψυχής μολυσμός.

[1. έαν Cot. in text-2. επίσκοπος marg. ed. 2.

Si quis oculo leesus est aut crure debilitatus, alioqui dignus épiscopatu, capiatur; non enim læsio corporis ipsum contaminat, sed animæ inquinatio.

If any one hath a defect in his eye, or a maimed leg, and yet otherwise worthy to be a Bishop, let him be so. For a bodily hurt contaminates him not, but the pollution of the soul.

78. Κωφός δε ών και τυφλός μη γινέσθω επίσκοπος" ούχ ως μεμιασμένος, αλλ' ίνα μη τα εκκλησιαστικά παρεμποδίζοιτο.

[1. marg. ed. 2, βεβλαμμένος.]

Qui vero mutus est aut surdus est, et qui cæcus, ne instituatur Episcopus. Non quidem quia vitiato corpore, sed ne præpediantur Ecclesiastica.

But let not a person deaf or dumb or blind be made à Bishop, not as being polluted, but that the duties of the Church may not be impeded. N. B. The two preceding Canons form one in Cot.

79. Εάν τις δαίμονα έχη, κληρικός μη γενέσθω, αλλά μηδε τοίς πιστούς συνευχέσθω καθαρισθείς δε, προσδεχέσθω, και εάν η άξιος, γινέσθω.

Si quis Dæmonem habet, Clericus non capiatur ; sed nec simul oret cum fidelibus ; purgatus vero, admittatur ; et, si fuerit dignus, instituatur.

If any one hath a Devil, let him not be a Clerk; nor let him pray even with believers. But being cleansed, let him be received; and, if he be worthy, let him become a Clerk.

80. Τον εξ εθνικού βίου προσελθόντα ή εκ φαύλης διαγωγής ου δίκαιόν

έστι παραυτίκα' προχειρίζεσθαι επίσκοπον άδικον γάρ τον μηδέ πω πείραν επιδειξάμενον, ετέρων είναι διδάσκαλον ει μή που κατα θείαν χάριν τούτο γένηται.

[i. Cot. in text, εξ εθνών: in marg. al. εξ εθνικού βίου'-2. After προσελθόντα Cot. in text, και βαπτισθέντα: but in marg. says these two words are wanting in some copies-3. marg. ed. 2, φαύλου-4. marg. ed. 2, πάραυτα: and so Cot. in text-5. Cot. in text είς επισκοπήν– 6. marg. ed. 2, μηδε προπείραν-7. Cot. in marg. al. επιδεξάμενον' -8. Cot. γένοιτο.]

Ex ethnicorum et gentili vita conversum et baptizatum vel ex alio turpi vitæ instituto advenientem non est justum mox in episcopum deligere. Iniquum namque est eum, qui nullum sui documentum dederit, aliorum esse doctorem ; si non alicubi divina gratia fiat hoc.

It is not right that he, who has come as a convert from the Gentiles, or from an evil course of life, should immediately be chosen a Bishop. For it is not right that he, who has given no proof, should be the teacher of others; unless indeed this happen by the Grace of God.

81. Επομεν ότι μη χρή επίσκοπον * πρεσβύτερον καθιέναι' εαυτόν εις δημοσίας διοικήσεις, αλλά προσευκαιρείν ταϊς εκκλησιαστικαίς χρείαις ή πειθέσθω ούν τούτο μη ποιείν, ή καθαιρείσθω ουδείς γαρ δύναται δυσίν Κυρίοις δουλεύειν κατά την κυριακήν παρακέλευσιν.

[1. Cot. in text, επίσκοπον καθείναι : in marg. as here.)

Dicimus quod oportet non Episcopum vel Presbyterum dejicere se in publicas administrationes, sed Ecclesiasticis vacare et inservire usibus ac ministeriis. Vel igitur sibi persuadeat hoc non esse faciendum vel deponatur. Nemo enim potest duobus dominis servire, secundum Domini præceptum. We

say that it is not meet for a Bishop or Priest to humble himself to the public offices of the State, but diligently attend to the wants of the Church. Let him then be persuaded not to do so, or be deposed. For, according to our Lord's precept, no man can serve two masters.

82. Oικέτας εις κλήρον προχειρίζεσθαι άνευ της των δεσποτών γνώμης' ουκ επιτρέπομεν επί λύπη των δεσποτών των κεκτημένων οίκων γάρ ανατρο


πην το τοιούτο εργάζεται ει δέ ποτε και άξιος φανείη οικέτης προς χειροτονίαν βαθμού, οίος και ο ημέτερος 'Ονήσιμος εφάνη, και συγχωρήσουσιν οι δεσπόται και ελευθερώσουσιν, και του οίκου εαυτών εξαποστελούσι, γινέσθω.

[1. marg. ed. 2, γνώμης ανατροπήν το τοιούτον εργάζεται--Cot. in marg.

al. συγγνώμης'-2. Cot. omits των δεσποτών: but in marg. says others insert-3. Cot. in text, κατεργάζεται: in marg. al. εργάζεται.' -. 3. Cot. in text, ανεφάνη : in marg. al. εφάνη'-4. marg. ed. 2, says εαυτων is not found in another copy.]

Servos in clerum capere sine domini voluntate non concedimus, cum damno dominorum possidentium. Nam domesticam facit hoc eversionem. Si vero dignus apparuerit servus ad gradùs assumptionem, qualis noster Onesimus apparuit, et domini permiserint ac manumiserint domoque suâ emiserint, fiat.

We do not permit slaves to be ordained into the Clerkship without the will of their masters, and to the detriment of their

For this works to the overthrow of families, « But if a slave seems worthy of ordination, as our Onesimus appeared, and the owner consents, and will give him his freedom, and send him away from the family, let it be.

83. 'Επίσκοπος ή πρεσβύτερος ή διάκονος στρατεία σχολάζων και βουλόμενος αμφότερα κατέχειν, ρωμαϊκής αρχής και ιερατικής διοίκησιν, καθαιρείσθω τα γάρ Καίσαρος Καίσαρι, και τα του θεού θεώ.

[1. marg. ed. 2, ιεραρχικήν.]

Episcopus, aut Presbyter, aut Diaconus, operam dans militiæ, et simul utrumque retinere volens, Romanam [puta] præfecturam et sacram functionem, deponatur. Quæ sunt enim Cæsaris Cæsari ; et quæ Dei Deo.

Let a Bishop, Priest, or Deacon, serving in the army, and desirous of retaining, for instance, a command under the Roman Government and also the Preistly office, be deposed. For to Cæsar be that which is Cæsar's, and unlo God that which is God's.

84. "Όστις υβρίσει βασιλέα ή άρχοντα παρά το δίκαιον τιμωρίαν τιννύτω" και ει μεν κληρικός, καθαιρείσθω ει δε λαϊκος, άφοριζέσθω.

[1. παρά το δίκαιον are wanting in another copy, says marg. ed. 2.)

Si quis contra quam jus est injuriam Regi vel Magistratui fecerit [Regem vel Magistrum dicto factore læserit] poenam pendito. Si Clericus, deponatur ; si Laicus, segregetur.

Whoever treats with contumely the King or his Magistrate, con trary to justice, let him pay the penalty. If a Clerk, let him be deposed; if a Layman, be put out of communion.

85. "Έστω δε' υμίν πάσι κληρικούς και λαϊκοίς βιβλία σεβάσμία και άγια: της μεν παλαιάς διαθήκης, Μωύσεως πέντε, Γένεσις, "Έξοδος, Λευιτικόν, 'Αριθμοί, Δευτερονόμιον. Ιησού υιού Ναβή, έν· Κρίτων, έν. Ρουθ, έν. Βασιλειών, τέσσαρά. Παραλειπομένων της βιβλου των ημερών, δύο. "Έσδρα, δύο. Έσθήρ, έν. "Ιώβ, έν. Ψαλτήριον, έν. Σολομών, τρία, Παροιμίαι, Εκκλησιαστής, Ασμαάσμάτων. Προφητών δεκαδύο εν, 'Ησαίου: έν, Ιερεμίου: έν, Ιεζεκιήλ: έν, Δανιήλ: Μακκαβαίων τρία έξωθεν δε υμίν προσιστoρείσθω μανθάνειν υμών τους νέους την σοφίαν του πολυμαθούς Σιράχ.

Καινών βιβλίων Κανών. Ήμέτερα δε (τούτ' έστι της Καινής Διαθήκης) ευαγγέλια τέσσαρα, Ματθαίου, Μάρκου, Λουκά, Ιωάννου. Παύλου επoστολαί δεκατέσσαρες. Πέτρου επιστολαί δύο. Ιωάννου τρείς. Ιακώβου μία. Ιούδα μία. Κλήμεντος επιστολάι δύο, και Διάταγαί υμίν τοίς επισκόποις δι' εμού Κλήμεντος εν οκτώ βιβλίους προσπεφωνημέναι, ας ου χρή δημοσιεύειν διά τα εν αυταίς μυστικά, και αι πράξεις ημών των αποστόλων.

Ταύτα δε περί κανόνων διατετάχθω υμίν, παρ' ημών, ώ επίσκοποι υμείς δε εμμένοντες αυτούς σωθήσεσθε, και ειρήνην έξετε απειθούντες δε κολασθήσεσθε και πόλεμον μετ' αλλήλων αΐδιον έξετε, δίκην της ανηκοΐας την προσήκουσαν τίνοντες.

Ο Θεός δε ο μόνος αΐδιος και των όλων ποιητής άπαντας υμάς διά της ειρήνης εν πνεύματι αγίω σθενώσει και καταρτήσει° εις πάν έργον αγαθόν, άτρέπτους, αμέμπτους, ανεγκλήτους, και καταξιώσει της αιωνίου ζωής συν ημίν διά της μεσιτείας του ηγαπημένου παιδός αυτού Ιησού Χριστού, του θεού και Σωτήρος ημών μεθ' ου η δόξα αυτό το επί πάντων θεώ πατρί συν1 αγίω πνεύματι το παρακλήτω νύν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων.

[1. marg. ed. 2, says δε' is wanting in another copy-2. Cot. in text, Ναυή: in marg. al. Ναυή: al. υιού Ναβή -3. Cot. in text, Έσδήρ- 4. Cot. in marg. “èv deest in al.'-But the note belongs perhaps to the words 'Iovdeið, čv, which Coti säys in Not. are wanting in other editions, and

« ZurückWeiter »