Immagini della pagina
PDF
ePub

ou xadãos xpērtab. Percrebuit id tamen fatis, ut adversus ejufinodi censuram tueri se quispiam exemplis queat. Omitto quæ teftimonia ejus notionis refert Meursius, quæque apud Scriptores etiam non usquequaque Barbaros facile occurrent. Admoneo tantum Pachymerem, utcumque alias antiquarium, hujus vemtepoo ucũ teneri manifeste. Duo ejus annotavi loca in quibus vocein áppata fi quis currus interpretaretur , ab ejus mente aberraret. lib. 2. cap. 25. fic fcribit de Joanne Duca Imperatore κατωχύρε τα φρούρια σίτα και άρμασιν. Specie ipfa prima apparet complecti eum duo maxime necessaria Præfidiariis Arcium alimenta & arma. Si quis tamen contentiosior currus etiam in apparatu tuendarum Arcium non interdum, aut etiam ad convectionem commeatuum neceffarios hic memoratos velit: næ huic extorquebit pertinaciam quod ibidem mox trei spuétuo dicitur; ea esse ex eo genere rerum, cujus numquam affatim utentibus lit: unde mox additur: id reputantem illum Imperatorem, juslisse addi catalogis gratis suppeditandarum e fifco militi rerum, arma omnis generis & usus; ubi in græco eft. vox önde manifeste ut Synonyma i apuaros prius memorati posita... clarisfime etiam eadem vox éppata pro özia ufurpata reperitur lib. 5. cap. 30. ubi Pachy meres ait Venetos aliquando ditiores iplendidioresque Genuensibus fuifse; a quibus, vice rerum humanarum, poftea divitiis & cultus magnificentia superati fint. Ergo priorem illam Venetorum magnificentiam memorans, ait eorum owéd mos, hoc eft Proceres Patricios, ex quibus in ea Urbe Senatus conftat, adó τω και αρμασι και παρασκευαϊς απάσαις Genienfibus oliin praeftitife . Ηic ne άρματα currus interpretemur, prohibet, fi nihil aliud, certe fitus Urbis Venetæ ad maris æftuaria fic pofitæ, ut cymbis per eam non rhedis commeetur . quare ridiculum faceret Pachymerem , qui eum dicere juberet : Senatores olim Venetos in sua Urbe fpecie rhedarum & magnificentia currum Copias ostentaflę. Ut omittam ex aliis hujus Hiftoriæ locis, quod alibi obseryo, apparere, ne in Urbibus quidem Edit. Rom. in plano & ficco ædificatis, iisque regiis, frequentem ea tempeftate curruum, Rhedarum, aut Esledorum , fplendide præsertim ornatorum , usum fuiffe. Ergo fine dubio znóra xj dépucos divitiis do armis vertendum fuit . Nimirum armis pretiofe ornatis instructi gaudebant apparere , more a Satirico laudato , dum adducit ex heroicis temporibus exemplum cujusdam gemmis non ad ornanda pocula, ut Virro quidam faciebat, uti soliti : sed eas in vaginæ fronte ponere; hoc eft in capulo, conspicuo videlicet loco, oftentare : alludit enim illud Virgilii , Stellatum jaspide fulva enfem Aeneæ tribuentis ; fed hæc co napépz8 pépes. Summa fit : precio in his duobus Pachymeris locis pro nic pofitum ,. & arma latina notione designare, nec ad currus nisi absurde referri poffe.

N

pag. 373

E

N.

Α Ρ Π Δ. Ω Lib. IV. Cap. ΧVΙΙΙ. Αυτός πέμψας και αρποδόσιν ενδεθαι παρασκευάσας. Ηac licet in contextu disjuncta , fic aptanda funt. Significat Germanum Patriarcham valida, ad ipsum Throno dejiciendum conflata factione , persuasum supina credulitate , ftudere Gibi Imperatorem quam maxime , confidenter indicasse ipsi : opus sibi esse donativis; quibus fpargendis Adversantium reconciliaret animos. quam ad rem, in dissimulatione persistens. Michael Auguftus, nummos ei æreos argenteosque misit ; quos dum solemnis. Litaniarum pompa in feito Palmarum procederet , Patriarcha jactaret in confertam plebem . Hæc dona yočat noster épzredoves, quæ vox proprie fignificat lineas aut funes hamo præfixos, quibus pisces efcz inhiantes infixa , avide yoratis , capti trahuntur in piscantis manum . Atque haud fcio an non propterea - lineam divitem hujusmodi gratuitas rapinas in plebem ambitiofe sparsas alicubi vocaverit Martialis, quod his velut lineis piscatoriis, sed aureis & amabilioribus, hominum ftudia & voluntas tes capiantur. quamquam nec ignoro, nec improbo quæ alia eruditi Interpretes in eum locuin commentantur.

A · T H P O N. Lib. II. Cap. ΧΧΙΧ. Ει δ' άτυρον άλως ή τάμπαλιν χάριν. Ρro ατηρος hoc loco Vaticanus Codex scribit Autrnpor. notius id enim. Noiter videlicet veterum Scriptorum abstrusiora voca bula libentius usurpat. Hesychius žmpos exponit Braßepo's. inde fit creepmpès per epenthesim, vox Homero Hefiodoque frequentata. Eustathius ad Iliad. a. originem vocis ampos ducit a nomine äm noxa, calamitas, damnum. Ca.

b ij

Tom. I.

ve obtemperes Constantino in Lexico jubenti pro crupos rescribere droipus. quæ mihi caufa fuit hæc hoc loco admonendi; alioqui tacituro de voce ampos , ut ex vulgari veteris Hellenismi notitia fatis perspecta.

ATT A A A E I I N. Lib. I. Cap. XVI. Ifpw Top Hip vo véus specxías oportíow áttéM69. Agit ibi loquens Muzalo de Puero Joanne Augusto ; quem eo subditis amabiliorem videri debere ait, quod per ætatem adhuc fimplicem, sine fuco, puerili securitate operetur. Et értéshes ( inquit Eustathius ad Iliad. $ ) éx vô CTTer zh á hesu. quod idem repetit ad Iliad. s. addens, ob Euphoniam dempto uno 7, fcribi creieu : quod tamen noster hic non est secutus. Sonat autem id verbum movere ac proferrre fe libere in omnem partem , naturæ indulgendo, citra metum aut respe. &tum : quod & bestiarum eft & puerorum, quos nondum ratio compescit. Vocabulum plane Pachymeriani genii, priscum, populariter loquentibus inusitatum, e Scholiaftis Poetarum in Hiftoriam intextum ; qualibus hic Auctor delectatur.

E2H. Rom. pag. 374.

ΑΤ Θ Ε Ν Τ Ο Π Ο Υ Δ Ε Υ Ε Ι Ν. Puer Princeps aut regnantis Filius parvus , cum procedente in primam pueritiam infantia, comitatum natalibus congruum accipit, & minifterio ac satellitio circumdatur, cu fermony Ólay dicitur Græciæ recenti, cujus usu vox ağheç úzóxo eismen, ut ergo augirrns Dominum; ita duICITOMūros parvum Dominum fonat. Hinc intelligitur quod scribit nofter lib. 1. cap. 8. de Muzalonibus tribus Fratribus Theodoro Imperatori caris, quod ei, cum primum Puer familiam principalem habere capit, in Εphebos honorarios dati fuifent. άνδρας εκ διγενείας μεν μετέχονπας ο παράπαν. εις παδοπέλες δε αυθεντοπελουομένω τεταγμένες αυτώ.

ΑΥΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟΝ ΑΝΤΙΦΑΡΜ Α ΚΟΝ. .
Lib. III. Cap. ΧΙΧ. Επειδή και η αυτοπρόσωποι αντιφάρμακον λέγεσι. Proverbium
indicans efficaciam præfentia in tractandis negotiis, præfertim reconciliatio-
num, quæ longe citius & facilius a coram affante , & os, ac yultun notum
exhibente tranfiguntur , quam ab abfente per litteras aut internuncios. Hoc
Adagium in vulgatis Collectionibus nondum reperi.

A ?
+ I K

Ι Κ Ο Ρ Ε
Lib.1V.Cap. ΧΧ. Μη είναι πλέον εις ή μαθών ως ΒασιλόLς περί αυτών ηθικόρησα. Ver-
bum hoc ab alio ufurpatum videre non memini. Tamen ex vulgata potione voca-
bulorum Astéropos & Afixoeie Platoni, Plutarcho, & Luciano tritorum, facile in-
telligo recta analogia formatum verbum e fixopere, quod sonet in satietatem cito
venire rei aut perfonæ alicujus. Perapee ad lententiam loci, quo fignificatur cito
pertęfumImperatorem Germani Patriarchę,quem paulo ante tanto ftudio promoverat.

[ocr errors]

B A R BA PA. Lib. IV. Cap. VΙΙΙ. Εφ' καταλαβαν το αν τη Βαρβάρα Καλλύδριο». Res indicat regionem quamdam aut partem Conftantinopolitanæ Urbis aut suburbiorum ejus Barbaram dictam. forte a vicino Templo S. Barbarx Martyri dicato. sane Constantinopoli fuiffe Templum celebre S Barbaræ nomine, docet Petrus Gillius lib. z. cap. 2. Topographiæ Conftantinopol. quod videtur collocare in prima regione. Quia vero hoc Kanádecor. de quo hic agitur dicitur fuiffe Mirifici Nicolai, hoc est, ei dicatum , & ex eo nuncupatum , fufpicari licet proxime illud adhæfifle Templo in honorem ejusdem S. Nicolai a Justiniano olim extructo, ut refert Procopius lib. 1. de Aedificis cap. 6.

Β Α Ρ Δ Α Ρ Ε Ι Ω Τ Α Ε, Lib. IV. Cap. XXIX. My őri Bapdapesaras &c. Corrigenda forte sit hujus vocis scriptura , mutato, 6, in , ex Codino cap. s. ubi poftquam Bardariotarum veftitum, & minifterium explicuit, de iis hæc fubjungit: Toutes náhoe Dépo as meant zivog ο Βασιλεύς μετοικίσας εκείθον εις τον Βαρδάριον εκάθισε ποταμόν, αφ' & και Βαρδαριώται καRowy.. Hos genere Perfas Imperator inde translatos conftituit prope Bardarium amnem ex quo Bardariotæ vocantur. Bardarum hunc amnem appellat Anna Comnena libi 1. pag. 18. ubi eum defcribit & in Theffalia collocat, uti & nofter eum memorans. li. I.

cap. 10. Eum Nicetas initio lib. 3. videtur Accswr Axeum vocare. Verifiınile est Pachymerem cum Bapdapescóras fcripfit id gentile nomen non ex Bardario Codini, fed ex Bardaro Annæ formafle. unde recta analogia Papdæpol's & Bepréponov fluere poffunt. Utut sit de vocabulo ; de re ipfa constat : Gentem hanc origine Persicam; domicilio Thessalam, ab Imperatoribus Byzantinis, aut etiam Pro ceribus horum Confanguineis adhiberi solitam ad certum genus Satellitii propriis insignibus distincti, co ferme modo quo Principes Europæi hodie Helvetiis ucuntur.

BA

ΣΙ Λ Ο Γ Ρ Α Φ Ε Ι Ο

I O N. Lib. VI. Cap. XXIV. fub finem : Kai tū Beoinog paper igxanguívo cós éxos jóvor Edit. Rom. a é Ted Jevaron @vtirpus. Ira Codd. omnes. etiam Vaticanus. Unde intelligen-pag. 375. dum: crimen libelli contra Imperatorem fcripti, lecti, habiti ; peculiari vocabulo Becoidoy paycior fuiffe vocatum, & ei mortis pænam conftitutam. .

Β Ε Β R Α Ν Α Ι. Lib. VI. Cap. XXV. Exißen you trūp toiç Xeprues Beßpévmes šou. Ita concorditer tres Codd. Nisi quod Vat. ad Boßpárus addit ouuniary, omissa voce šor voluit opinor ponere ow zion, ut significaret picem additain membranis urendis supra caput Caloïdæ; qui fic capillis flamma applicata correptis excæcatus miser eft. Beßparues puto dictum pro jisßpévous ex voce latina Membrana. quid enim allud su1picer? quin nisi me deterreret consensus Codicum, crederem, errore Librariorum scriptum Bespéras pro peßpáraes, eo deceptorum, quod in primis exemplaribus unde exscripsere, sò B. ea figura pingeretur quæ parum diftat a fe. Hoc fieri plerumque folitum effe, norunt qui in Codicum Græcorum manu 'exaratorum lectione verfati funt, Locum porro hunc, ut in Codd. duobus B. & A. legebatur , emendandum ex Vaticano putavit , reftituto in locum yerbi , šol, tã. ow ziwy quod ille suggerit fatis ad rem faciens.

B E

Ε Κ Λ Α Σ. Lib. I. Cap. XII. To ouußer iri mo rámce Bexhets. Notissima est impostura Photii qua fui revocationem ab exilio eblanditus eft a decepto Bafilio Imperatore, fabulofa ejus Genealogia fuppofita ; in qua ipfum Bafilium prophetice designatum comminiscebatur vacabulo Beclas formato e primis litteris noninum Basilii iplius tum hujus Conjugis Eudociæ ; Filiorum præterea ipsius quatuor, Constantini, Leonis, Alexandri, Stephani. Ea fuse narrantur a Niceta in vita S. Ignatii Patriarchæ CP. & a Constantino Manasse.

r

K

Β Λ. Α

A. Lib. V. Cap. X. To do após odur Babyra. Ita Cod. Allatianus. Barberino vero To repo's Brazrege xortor résor. Vaticanus fine mentione Kartogratiu fic habet: tot fi opos Tor Brázxor, id referens ad vocem rapsor , navale , fuperius pofitam. quid fuerit hic Blanca vel Blancas in Monumentis aur Defcriptionibus Constantinopolitanæ Urbis reperire nondum putui .

Β Ο Α Σ Μ Ο 1. Lib. V. Cap. VII. A'ouváders fópor the glo é rápcavoul owvexws, os så Boccouez's xorvorozãr dro ris. Sic optimus Codex Barberinus, cujus auctoritate corrigendum putamus Allatianum qui Bocorotg clare legit. Nam & Vaticanus licet in hoc yocabulo balbutiens, magis ad Barberinum inclinat, dum sic exhibet hunc locum: ους δή βασμούς οι κοινοί λέγεσιν. Apparet boatus graca lingua vulgari βοαquoús dictos, & prompta est originatio atò Boição & Bodler, unde rečtior analogia potius Bocouà's formaverit quam Bodoxòy.

Γ Α Β Ρ Α Σ. . Lib. IV. Cap. XIII. Tá ruózos geror ne bom borse so depérceber yalpäs topenio gre Bpce nomen Civitatis Perlicæ apud Ptolemæum; ex qua majores Germani Patriarchæ, de quo hic agitur, ortos oportuit. Cæterum ratio úrraderows exigeret ut a Gabra gentile nomen formaretur, quod refponderet zõ, Actor. nifi nofter [a

pag. 376. βράς in recto pro Γαβρδες aut Γαβραίος pofuerit, norma quadam fua propria ut amat cum paucis loqui.

Γ Α Σ Μ Ο Υ Λ ΟΙ & Γ Α Σ Μ Ο Υ Λ Ι Κ Ο Ν.

Lib. IV. Cap. ΧΧVΙ. οι ανα τίω πόλιν Γασμελοι . ες αν ο Ρωμαίος διγενάς είπoι, έκ Ρωμαίων γωνικών γαϊννηθέντες τους Ιταλούς. Vulgus Byzantinum Hybridas ex Latinis Patribus, matribus Græcis natos reouéres vocare consueverat, ut docet nos hoc loco nofter. Origo talis appellationis incerta est. Sufpicari tamen licet allulum in ca ad vocem Latinam Mulus Græcis etiam usitatam. Lego enim in Basilic. Eclog. 3). και ο μελίων , εαν δί . άπειρίας και αδένειαν εκ εκράτησε την μελών, El Mulio , f ob imperitiam vel infirmitatem Mulos aut Mulas tenere nequiverit. Quia ergo Mulus de geves est animal, ex commixtione duarum specierum natum, ex ejus vocabulo Gręci formayerint nomen quo exprimerent iftud genus Hybridarum Conftantinopoli ortum ex conjugiis Græcarum cum Latinis. Universa porro taliumn natio recollca arròr dicebatur, Pachymer. lib. 3. cap. 9. Tớ Sige reous Mixão, ós da ovqepéntes notes Iranão erut gawasa. Non diffimulabo Vaticanum Codicem in hoc fecundo loco ( nam prior capitis 26. lib. 4. in eo non comparet) vocabulum iftud per secundam litteram inchoare. Scriptum enim exhibet z Beonix Moxgo, Reperio etiam Nicetam Choniatem lib. 3. in Manuele Comneno; describentem idem genus hominum Become Moda's non geopengę vocare. Pachymeres tamen in utroque meliori Codice constans est in hoc nomine per tertiam litteram auspicando. utrius prævalere debeat auctoritas, arbitrio relinquo prudentis Lectoris.

Γ Ο Ν Ι Κ Ε Υ Ε Ν . Lib. II. Cap. ΧΧΧΙΙΙ. Εξηρημένης της ας χάριν γονικοθείσης θεληματαρίοις. Ιta Cod uterque

Β. & A. Vaticanus autem: Τρίτον, όπερ ω εξγρημένον τής γής τους θεληματαplois : Apparet. verbum hoc esse Agrimensorum Arva dividentium, & fua cuique affignantium jugera. Nusquam alibi hoc vocabulum memini me legere. suspicor autem formatum a góvos significante uítor hoc eft filum, five funiculum, quo in designatione prædiorum, quæ cuique in partitione terrarum attribuuntur, uti Coloniarum deductores solent. unde sunt illi in Scripturis tam fæpe usurpati funiculi Hæreditatum 1. Par. 16. 18. Josue 17. 5. & 14. Ibid. 19. 9. & 29. Pfalm. 77. 54. 104. 11. & alibi. Fundus mihi conjecturæ Hesychius est apud quem lego. górov, pitop. Poffet etiain forte cuipiam videri deductum verbum zovirole a voce you více focum fignificante, ut Meursius tradit. quod in ejusmodi assignationibus agrorum ; fingulis focis, hoc eft , familiis sua cerræ arabilis portio tribuatur.

ΑΛΙ Τ Α Λ Ε Υ Τ Α Ι.

Lib. II. Cap. XXXI. E' yene gdep nanv. xj degréos Itahexas, oi Beadsing dueαλούται, εκ πολλής της ιδιωτίας εκείνε, τους την ανακτόρων τοίχους οροσίπαττον. Pro Sumanobrai: quod in duobus Codd. B. & A. legitur, Vaticanus habet uézetpos, quod fecutus sum in interpretatione vocabuli a me quidem alibi non vili. Reperitur quidem duetacaol's Conviva , Sodalis; sed fuliginis & carbonum quibus parietes deturpatos ab iftis Seuranotais nofter queritur, mentio aptius in coquos quadrat.

1.

Δ Ι Α Β Α Ι Ν Α Σ. Lib. VI. Cap. xix. Eri Le Burs spéroneddo éperos Aazarãs, addit Vaticanus izí ze se Bauvą rózgu. quo indicat locum quemdam fuille circa Ternobum, ita vocatum.

Edit. Rom.

Δ Ι Α Φ Ω Ν Ε Ι Ν. pag. 377

Duplicem habemus hujus verbi usum apud Pachymerem inusitatum aut rarum utrumque ; ac propterea enarratione indigentem. Prior extat lib. II. cap. XXVII. in his verbis : άμ' ήκεσαν και άμα δαπεφωνήκεσαν περι ταϊς σφετέραις γμυαιξιν και τους έκνοις καtwppwd houtes. Non usurpari hoc loco verbū Separtão in vulgari discrepádi aut difl'entiendi notione, fatis attēdēti patet. Agit auctor de Latinorū Constãtinopolim obtinétiū Exercitu Daphnusiam oppugnante, tū cum capta eft Conftantinopolis ab Alexio Cæfare, cujus rei dum adhuc fieret , fama quasi divinitus ad Latinos Daphoulia oppugnatores momêto perlata , confternavit illos horrore periculi in quo

verfari apparebat uxores & liberos ipforum Conftantinopoli relictos . Unde ftatim solverunt , fuppetias, fi pervenirent in tempore, laturi. Nullum hic indicium difsenfionis inter ipfos. quare verbum Jo Tripwróxer av male hoc loco interpretaretur , qui discordibus tumultuaros sententiis ad talem Nuncium Latinos diceret. Nec dubito quin Aattor Audiofus affectator eruditionis antiqua, & captare gaudens notiones abstrufas, to stepwrincou usurpaverit eo sensu quo à Lxx. pofitum id ver bum eft Ezechielis cap. 37. 11. maraico ý intis ngetov, je tepwrýnapfo, quod vul. gatus ex Originibus vertit: periit spes noftra abfciffi fumus. Eft enim in Hebro 1997* Nigsarena a 110 Gazar, quo eft abfcindere: & additur 135 Lanu Nobis, quod nisi abundat, ut alibi non raro; videri potest eo pertinere ut significetur divifio animi quali a seipfo. five , ut alibi Scriptura loquitur,confractio cordis qualis contingit subita & magna calamitate comprehenfis , cujus depellendæ nulla aut tenuis fpes eft. Vatablus vertit: Succifi fumus nobis. Puto Hesychio huac ipsum LXX. Interpretum locum obverfatum animo cum vetripwrhnapeles interpretatur áronse perimus ; quæ eft vox desperantium, & in occursu ineluctabilis mali angorem animi, qui verbo secourcio fignificatur, exprimentium. Græci tamen pofteriores ex illo fortaffe anc LXX. Señiorum, aut Hesychii loco, verbo de parti exanimandi aut exfpirandi notionem subjecerunt. Auctor Anonymus Actorum fusisime Scriptorum B. Andrea cognoinento Sali, quæ extant græce in Cod. Vaticano 1574. pag. 5. referens quamdam lu&tam per fomnium oftenfam, qua idem B. Andreas commissum fecum Aethiopem proftravit occiditque , eliso ejus ad petram capite, fic scribit : érüger euro ( Æthiopis ) só repéveon mis reco, si naredigBeis Trapeute Scepcónnot, hoc eft : Forte ruens incidir coepite in petram, ad quam valido illufus impetu, interit . Sane mortem illius nigri pugilis ex illo cafu secutam indicari verbo freccómnot oftendit plausus ibi ftatim memoratus fautorum Andreæ, qui candidati ea visione apparebant, & gratulatio tamquam plena victoria nece Adversarii patrata. xpóros of uéras ( inquit ) **s no rempórek w Xæpa genutím cóts igéreto. Hæc non commemoraffem nifi necessaria effent ad alium Pachymeris noftri locum declarandum. Jacet is lib. vi. cap. XXIV. O of or ipan Sebels seg regne póßige drazepáxs. Agit de Coty quodam, qui juffu Imperatoris correptus a tortoribus, cum vinciretur diris suppliciis excruciandus, eorum ipfo metu exanimatus conciderit mortuus. unde ftatim eumdem addit pondus miserabile sublatum, & humo mandatum fuiffe multis cernentibus. ut non fit necesse ad intelligendum mortem hujus verbo nepareiv a Pachymere fignificari, recurrere ad Vaticanum Paraphraften hunc locum fic exprimentem: o di copie deBãs xported love to póßgs Theo Luzebio etorilnow. hoc est: Is vero priufquam vinctus fuum Spenderetur, metu animam effiavit.

Δ Ι Δ Υ Μ Ο Ω.

Edit. Rom.

Lib. V. Cap. x. Εδιδύμι ο τάχος της πόλεως ή ωρος θάλασσαν. διδυμουν pro geminare vix apud veteres reperias. sed origo apparet ; & recte conftat analogia. Δ ο Κ Ω Ν.

pag. 378. Lib. II. Cap. XXVII. O dor@s ifs Osamudræpir Kerpiláxus. Ità Codd. B. & A. Vaticanus autem more suo libere mutans quæ obscuriora putat, o apótes, pro é dorão ponit; non male sententiam interpretans. Sunt enim Græcis etiam veteribus, o sorovýtis, qui auctoritate, existimatione, dignitate in aliqua gente aut coetu eminent, antiqua & proba, fed rariori, & ideo hic non frustra declarata notione. Talis autem erat inter hos Theleinatarios, feu Voluntarios Cutrité zaces, quem fuperius nofter cap. XXVI. hujus Libri, ubi narravit Cæsarem, role Doxovõtas Beanuaræpiwo convocaffe, in iis fuiffe præcipuum demonftrat, dum illum yice ac nomine omnium locutum refert.

[ocr errors]

H.

Lib. IV. Cap. ΧΙ. Οτι μεταλλάττεται τι της δόξης αυτ. γOx δέξης hic peculiari hotione fumitur pro Dogmate live Doctrina facra , quam inconcussam tenere, pro qua pacisci vitam & sanguinem Chriftiani cujufvis officium eft. Vaticanus fic παραφράζει locum hunc, είς τί γάρ τις σκανδαλιθείη, ότι μεταλαγή τις γέγονε της παραIt doufuris nuro sens; d'odi, zopngociūtos Oes, napalipasue &c. Infra lib. vi cap.

« IndietroContinua »