Scholia Graeca in Aristophanem: cum prolegomenis grammaticorum, varietate lectionis optimorum codicum integra, ceterorum selecta, annotatione criticorum item selecta

Cover
Editore Ambrosio Firmin Didot, 1842 - 726 Seiten
 

Was andere dazu sagen - Rezension schreiben

Es wurden keine Rezensionen gefunden.

Ausgewählte Seiten

Andere Ausgaben - Alle anzeigen

Häufige Begriffe und Wortgruppen

Αθηναίοι Αθηναίων Αθηνάς αι αιδοίον Αισχύλου αλλ Αλλως άμα αντί Αριστοφάνης Αττική αυτούς γάρ δέ εστι δή δηλοί δηλονότι διά διά τούτο διαβάλλει δίμετρα δίμετρον ακατάληκτον Διόνυσος διπλή δοκεί δράμα δύο εάν έθος είδος είπε ειπείν είπεν ειρήνη είρηται είσθεσις εισί εισιν είτα ειώθασι εκάλουν εκθέσει ενταύθα εξ εξής έπαιξε επει επειδή έστι εστιν Εύπολις Ευριπίδης Ευριπίδου Ευφρόνιος έφη έφθημιμερές έχει έχειν ημίν ήν Θεόπομπος Θουκυδίδης ιαμβικόν ίνα καλείται Καλλίμαχος καλούσι καταληκτικόν Κλέων Κλέωνος Κλεώνυμος κορωνίς Κρατίνος κυρίως κώλων κωμωδίας λέγει λέγεται λέγουσι λέγων λείπει Μένανδρος μεταφοράς μή μηδε μοι Νεφέλαι νύν όθεν οίον Ομηρος όμοιον όνομα όπερ ορνέων ότε ού ουδε ούν ούτος ούτω ούτως ουχ παίζει πάλιν πάντα παρ παρά παράγραφος παροιμία Πλάτων ποιητής πρώτον Σοφοκλής στίχοι στίχων στροφή Σωκράτης ταις τας ταύτα τί τινα τινές τό τέλει τοίς τουτέστι τούτό τούτων τρίμετροι τώ υπό φησί φησίν Φρύνιχος χορός χορού ών ώς ώσπερ ώστε Vict

Beliebte Passagen

Seite 193 - Ιν είροινεία. στροβίλους δε φησι τούτους η δια το τραχύ του σίόματος, ν| προς το του Καρκίνου όνομα παίζων οστρακόδερμοι γαρ οί καρκίνοι , καθάπερ καΐ οί στρόβιλοι, [τουτέστιν οί κοχλίαι $ οί θαλάττιοι κήρυκες]. ?| ΐ5 διλ το εν τη 6ρχι5σει στροβεϊσθαι, (επειδή καΐ οί στρόβιλοι κώνου...
Seite 58 - Ρώσ. σελ. 305) «νυκτός μεν νέμονται, ημέρας δε εν τη ίλύϊ άκινητίζουσι » . Άπολλόδ. Α', ε', 1, 1 « Δήμητρα (Δημήτηρ) δε μετά λαμπάδων νυκτός τε και ημέρας κατά πα,σαν την γην ζητούσα περιήει».
Seite 150 - Σικελία , διό τυρόν πολύν και κάλλιστον έχει.) 841. άλλ' έίτερός φησι κύων : Νυν τα μεν πρόσωπα των κυνών εστί, τα δε πράγματα πολιτικά, εισάγει γαρ τίνα κλέπτην κατηγορούμενον υπό πολίτου έτε'ρου. 20 φανεροί δε ήσαν τοις τότε (άφ' ων λέγει δήμων), δμα δε ως κυνιόδεις αυτούς διαβάλλει.
Seite 261 - ώνηρ ο&τος δ μαιόμενος το μέγα κράτος. » άλλαχοΰ δε ό Δίδυμος φησιν, ή μεν γραφή δύναται μένειν, ουκ αν δε τούτου του μελοποιοϋ μέμνηται, πάλιν το αύτδ λέγι·) δ'τι ουκ έπεπόλαζε τα μέλη , άλλ' Αλκαίου του 50 κιθαρωδού, ο3 καΐ Ευπολις εν Χρυσω Γένει μέμνηται « ω "λχαΐε Σικελιώτα Πελοποννήσιε.
Seite 28 - Λείπει ή ε?ς πρόβ(σις , ίν' ^ εις σήν χάριν.) ΙΠΠΗΣ. ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ. Ι. (Το δράμα τοΰτο ποιείται εις Κλέωνα , τον Αθηναίων δημαγωγόν. "υπόκειται δε ως Παφλαγών νεώνητος, δουλεύων τω Δήμω, χαι προαγόμενος παρ' αυτί
Seite 189 - Η. (τινές δε στίζουσιν εις το βουλή , και συνάπτουσι το συ της θεωρίας δ'σον ζωμόν ψοφήσεις ήμερων τριών, ως ψηφιουμένης της βουλής Θϋσαι βοϋς επί τούτοις.) 15 716. (ήμερων τριών : Έπ\ γ' γαρ ημέρας έψηφίσατο ή βουλή βοϋς θύειν. άφ
Seite 165 - ... ας αίτιας συνέστη, Φειδίου » τε χαΐ Περικλέους μνησθέντος. τα λοιπί του δράματος ίιΛ τηί γης ήδη περαίνεται, χα\ ό μεν χορός περί της του ποιητοϋ τέχνης χάτέρων τίνων προς τους θεατας διαλέγεται , δ δε Τρυγαΐος , καθα συνέταξεν δ Έρμης , την μεν θεωρίαν τη...
Seite 21 - Μ *84. της δίκης την ήλύγην : (Οί γέροντες ήμεϊς δηλονότι ουδέν δρώντες εν τω διχαστρίω, ει μη) την σχιαν της δίκης, ήλύγη γαρ το σκότος, καΐ ήλυγισμένον, το Ισκοτισμένον. βαρύνεται δε. παρά γαρ την λύγην. πλεονάζει το η. παρά προσδοχίαν δε είπε της δίκης, δέον 35 ανθρώπων είπεΐν.
Seite 148 - Κατά το μηδέ δίχην διχάση; , πριν αν άμφοΐν μϋθον ακούσης. υγιως δε νυν το άμφοΐν κεΤται. τους σκίμπωνας δε τας βακτηρίας, άτενής δε μανικός, δια το αεί άτενές βλέ25 πειν τους μανία κατεχόμενους. άτενη τον μανικον νυν είρηκεν.
Seite 227 - Μουσών φάτις ταχεία εστίν, ως ϊππος ώκεΐα. ή'τοι δε καθολικώς λέγει, Ιπεί πτερόεντα τα έ'πη και ταχέως διαγγέλλοντα τα πράγματα, ί| προς εαυτόν ταχέως γράφοντα τα ποιήματα. 10 »2β. συ δ' ώ πάτερ κτίστορ : Έχ των Πινδάρου ΰπορχημάτων [ΓΓ.

Bibliografische Informationen